ਇਸ ਸਾਰੇ ਵਿਵਾਦ ਦੀ ਜੜ੍ਹ GST ਐਕਟ ਦੀ ਧਾਰਾ 9(5) ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਸ ਧਾਰਾ ਮੁਤਾਬਕ, ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਨਿਕ ਕਾਮਰਸ ਆਪਰੇਟਰ (ECOs) ਨੂੰ ਕੁੱਝ ਸੇਵਾਵਾਂ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦਾ ਪਰਿਵਹਿਨ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, 'ਤੇ ਟੈਕਸ ਭਰਨ ਦਾ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰ ਠਹਿਰਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ। ਪਰ, IAMAI ਦਾ ਕਹਿਣਾ ਹੈ ਕਿ ride-hailing ਐਪਸ Software-as-a-Service (SaaS) ਮਾਡਲ 'ਤੇ ਕੰਮ ਕਰਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਮਾਡਲ ਵਿੱਚ, ਐਪਸ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਜਾਂ ਸੋਫਟਵੇਅਰ ਮੁਹੱਈਆ ਕਰਵਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਰਾਹੀਂ ਡਰਾਈਵਰ ਸਿੱਧੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਭੁਗਤਾਨ ਵੀ ਸਿੱਧਾ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ, IAMAI ਮੁਤਾਬਕ, ਐਗਰੀਗੇਟਰ (ਐਪ ਕੰਪਨੀ) ਲਈ ਰਾਈਡ ਦੀ ਕੀਮਤ 'ਤੇ 5% GST ਇਕੱਠਾ ਕਰਕੇ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਜਮ੍ਹਾਂ ਕਰਾਉਣਾ ਸੰਭਵ ਨਹੀਂ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ, ਟੈਕਸ ਦਾ ਬੋਝ ਅਸਲ ਵਿੱਚ ਡਰਾਈਵਰਾਂ ਅਤੇ ਖਪਤਕਾਰਾਂ 'ਤੇ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਡਰਾਈਵਰਾਂ ਦੀ ਨੈੱਟ ਕਮਾਈ ਘੱਟ ਰਹੀ ਹੈ ਅਤੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਲਈ ਕਿਰਾਏ ਮਹਿੰਗੇ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਇਸ ਟੈਕਸ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਚੱਲ ਰਹੀ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ (Uncertainty) ਕਾਰਨ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਵੀ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦਾ ਮਾਹੌਲ ਗੁੰਝਲਦਾਰ ਬਣ ਗਿਆ ਹੈ। ਤੁਲਨਾਤਮਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, ਗਲੋਬਲ ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ Uber Technologies Inc. (UBER) ਦਾ P/E ਰੇਸ਼ੋ ਲਗਭਗ 14.16 (7 ਫਰਵਰੀ, 2026 ਤੱਕ) ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ Lyft Inc. (LYFT) ਦਾ P/E ਰੇਸ਼ੋ 48.41 (8 ਫਰਵਰੀ, 2026 ਤੱਕ) ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ।
ਇਸ ਟੈਕਸ ਡਿਸਪਿਊਟ (Tax Dispute) ਕਾਰਨ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਕੰਪਨੀਆਂ ਲਈ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ੀ (Competitive Edge) ਦੇ ਨਵੇਂ ਰਸਤੇ ਵੀ ਖੁੱਲ੍ਹ ਗਏ ਹਨ। ਉਦਾਹਰਨ ਵਜੋਂ, ਕਰਨਾਟਕ ਵਰਗੀਆਂ ਸੂਬਾ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੇ Namma Yatri ਵਰਗੇ ਓਪਨ-ਸੋਰਸ, ਸਬਸਕ੍ਰਿਪਸ਼ਨ-ਆਧਾਰਿਤ ਪਲੇਟਫਾਰਮਾਂ ਨੂੰ GST ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਤੋਂ ਛੋਟ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। Namma Yatri ਦਾ ਮਾਡਲ ਅਜਿਹਾ ਹੈ ਜਿੱਥੇ ਡਰਾਈਵਰ ਇੱਕ ਨਿਸ਼ਚਿਤ ਮਾਸਿਕ ਫੀਸ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਯਾਤਰੀ ਸਿੱਧੇ ਡਰਾਈਵਰ ਨਾਲ ਲੈਣ-ਦੇਣ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਐਗਰੀਗੇਟਰ ਦਾ ਕਿਰਾਇਆ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕੋਈ ਦਖਲ ਨਹੀਂ ਹੁੰਦਾ। ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਕਿ ਕਿਵੇਂ ਵੱਖ-ਵੱਖ ਢਾਂਚੇ (Operational Structures) ਮੌਜੂਦਾ ਟੈਕਸ ਅਸਪਸ਼ਟਤਾ (Tax Ambiguity) ਨੂੰ ਵਧੇਰੇ ਅਨੁਕੂਲ ਢੰਗ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠ ਸਕਦੇ ਹਨ। ਇਤਿਹਾਸ ਗਵਾਹ ਹੈ ਕਿ ride-sharing ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਸ਼ੇਅਰਾਂ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ (Stock Performance) ਅਕਸਰ ਰੈਗੂਲੇਟਰੀ ਖ਼ਬਰਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਟੈਕਸ ਨੀਤੀਆਂ ਵਿੱਚ ਵੱਡੇ ਬਦਲਾਅ ਜਾਂ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਚੱਲਣ ਵਾਲੀ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਮੂਡ ਅਤੇ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਮੁੱਲ (Valuations) 'ਤੇ ਨਕਾਰਾਤਮਕ ਅਸਰ ਪਾ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦਾ ride-hailing ਬਾਜ਼ਾਰ, ਜਿਸ ਦੇ ਹੋਰ ਵਧਣ ਦੀ ਭਵਿੱਖਬਾਣੀ ਕੀਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਲਗਾਤਾਰ ਰੈਗੂਲੇਟਰੀ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਦਕਿ ਡਰਾਈਵਰ ਯੂਨੀਅਨਾਂ ਵੀ ਕਮਾਈ ਵਿੱਚ ਅਸਥਿਰਤਾ (Income Volatility) ਅਤੇ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਿਰਾਇਆ ਢਾਂਚੇ (Fare Structures) ਦੀ ਮੰਗ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ।
ਮੌਜੂਦਾ GST ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਅਤੇ SaaS-ਅਧਾਰਿਤ ride-hailing ਪਲੇਟਫਾਰਮਾਂ 'ਤੇ ਇਸਦੀ ਅਸਪਸ਼ਟ ਲਾਗੂਤਾ (Ambiguous Application) ਐਗਰੀਗੇਟਰਾਂ ਲਈ ਗੰਭੀਰ ਸਿਸਟਮਿਕ ਜੋਖਮ (Systemic Vulnerabilities) ਪੈਦਾ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਮੁੱਖ ਜੋਖਮ ਧਾਰਾ 9(5) ਦੀ ਵਿਆਖਿਆ (Interpretation) ਵਿੱਚ ਹੈ, ਜੋ ਟੈਕਸ ਦੀ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਇਲੈਕਟ੍ਰੋਨਿਕ ਕਾਮਰਸ ਆਪਰੇਟਰ (ECO) 'ਤੇ ਪਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਜਦੋਂ ਐਗਰੀਗੇਟਰ ਸਿੱਧੇ ਡਰਾਈਵਰ-ਯਾਤਰੀ ਭੁਗਤਾਨ ਨੂੰ ਸੁਵਿਧਾਜਨਕ ਬਣਾਉਂਦੇ ਹਨ, ਤਾਂ ਉਹ ਦਲੀਲ ਦਿੰਦੇ ਹਨ ਕਿ ਉਹ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਸੋਫਟਵੇਅਰ ਸੇਵਾ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰ ਰਹੇ ਹਨ, ਨਾ ਕਿ ਇੱਕ ਆਵਾਜਾਈ ਸੇਵਾ। ਇਸ ਨਾਲ ਉਹ GST ਦੇ ਮਕਸਦਾਂ ਲਈ ECO ਵਜੋਂ ਦੇਣਦਾਰੀ ਤੋਂ ਬਚਣ ਦੀ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਐਡਵਾਂਸ ਰੂਲਿੰਗ ਅਥਾਰਟੀ (AAR) ਦੇ ਵਿਰੋਧੀ ਫੈਸਲੇ (Conflicting AAR decisions) ਅਤੇ ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਧਾਰਾ 9(5) 'ਤੇ ਰੁਖ (Government's stance) ਇੱਕ ਅਸਥਿਰ ਪਾਲਣਾ (Precarious compliance) ਵਾਲਾ ਲੈਂਡਸਕੇਪ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਅਨਿਸ਼ਚਿਤਤਾ ਕਾਰਨ ਅਚਾਨਕ ਟੈਕਸ ਦੇਣਦਾਰੀ ਅਤੇ ਜੁਰਮਾਨੇ (Penalties) ਲੱਗ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਸਿੱਧੇ ਲਾਭ (Profitability) ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, Namma Yatri ਵਰਗੇ ਮਾਡਲਾਂ ਦਾ ਉਭਾਰ, ਜੋ ਭੁਗਤਾਨਾਂ ਨੂੰ ਡਰਾਈਵਰ ਅਤੇ ਯਾਤਰੀ ਵਿਚਕਾਰ ਸਿੱਧੇ ਢਾਂਚੇ ਵਿੱਚ ਰੱਖ ਕੇ ਧਾਰਾ 9(5) ਟੈਕਸ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀ ਤੋਂ ਕਾਨੂੰਨੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਬਚਦੇ ਹਨ, ਉਹਨਾਂ ਪਲੇਟਫਾਰਮਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਜਨਮਜਾਤ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ੀ ਦਾ ਨੁਕਸਾਨ (Competitive Disadvantage) ਕਰਦਾ ਹੈ ਜੋ ਰਵਾਇਤੀ ਐਗਰੀਗੇਟਰ-ਕਮਿਸ਼ਨ ਮਾਡਲ ਦੀ ਪਾਲਣਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਰੈਗੂਲੇਟਰੀ ਆਰਬਿਟਰੇਜ (Regulatory Arbitrage) Namma Yatri ਨੂੰ GST ਦੇ ਮਾਮਲੇ ਵਿੱਚ ਸੰਭਾਵੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਘੱਟ ਲਾਗਤ ਢਾਂਚੇ (Lower cost structure) ਨਾਲ ਕੰਮ ਕਰਨ ਦੀ ਆਗਿਆ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ Uber ਅਤੇ Ola ਵਰਗੇ ਵੱਡੇ ਖਿਡਾਰੀਆਂ 'ਤੇ ਆਪਣੇ ਮਾਡਲਾਂ ਨੂੰ ਅਨੁਕੂਲ ਬਣਾਉਣ ਜਾਂ ਲਗਾਤਾਰ ਪਾਲਣਾ ਸੰਬੰਧੀ ਲੜਾਈਆਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰਨ ਦਾ ਦਬਾਅ ਪੈਂਦਾ ਹੈ। ਇੱਕ ਗੁੰਝਲਦਾਰ, ਐਲਗੋਰਿਦਮ-ਡਰਾਈਵਨ ਪਲੇਟਫਾਰਮ ਮਾਡਲ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ, ਨਾਲ ਹੀ ਡਰਾਈਵਰਾਂ ਦਾ ਆਮਦਨ ਅਤੇ ਕਿਰਾਇਆ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਲੈ ਕੇ ਅਸੰਤੋਸ਼, ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਰੈਗੂਲੇਟਰੀ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਜਾਰੀ ਰਹਿਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ, ਜੋ ਸਥਿਰ, ਅਨੁਮਾਨਯੋਗ ਕਮਾਈ (Predictable earnings) ਚਾਹੁੰਦੇ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਇੱਕ ਡੀ-ਰੇਟਿੰਗ ਫੈਕਟਰ (De-rating factor) ਵਜੋਂ ਕੰਮ ਕਰੇਗੀ।