ਏਵੀਏਸ਼ਨ ਸੈਕਟਰ 'ਤੇ ਖਾਸ ਨਜ਼ਰ
ਰੇਟਿੰਗ ਏਜੰਸੀ ICRA ਦੇ ਅਨੁਸਾਰ, ਭਾਰਤੀ ਏਵੀਏਸ਼ਨ ਇੰਡਸਟਰੀ ਦੇ ਨੈੱਟ ਨੁਕਸਾਨ (Net Loss) ਵਿੱਚ ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ 2026-27 (FY2026-27) ਤੱਕ ਕਾਫੀ ਕਮੀ ਆਉਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ। ਇਹ ਨੁਕਸਾਨ ਘੱਟ ਕੇ ਲਗਭਗ ₹11,000-₹12,000 ਕਰੋੜ ਰਹਿ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮੌਜੂਦਾ ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ 2025-26 (FY2025-26) ਦੇ ਅੰਦਾਜ਼ੇ ₹17,000-₹18,000 ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਕਾਫੀ ਘੱਟ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਸੁਧਾਰ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਘਰੇਲੂ ਹਵਾਈ ਯਾਤਰੀਆਂ (Domestic Air Passengers) ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ 6-8% ਦਾ ਵਾਧਾ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੀ ਗਿਣਤੀ 17.5-17.9 ਕਰੋੜ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਧਿਆਨ ਦੇਣ ਯੋਗ ਹੈ ਕਿ ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ 2024-25 (FY2024-25) ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਸਿਰਫ ₹5,500 ਕਰੋੜ ਦੇ ਆਸਪਾਸ ਸੀ, ਇਸ ਲਈ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਸਾਲਾਂ ਵਿੱਚ ਨੁਕਸਾਨ ਵਿੱਚ ਕਮੀ, ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਦੇ ਸੰਚਾਲਨ (Operations) ਦੇ ਆਮ ਹੋਣ ਅਤੇ ਵਿੱਤੀ ਹਾਲਾਤਾਂ ਦੇ ਸੁਧਰਨ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੀ ਹੈ, ਪਰ ਅਜੇ ਵੀ ਇਹ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਮੁਨਾਫਾਖੋਰਤਾ ਤੋਂ ਦੂਰ ਹੈ।
ਬਾਜ਼ਾਰ ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਗੋ (IndiGo) ਦਾ ਦਬਦਬਾ ਲਗਭਗ 49-60% ਘਰੇਲੂ ਬਾਜ਼ਾਰ ਹਿੱਸੇਦਾਰੀ ਨਾਲ ਬਰਕਰਾਰ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਲਗਭਗ 70% ਸਮਰੱਥਾ (Capacity) ਘੱਟ ਲਾਗਤ ਵਾਲੇ ਕੈਰੀਅਰਾਂ (Low-Cost Carriers) ਕੋਲ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਸਿਸਟਮਿਕ ਜੋਖਮਾਂ (Systemic Risks) ਨੂੰ ਵਧਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਸੈਕਟਰ ਅਜੇ ਵੀ ਪਿਛਲੇ ਸੰਚਾਲਨ ਸੰਬੰਧੀ ਵਿਘਨਾਂ (Operational Disruptions) ਨਾਲ ਜੂਝ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਦਸੰਬਰ 2025 ਵਿੱਚ ਇੰਡੀਗੋ ਦੀਆਂ ਕਈ ਉਡਾਣਾਂ ਰੱਦ ਹੋਣ ਅਤੇ ਯਾਤਰੀਆਂ ਨੂੰ ਪੈਸੇ ਵਾਪਸ ਕਰਨ ਦੀਆਂ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਸ਼ਾਮਲ ਹਨ। ਪਾਇਲਟਾਂ ਦੀ ਘਾਟ ਅਤੇ ਅਚਾਨਕ ਛੁੱਟੀਆਂ ਕਾਰਨ ਡਾਇਰੈਕਟੋਰੇਟ ਜਨਰਲ ਆਫ ਸਿਵਲ ਐਵੀਏਸ਼ਨ (DGCA) ਨੇ ਗਰਮੀਆਂ 2026 ਦੇ ਫਲਾਈਟ ਸ਼ਡਿਊਲਾਂ ਦੀ ਸਖ਼ਤ ਜਾਂਚ ਸ਼ੁਰੂ ਕਰ ਦਿੱਤੀ ਹੈ। DGCA ਨੇ ਏਅਰਲਾਈਨਾਂ ਨੂੰ ਸਟਾਫਿੰਗ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਸੰਚਾਲਨ ਵਿੱਚ ਲਚਕਤਾ (Resilience) ਸਾਬਤ ਕਰਨ ਦੀ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ, ਨਹੀਂ ਤਾਂ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੇ ਸਲੋਟ (Slots) ਘਟਾਏ ਜਾ ਸਕਦੇ ਹਨ।
ਇਸ ਦੌਰਾਨ, ਮੈਕਰੋ ਇਕਨਾਮਿਕ ਦਬਾਅ (Macroeconomic Pressures) ਵੀ ਬਣੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ 2025-26 (FY2025-26) ਦੇ ਪਹਿਲੇ ਨੌਂ ਮਹੀਨਿਆਂ ਦੌਰਾਨ ਭਾਰਤੀ ਰੁਪਏ (Indian Rupee) ਦਾ ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਲਰ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਗਭਗ 3.2% ਡਿੱਗਣਾ, ਏਅਰਕ੍ਰਾਫਟ ਲੀਜ਼, ਰੱਖ-ਰਖਾਅ ਅਤੇ ਕਰਜ਼ਾ ਸੇਵਾ ਵਰਗੇ ਡਾਲਰ-ਡੈਨੋਮੀਨੇਟਿਡ (Dollar-denominated) ਖਰਚਿਆਂ ਨੂੰ ਮਹਿੰਗਾ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਏਵੀਏਸ਼ਨ ਟਰਬਾਈਨ ਫਿਊਲ (ATF) ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ, ਭਾਵੇਂ ਸਾਲ-ਦਰ-ਸਾਲ ਘੱਟ ਹਨ, ਪਰ ਅਜੇ ਵੀ ਕੋਵਿਡ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਦੇ ਪੱਧਰਾਂ ਤੋਂ ਉੱਪਰ ਹਨ ਅਤੇ ਕੁੱਲ ਸੰਚਾਲਨ ਖਰਚਿਆਂ ਦਾ 30-40% ਹਿੱਸਾ ਬਣਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਨ੍ਹਾਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਏਅਰਲਾਈਨਾਂ ਅਗਲੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ 1,700 ਤੋਂ ਵੱਧ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਡਿਲੀਵਰੀ ਲਈ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਫਲੀਟ ਦੇ ਵਿਸਥਾਰ ਲਈ ਵਧੇਰੇ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀ ਲੋੜ ਪਵੇਗੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਾਰਚ 2026 ਤੱਕ ਇੰਡਸਟਰੀ ਦਾ ਕੁੱਲ ਕਰਜ਼ਾ, ਲੀਜ਼ ਦੇ ਦੇਣਦਾਰੀਆਂ ਸਮੇਤ, 10% ਵਧ ਕੇ ₹1.1 ਲੱਖ ਕਰੋੜ ਤੱਕ ਪਹੁੰਚਣ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਨੈੱਟ ਡੈੱਟ-ਟੂ-ਆਪਰੇਟਿੰਗ ਪ੍ਰਾਫਿਟ (Net Debt-to-Operating Profit) ਅਨੁਪਾਤ 5-5.5 ਗੁਣਾ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ। ਇੰਡੀਗੋ ਵਰਗੀ ਵੱਡੀ ਕੰਪਨੀ ਦਾ ਡੈੱਟ-ਟੂ-ਇਕਵਿਟੀ (Debt-to-Equity) ਅਨੁਪਾਤ 33.04 ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਵਧੇ ਹੋਏ ਲੀਵਰੇਜ (Leverage) ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦਾ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਅੰਤਰਰਾਸ਼ਟਰੀ ਯਾਤਰੀ ਟ੍ਰੈਫਿਕ (International Passenger Traffic) ਵਿੱਚ ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ 2026 ਵਿੱਚ 7-9% ਅਤੇ ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ 2027 ਵਿੱਚ 8-10% ਦਾ ਵਾਧਾ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਈ-ਵੀਜ਼ਾ (e-visa) ਪਹਿਲਕਦਮੀਆਂ ਅਤੇ ਸੈਰ-ਸਪਾਟੇ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਕਾਰਨ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪਰ, ਸੈਕਟਰ ਦੀ ਸਥਾਈ ਮੁਨਾਫੇਖੋਰਤਾ (Sustained Profitability) ਅਸਥਿਰ ਬਾਲਣ ਲਾਗਤਾਂ, ਮੁਦਰਾ ਉਤਰਾਅ-ਚੜ੍ਹਾਅ, ਅਤੇ ਚੱਲ ਰਹੀਆਂ ਫਲੀਟ ਅਤੇ ਸੰਚਾਲਨ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦੇ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਪ੍ਰਬੰਧਨ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਸੰਚਾਲਨ ਦਾ ਸਫਲ ਨਾਰਮਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ, ਬੰਦ ਪਏ ਜਹਾਜ਼ਾਂ (Grounded Aircraft) ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਵਿੱਚ ਕਮੀ, ਅਤੇ ਨਵੇਂ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਭਾਵੀ ਏਕੀਕਰਨ (Fleet Integration) ਇਹ ਨਿਰਧਾਰਿਤ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਕੀ ਇਹ ਇੰਡਸਟਰੀ ਨੁਕਸਾਨ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨਿਕਲ ਕੇ ਸਥਾਈ ਵਿੱਤੀ ਸਿਹਤ ਵੱਲ ਵਧ ਸਕੇਗੀ।