భారత్ లో సస్టైనబుల్ ఏవియేషన్ ఫ్యూయల్ (SAF) ను గ్లోబల్ రేట్ల కంటే **40%** తక్కువకే ఉత్పత్తి చేయవచ్చని ఇండియా ఎనర్జీ & క్లైమేట్ సెంటర్ (IECC) నివేదిక వెల్లడించింది. వ్యవసాయ వ్యర్థాలు, సౌరశక్తితో ఉత్పత్తి చేసే గ్రీన్ హైడ్రోజన్ వాడకం ద్వారా ఇది సాధ్యమని, దీనివల్ల పంట వ్యర్థాలను తగలబెట్టడం ఆగిపోవడమే కాకుండా, ఏటా **$9 బిలియన్ల** ఎగుమతి ఆదాయం వచ్చే అవకాశం ఉందని నివేదిక అంచనా వేస్తోంది.
ప్రపంచ మార్కెట్ కంటే చౌకగా SAF ఉత్పత్తి!
ప్రస్తుతం ప్రపంచవ్యాప్తంగా పెరుగుతున్న సస్టైనబుల్ ఏవియేషన్ ఫ్యూయల్ (SAF) మార్కెట్లో భారత్ ఒక కీలక పాత్ర పోషించగలదని ఇండియా ఎనర్జీ & క్లైమేట్ సెంటర్ (IECC) తాజా నివేదిక సంచలన విషయాలు వెల్లడించింది. ఈ నివేదిక ప్రకారం, భారత్ లో SAF ఉత్పత్తి ఖర్చు, ప్రపంచ సగటు కంటే ఏకంగా 40% తక్కువగా ఉండే అవకాశం ఉంది. దీనికి ప్రధాన కారణం.. భారత్ లో పుష్కలంగా లభించే వ్యవసాయ వ్యర్థాలు (Agricultural Residue) మరియు చౌకగా ఉత్పత్తి చేయగల సౌరశక్తి ఆధారిత గ్రీన్ హైడ్రోజన్.
ఎగుమతులతో భారీ ఆదాయం!
ప్రపంచవ్యాప్తంగా ఎయిర్ లైన్స్, పర్యావరణ లక్ష్యాల కారణంగా SAF వాడకాన్ని తప్పనిసరి చేస్తున్నాయి. ఈ నేపథ్యంలో, 2030 నాటికి గ్లోబల్ SAF మార్కెట్లో భారత్ కేవలం 25% వాటాను సాధించినా, ఏటా $9 బిలియన్ల ఎగుమతి ఆదాయం సంపాదించవచ్చని నివేదిక అంచనా వేసింది. 2040 నాటికి ఈ ఆదాయం $30 బిలియన్లకు చేరుకోవచ్చని కూడా పేర్కొంది. దీనికి మన దేశంలోని అదనపు పంట వ్యర్థాలలో చాలా స్వల్ప భాగాన్ని ఉపయోగిస్తే సరిపోతుంది.
కాలుష్య నివారణ కూడా!
దేశంలోని ఉత్తర ప్రాంతాల్లో ఏటా శీతాకాలంలో పంట వ్యర్థాలను తగలబెట్టడం వల్ల తీవ్రమైన వాయు కాలుష్యం ఏర్పడుతోంది. ఈ సమస్యను ఒక ఆర్థిక అవకాశంగా మార్చుకోవచ్చని నివేదిక సూచిస్తోంది. ఈ వ్యర్థాలను SAF పరిశ్రమకు ముడిసరుకుగా (Feedstock) ఉపయోగించడం ద్వారా కాలుష్యాన్ని తగ్గించవచ్చని చెబుతోంది.
ఇంధన భద్రత, ధరల స్థిరత్వం
ఇటీవలి కాలంలో పశ్చిమాసియాలో నెలకొన్న భౌగోళిక ఉద్రిక్తతలు, చమురు దిగుమతి చేసుకునే దేశాలకు ధరల అస్థిరతను గుర్తు చేశాయి. విమానయాన ఇంధనం (Aviation Fuel) దేశీయ ఎయిర్ లైన్స్ కు ఒక ప్రధాన నిర్వహణ ఖర్చు. దేశీయంగా SAF ఉత్పత్తిని పెంచడం వల్ల ఇంధన భద్రత పెరగడమే కాకుండా, ధరలలో స్థిరత్వం వస్తుందని నివేదిక పేర్కొంది.
PBtL టెక్నాలజీతో ఉత్పత్తి
ఈ నివేదిక 'పవర్-అండ్-బయోమాస్-టు-లిక్విడ్స్' (PBtL) అనే ఉత్పత్తి పద్ధతిని వివరిస్తుంది. ఈ పద్ధతిలో, వరి గడ్డి, పత్తి కాడలు వంటి వ్యవసాయ వ్యర్థాలను గ్యాసిఫికేషన్ చేసి, సౌరశక్తితో ఉత్పత్తి చేసిన గ్రీన్ హైడ్రోజన్ తో కలుపుతారు. ఈ మిశ్రమాన్ని ఫిషర్-ట్రోప్ష్ ప్రక్రియ ద్వారా విమాన ఇంధనంతో సహా ద్రవ ఇంధనాలుగా మారుస్తారు. ఈ పద్ధతి వల్ల ఆహార పంటలతో పోటీ ఉండదు, అదనపు భూమి లేదా నీటి వనరులు అవసరం ఉండదు.
రైతులకు, రవాణాకు ప్రయోజనం
వ్యవసాయ వ్యర్థాలకు వాణిజ్య మార్కెట్ ఏర్పడితే, రైతులకు అదనపు ఆదాయం వస్తుంది. గ్రామీణ లాజిస్టిక్స్ వ్యాపారాలు కూడా అభివృద్ధి చెందుతాయి. ఇప్పటికే కంపెనీలు వ్యర్థాల సేకరణ, నిల్వ, రవాణా కోసం సప్లై చైన్ లను అభివృద్ధి చేస్తున్నాయి.
వ్యూహాత్మక ప్రదేశాలు
ఢిల్లీ, పూణే, ముంబై విమానాశ్రయాలకు సమీపంలో ఉన్న ప్రాంతాలను PBtL ప్రాజెక్టుల కోసం కీలక ప్రాంతాలుగా గుర్తించారు. మహారాష్ట్ర, హర్యానా, రాజస్థాన్, ఉత్తరప్రదేశ్ వంటి రాష్ట్రాలు ఈ ప్రాజెక్టులకు అనుకూలంగా ఉంటాయని నివేదిక చెబుతోంది.
సవాళ్లు, సూచనలు
బయోమాస్ గ్యాసిఫికేషన్, ఫిషర్-ట్రోప్ష్ సింథసిస్, గ్రీన్ హైడ్రోజన్ ఉత్పత్తి వంటి సాంకేతికతలు ఇప్పటికే ఉన్నప్పటికీ, వీటిని వాణిజ్య స్థాయిలో భారత్ లో సమర్థవంతంగా అమలు చేయడమే ప్రధాన సవాలు. డెమో ప్రాజెక్టులను ప్రారంభించడం, గ్రీన్ హైడ్రోజన్ ఉత్పత్తికి ఆర్థిక సహాయం అందించడం, అనుమతులను సులభతరం చేయడం వంటివి నివేదిక సూచిస్తోంది. అలాగే, SAF ప్రమాణాలను అంతర్జాతీయ అవసరాలకు అనుగుణంగా మార్చడం, దేశీయ మిశ్రమ లక్ష్యాలను విస్తరించడం కూడా అవసరమని పేర్కొంది.