ਮਾਮੂਲੀ ਸਰਪਲੱਸ ਦੀ ਕਹਾਣੀ
Indian Railways ਨੇ ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ FY 2024-25 ਲਈ ਲਗਭਗ ₹2,660 ਕਰੋੜ ਦਾ ਮਾਲੀ ਸਰਪਲੱਸ (Revenue Surplus) ਦਰਜ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਇਹ 10 ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ ਚੱਲ ਰਹੇ ਵਿੱਤੀ ਸੁਧਾਰ ਯਤਨਾਂ ਦਾ ਨਤੀਜਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਓਪਰੇਸ਼ਨਲ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਸਰਪਲੱਸ ਸਾਰੇ ਓਪਰੇਟਿੰਗ ਖਰਚਿਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਸਟਾਫ, ਊਰਜਾ, ਅਤੇ ਰੱਖ-ਰਖਾਅ 'ਤੇ ਕੀਤੇ ਗਏ ਖਰਚੇ, ਜੋ ਕਿ ਲਗਭਗ ₹2.74 ਲੱਖ ਕਰੋੜ ਸਨ, ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਆਇਆ ਹੈ।
ਇਸ ਸਫਲਤਾ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਖਰਚਾ ਬਚਾਉਣ ਦੇ ਉਪਾਅ ਹਨ, ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਊਰਜਾ ਖਰਚਿਆਂ ਵਿੱਚ ₹5,500 ਕਰੋੜ ਦੀ ਬੱਚਤ, ਜੋ ਕਿ ਰੇਲਵੇ ਨੈੱਟਵਰਕ ਦੇ ਵੱਡੇ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਬਿਜਲੀਕਰਨ (Electrification) ਕਾਰਨ ਸੰਭਵ ਹੋਇਆ। ਇਸਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਮਾਲ ਢੋਆਈ (Freight Volume) ਵਿੱਚ 400 ਮਿਲੀਅਨ ਟਨ ਦਾ ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਵਾਧਾ ਵੀ ਇਸ ਸਰਪਲੱਸ ਵਿੱਚ ਸਹਾਈ ਹੋਇਆ।
ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਬਨਾਮ ਮਾਰਜਿਨ: 98% ਓਪਰੇਟਿੰਗ ਰੇਸ਼ੋ ਦਾ ਮਤਲਬ?
ਇਹ ਸਰਪਲੱਸ ਇੱਕ ਬਹੁਤ ਹੀ ਤੰਗ ਓਪਰੇਟਿੰਗ ਰੇਸ਼ੋ (Operating Ratio) ਦੇ ਸੰਦਰਭ ਵਿੱਚ ਆਇਆ ਹੈ। FY 2024-25 ਲਈ, ਇਹ ਰੇਸ਼ੋ 98.22% ਰਹੀ, ਜੋ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ 98.43% ਤੋਂ ਥੋੜ੍ਹੀ ਸੁਧਰੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ, Indian Railways ਦੀ ਓਪਰੇਟਿੰਗ ਰੇਸ਼ੋ ਲਗਾਤਾਰ 98% ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਰਹੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਸਾਲਾਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ FY 2021-22 ਵਿੱਚ ਇਹ 107.39% ਤੋਂ ਵੀ ਵੱਧ ਸੀ।
98% ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਦੀ ਓਪਰੇਟਿੰਗ ਰੇਸ਼ੋ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਰੇਲਵੇ ਆਪਣੇ ਕਮਾਏ ਹਰ ਰੁਪਏ ਦਾ ਲਗਭਗ ਪੂਰਾ ਹਿੱਸਾ ਆਪਣੇ ਓਪਰੇਸ਼ਨਾਂ 'ਤੇ ਹੀ ਖਰਚ ਕਰ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਅਚਾਨਕ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਖਰਚਿਆਂ, ਅੰਦਰੂਨੀ ਪੂੰਜੀ ਨਿਵੇਸ਼ (Internal Accruals) ਜਾਂ ਕਰਜ਼ਾ ਚੁਕਾਉਣ ਲਈ ਬਹੁਤ ਘੱਟ ਬਚਦਾ ਹੈ। ਇਹੀ ਕਾਰਨ ਹੈ ਕਿ ਕਿਰਾਏ (Fares) ਵਧਾਉਣ ਵਰਗੇ ਕੁਦਰਤੀ ਮਾਲੀਏ ਦੇ ਵਾਧੇ ਦੀ ਬਜਾਏ ਓਪਰੇਸ਼ਨਲ ਕੁਸ਼ਲਤਾ 'ਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਦੀ ਲੋੜ ਪੈਂਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਿਰਾਏ ਸਿਆਸੀ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੁੰਦੇ ਹਨ ਅਤੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਵੀ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਆਧੁਨਿਕੀਕਰਨ ਲਈ ਵੱਡਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਅਤੇ ਕਰਜ਼ੇ ਦਾ ਆਧਾਰ
ਇਸ ਦੇ ਨਾਲ ਹੀ, ਭਾਰਤੀ ਸਰਕਾਰ ਰੇਲਵੇ ਦੇ ਆਧੁਨਿਕੀਕਰਨ (Modernization) ਅਤੇ ਵਿਸਤਾਰ (Expansion) ਲਈ ਪੂੰਜੀਗਤ ਖਰਚ (Capex) ਵਿੱਚ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਵਾਧਾ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਰੇਲਵੇ ਕੈਪੈਕਸ ਲਈ ਬਜਟ ਅਲਾਟਮੈਂਟ ਵਿੱਚ ਇਤਿਹਾਸਕ ਵਾਧਾ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। FY 2021-22 ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ ₹1.1 ਲੱਖ ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਇਹ FY 2025-26 ਤੱਕ ਵਧ ਕੇ ਲਗਭਗ ₹2.6 ਲੱਖ ਕਰੋੜ ਹੋਣ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ। FY 2026-27 ਲਈ ਇਹ ਅੰਕੜਾ ਲਗਭਗ ₹2.81 ਲੱਖ ਕਰੋੜ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ।
ਇਹ ਨਿਵੇਸ਼ ਡੈਡੀਕੇਟਿਡ ਫਰੇਟ ਕੋਰੀਡੋਰ (DFCs) ਵਰਗੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਨੂੰ ਹੁਲਾਰਾ ਦਿੰਦਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਟੀਚਾ 2030 ਤੱਕ ਮਾਲ ਢੋਆਈ ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਵਧਾ ਕੇ 45% ਕਰਨਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇੰਨੇ ਵੱਡੇ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਲਈ ਫੰਡਿੰਗ ਮੁੱਖ ਤੌਰ 'ਤੇ Indian Railway Finance Corporation (IRFC) ਵਰਗੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਬਾਜ਼ਾਰ ਉਧਾਰ (Market Borrowings) 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। IRFC ਦਾ ਡੈਟ-ਟੂ-ਇਕਵਿਟੀ ਰੇਸ਼ੋ (Debt-to-Equity Ratio), ਹਾਲਾਂਕਿ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਘਟਣ ਦਾ ਰੁਖ ਦਿਖਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਫਿਰ ਵੀ ਕਾਫੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਇਸਦੇ ਵਿੱਤੀ ਲੀਵਰੇਜ (Leverage) ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਅੱਗੇ ਕੀ? ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਚੁਣੌਤੀਆਂ
Indian Railways ਦਾ ਭਵਿੱਖੀ ਰੁਖ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ (Infrastructure), ਬਿਜਲੀਕਰਨ (Electrification) ਅਤੇ ਸਮਰੱਥਾ ਵਿਸਤਾਰ (Capacity Expansion) ਵਿੱਚ ਲਗਾਤਾਰ ਭਾਰੀ ਨਿਵੇਸ਼ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਸਟੇਸ਼ਨ ਵਿਕਾਸ ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਲਈ ਪਬਲਿਕ-ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਪਾਰਟਨਰਸ਼ਿਪ (PPPs) ਵੱਲ ਵੀ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਤਬਦੀਲੀ ਦੇਖੀ ਗਈ ਹੈ।
ਇਹਨਾਂ ਅਗਾਂਹ-ਵਧੂ ਪਹਿਲਾਂ ਅਤੇ ਮੁਸ਼ਕਲ ਨਾਲ ਪ੍ਰਾਪਤ ਕੀਤੇ ਓਪਰੇਸ਼ਨਲ ਸਰਪਲੱਸ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਰੇਲਵੇ ਪ੍ਰਣਾਲੀ 'ਤੇ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਜਨਤਕ ਸੇਵਾ ਜ਼ਿੰਮੇਵਾਰੀਆਂ (Public Service Obligations) ਦਾ ਬੋਝ ਹੈ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਯਾਤਰੀ ਸਬਸਿਡੀ (Passenger Subsidy) ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਅੰਦਾਜ਼ਾ ₹60,000 ਕਰੋੜ ਸਾਲਾਨਾ ਲਗਾਇਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕਿਰਾਇਆਂ 'ਤੇ ਲਗਭਗ 45% ਸਬਸਿਡੀ ਦਿੰਦਾ ਹੈ। ਇਹ, ਤੰਗ ਓਪਰੇਟਿੰਗ ਮਾਰਜਿਨ ਅਤੇ ਜ਼ਿਕਰਯੋਗ ਕਰਜ਼ੇ ਦੇ ਬੋਝ ਦੇ ਨਾਲ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਵਿਸ਼ਾਲ ਰੇਲ ਨੈੱਟਵਰਕ ਦੀ ਲੰਬੀ ਮਿਆਦ ਦੀ ਵਿੱਤੀ ਸਥਿਰਤਾ ਨੂੰ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਲਗਾਤਾਰ ਕੁਸ਼ਲਤਾ ਸੁਧਾਰ ਅਤੇ ਸਾਵਧਾਨ ਵਿੱਤੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਦੀ ਲੋੜ ਨੂੰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।