పశ్చిమ ఆసియాలో భౌగోళిక రాజకీయ ఉద్రిక్తతలు పెరుగుతున్న నేపథ్యంలో, భారత్ తన ఇంధన భద్రతను, సముద్రయాన మార్గాల భద్రతను పటిష్టం చేయడానికి కీలకమైన చర్యలు చేపట్టింది. ఈ విషయంలో, పెట్రోలియం & సహజ వాయువుల మంత్రిత్వ శాఖ (Ministry of Petroleum & Natural Gas) దేశీయంగా వినియోగించే లిక్విఫైడ్ పెట్రోలియం గ్యాస్ (LPG), పైప్డ్ నేచురల్ గ్యాస్ (PNG), కంప్రెస్డ్ నేచురల్ గ్యాస్ (CNG) సరఫరాలో 100% లభ్యతను కొనసాగిస్తామని హామీ ఇచ్చింది. ఈ లక్ష్యాన్ని చేరుకోవడానికి, రిఫైనరీల కార్యకలాపాలను మెరుగుపరచడంతో పాటు, తగినంత ముడి చమురు నిల్వలను (crude oil inventories) నిర్వహిస్తోంది. ఆసుపత్రులు, పాఠశాలలు, ఫార్మాస్యూటికల్స్, స్టీల్ తయారీ వంటి కీలక రంగాలకు కమర్షియల్ LPG సరఫరాకు ప్రాధాన్యతనిస్తోంది. అంతేకాకుండా, వలస కార్మికుల (migrant workers) కోసం 5 కేజీ సిలిండర్ల సరఫరాను రెట్టింపు చేయడంతో పాటు, PNG డిమాండ్ను నిర్వహించడానికి బుకింగ్ వ్యవధులను పొడిగిస్తోంది.
ఈ పరిస్థితుల్లో ప్రత్యామ్నాయ ఇంధనాల అవసరాన్ని గుర్తించిన బొగ్గు మంత్రిత్వ శాఖ (Ministry of Coal), కోల్ ఇండియా (Coal India) మరియు సింగరేణి కొలిరీస్ (Singareni Collieries) సంస్థలను ఆదేశించి, కిరోసిన్, బొగ్గు వంటి ప్రత్యామ్నాయ ఇంధనాల సరఫరాను పెంచేలా చర్యలు తీసుకుంటోంది.
భారతదేశ ఇంధన భద్రత సముద్ర వాణిజ్యంతో (maritime trade) ముడిపడి ఉంది. దేశం తన ముడి చమురు దిగుమతుల్లో దాదాపు **85%**ను దిగుమతి చేసుకుంటుంది, ఇందులో అధిక భాగం కీలకమైన హార్ముజ్ జలసంధి (Strait of Hormuz) మీదుగా రవాణా అవుతుంది. గతంలో ఈ ప్రాంతంలో తలెత్తిన ఉద్రిక్తతలు ప్రపంచ ముడి చమురు ధరల్లో తీవ్ర పెరుగుదలకు కారణమయ్యాయి, ఇది భారతదేశ దిగుమతి వ్యయాలను, ద్రవ్యోల్బణాన్ని (inflation) పెంచింది. దేశీయ LPG, PNG ఉత్పత్తి సహాయపడినా, డిమాండ్ను తీర్చడానికి దిగుమతులే కీలకం. ప్రభుత్వం స్వల్పకాలిక సరఫరా అంతరాయాలను తట్టుకోవడానికి వ్యూహాత్మక పెట్రోలియం నిల్వలను (strategic petroleum reserves) ఉపయోగిస్తోంది.
మరోవైపు, ఓడరేవులు, షిప్పింగ్ & జలమార్గాల మంత్రిత్వ శాఖ (Ministry of Ports, Shipping and Waterways) మరియు డైరెక్టరేట్ జనరల్ ఆఫ్ షిప్పింగ్ (Directorate General of Shipping) కలిసి పనిచేస్తూ, భారతీయ ఓడలు, నావికులను రక్షించడానికి చర్యలు తీసుకుంటున్నాయి. గల్ఫ్ ప్రాంతం నుంచి 2,400 మందికి పైగా భారతీయులను స్వదేశానికి తరలించడంలో (repatriations) సహకరిస్తున్నాయి.
అయినప్పటికీ, హార్ముజ్ జలసంధి మీదుగా ముడి చమురు దిగుమతులపై భారతదేశం అధికంగా ఆధారపడటం ఒక ప్రధాన బలహీనతగా మిగిలిపోయింది. ఇక్కడ సుదీర్ఘ అంతరాయం ఏర్పడితే, అది ఇప్పటికే ఉన్న నిల్వలను ఒత్తిడికి గురిచేసి, ధరల పెరుగుదల, ద్రవ్యోల్బణానికి దారితీయవచ్చు.
అధిక నిల్వలను నిర్వహించడం, రిఫైనరీ ఉత్పత్తిని పెంచడం, ప్రత్యామ్నాయ సరఫరాలను సురక్షితం చేయడం వంటి చర్యలు భద్రతకు అవసరమైనప్పటికీ, అవి ఆర్థిక భారాన్ని (fiscal burden) పెంచుతాయి. బొగ్గు వాడకం వల్ల పర్యావరణ, లాజిస్టికల్ సవాళ్లు కూడా ఎదురవుతాయి. వివిధ మంత్రిత్వ శాఖలు, అంతర్జాతీయ సంస్థల మధ్య సమన్వయం అవసరం వ్యవస్థ యొక్క సున్నితత్వాన్ని సూచిస్తుంది.
ప్రస్తుత ప్రభుత్వ వ్యూహం ఇంధన సరఫరా, సముద్రయాన భద్రతలో నిరంతరాయతను నిర్ధారించడంపై దృష్టి సారించింది. అయితే, దీర్ఘకాలిక స్థిరత్వం కోసం, ఇంధన దిగుమతి వనరులను మరింత వైవిధ్యపరచడం (diversification), దేశీయ అన్వేషణ, ఉత్పత్తిని అభివృద్ధి చేయడం, పునరుత్పాదక ఇంధనంలో (renewable energy) పెట్టుబడులు పెట్టడం వంటివి అవసరం. ఇంధన రంగ విశ్లేషకులు (Energy sector analysts) భౌగోళిక రాజకీయ నష్టాలను నిర్వహించడానికి, సరఫరా గొలుసులను (supply chains) సురక్షితం చేయడానికి, ధరల అస్థిరతను నియంత్రించడానికి నిరంతర వ్యూహాత్మక ప్రణాళిక అవసరాన్ని నొక్కి చెబుతున్నారు. ప్రస్తుత చర్యలు స్వల్పకాలిక స్థిరత్వాన్ని అందించినప్పటికీ, స్థిరమైన ఆర్థిక వృద్ధికి భారతదేశ ఇంధన రంగంలో మరింత స్వయం సమృద్ధి సాధించడానికి లోతైన నిర్మాణాత్మక సంస్కరణలు (structural reforms) అవసరం.
