SAF రంగంలో భారత్ వ్యూహాత్మక అడుగులు
విమానయాన రంగంలో కర్బన ఉద్గారాలను తగ్గించే దిశగా భారత్ అడుగులు వేస్తోంది. సస్టైనబుల్ ఏవియేషన్ ఫ్యూయల్ (SAF) ను జెట్ ఫ్యూయల్ తో బ్లెండ్ చేయడానికి సంబంధించిన నియమాలను అధికారికంగా నోటిఫై చేసింది. తమ బయో ఫ్యూయల్ నైపుణ్యాన్ని, విస్తారమైన ముడి పదార్థాల (feedstock) సామర్థ్యాన్ని ఉపయోగించుకుని, ప్రపంచ SAF మార్కెట్ లో కీలక వాటా సాధించడమే ఈ వ్యూహం. 2027 నాటికి అంతర్జాతీయ విమానాలకు 1% SAF బ్లెండింగ్ తో ప్రారంభించి, 2028 నాటికి 2%, 2030 నాటికి 5% కి పెంచాలని లక్ష్యంగా పెట్టుకుంది. ఇది అంతర్జాతీయ పౌర విమానయాన సంస్థ (ICAO) నిర్దేశించిన CORSIA నిబంధనలకు అనుగుణంగా ఉంది.
SAF ధరలు & విమానయాన సంస్థలకు ప్రోత్సాహకాలు
ప్రస్తుతం, SAF ధర సంప్రదాయ విమాన ఇంధనం (ATF) కంటే 2 నుండి 5 రెట్లు ఎక్కువగా ఉంది. దీనివల్ల విమానయాన సంస్థలకు భారం పడకుండా చూసేందుకు ప్రోత్సాహకాలు (incentives) అవసరమని సస్టైనబుల్ ఏవియేషన్ ఫ్యూయల్ అసోసియేషన్ ఇండియా ప్రతినిధులు అంటున్నారు. 2027 నాటికి 1% బ్లెండింగ్ లక్ష్యం వల్ల విమాన టిక్కెట్ల ధరలపై పెద్దగా ప్రభావం పడకపోయినా, పరిశ్రమ సజావుగా ప్రారంభం కావాలంటే ఆర్థిక మద్దతు చాలా ముఖ్యం. పెట్రోల్ లో 20% కంటే ఎక్కువ ఇథనాల్ బ్లెండింగ్ ను ముందుగానే సాధించిన భారత్, SAF రంగంలోనూ ఇలాంటి వ్యవస్థను నిర్మించడానికి ఇది ఒక బలమైన పునాది అవుతుంది.
దేశీయ వనరులు & IOCL పెట్టుబడులు
భారత్ కు ముడి పదార్థాల లభ్యతలో (feedstock availability) గణనీయమైన ప్రయోజనాలు ఉన్నాయి. దేశంలో ఏటా 750 మిలియన్ టన్నులకు పైగా బయోమాస్, వ్యవసాయ వ్యర్థాలు అందుబాటులో ఉన్నాయి. ఇండియన్ ఆయిల్ కార్పొరేషన్ (IOCL) వంటి బలమైన రిఫైనింగ్ పరిశ్రమ, పాణిపట్ రిఫైనరీలో SAF ఉత్పత్తిపై భారీగా పెట్టుబడులు పెడుతోంది. HEFA, ఆల్కహాల్-టు-జెట్ (ATJ) టెక్నాలజీలను ఉపయోగిస్తూ, ఉపయోగించిన వంట నూనె (UCO) నుండి SAF ఉత్పత్తికి IOCL ఇప్పటికే ISCC CORSIA సర్టిఫికేషన్ పొందింది. 2025 డిసెంబర్ నాటికి ఏటా 35,000 టన్నుల SAF ఉత్పత్తి లక్ష్యంగా పెట్టుకుంది. 2026 నాటికి ప్రపంచ SAF ఉత్పత్తి కేవలం 2.4 మిలియన్ మెట్రిక్ టన్నులకు పరిమితం అవుతుందని అంచనా. అయితే, అధిక ధరలు, పాలసీ సమస్యలు దీనిని నెమ్మదింపజేస్తున్నాయి. భారత్ లక్ష్యం దేశీయ అవసరాలకు మించి, ప్రపంచ SAF ఉత్పత్తిలో 5-6% వాటాను దక్కించుకుని, ప్రధాన ఎగుమతిదారుగా మారడం.
ఎదురయ్యే సవాళ్లు
అయితే, SAF రంగంలో భారత్ అగ్రగామిగా ఎదగడానికి సవాళ్లు లేకపోలేదు. ఇప్పటికే యూరోపియన్ యూనియన్ (EU) 2025 నాటికి 2% SAF ను తప్పనిసరి చేసింది (2050 నాటికి 70% వరకు పెంచనుంది), అమెరికా కూడా రెన్యూవబుల్ ఫ్యూయల్ స్టాండర్డ్ వంటి ప్రోత్సాహకాలను ఉపయోగిస్తోంది. ఈ ప్రాంతాలు పోటీని పెంచుతున్నాయి. 2024 చివరి నాటికి ప్రకటించిన SAF సామర్థ్యంలో కేవలం 24% మాత్రమే పనిచేస్తున్నాయని, 40% కంటే ఎక్కువ ప్రణాళికలు రిస్క్ లో ఉన్నాయని ఒక అధ్యయనం చెబుతోంది. ఉత్పత్తి పెరగాలంటే స్థిరమైన డిమాండ్, దీర్ఘకాలిక కాంట్రాక్టులు అవసరం, కానీ ప్రస్తుత పరిమిత సరఫరా, అధిక ధరలు దీనికి ఆటంకం కలిగిస్తున్నాయి. ఉపయోగించిన వంట నూనె (UCO) నుండి బయోడీజిల్ ఉత్పత్తిలో ఫీడ్స్టాక్ సేకరణ సమస్యల వల్ల లక్ష్యాలను అందుకోవడంలో వైఫల్యం, SAF ఉత్పత్తిని భారీ స్థాయిలో పెంచడంలో ఉన్న సంక్లిష్టతను సూచిస్తోంది. 2030 వరకు కూడా SAF ధర సంప్రదాయ ఇంధనం కంటే 2 నుండి 3 రెట్లు ఎక్కువగా ఉంటుందని అంచనా.
భవిష్యత్ అంచనాలు
కొత్త నియంత్రణ వ్యవస్థ (regulatory framework) SAF విలువ గొలుసు (value chain) అంతటా పెట్టుబడులను ప్రోత్సహిస్తుందని, స్పష్టతను అందిస్తుందని భావిస్తున్నారు. భౌగోళిక రాజకీయ (geopolitical) మార్పులు, ఇంధన భద్రత (energy security) ఆందోళనల నేపథ్యంలో, ఇది విమానయాన రంగం యొక్క ఇంధన పరివర్తనకు (energy transition) ఊతమిస్తుందని నిపుణులు అభిప్రాయపడుతున్నారు. ఇథనాల్ బ్లెండింగ్ లో భారత్ విజయం, విస్తారమైన బయోమాస్ వనరులు కీలక ఆస్తులు. దేశీయ అవసరాలను తీర్చడంతో పాటు, ప్రధాన SAF ఎగుమతిదారుగా మారాలని భారత్ ఆశిస్తోంది. ఖర్చుల పోటీతత్వం, భారీ స్థాయి ఉత్పత్తి సవాళ్లను అధిగమించగలిగితే, భారత్ తన సామర్థ్యాన్ని అందిపుచ్చుకుని, ప్రపంచ SAF రంగంలో గణనీయమైన పాత్ర పోషించగలదు.
