ਸਰਕਾਰ ਦਾ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ੀ ਬਨਾਮ ਮਾਲੀਆ (Revenue) ਦਾ ਸੋਚ-ਵਿਚਾਰ
ਭਾਰਤ ਸਰਕਾਰ ਆਪਣੇ ਆਉਣ ਵਾਲੇ 11 ਏਅਰਪੋਰਟਾਂ ਦੇ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ (Privatization) ਦੇ ਪ੍ਰੋਸੈਸ ਦੌਰਾਨ ਬੋਲੀਆਂ (Bids) 'ਤੇ ਇੱਕ ਸੀਮਾ (Cap) ਲਗਾਉਣ 'ਤੇ ਵਿਚਾਰ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਸ ਦਾ ਮਕਸਦ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਕੰਪਨੀ ਨੂੰ ਸੈਕਟਰ 'ਤੇ ਪੂਰਾ ਕੰਟਰੋਲ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਤੋਂ ਰੋਕਣਾ ਹੈ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ 2018 ਵਿੱਚ Adani Enterprises ਵੱਲੋਂ ਸਾਰੇ ਛੇ ਏਅਰਪੋਰਟ ਜਿੱਤਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ। ਸਰਕਾਰ ਚਾਹੁੰਦੀ ਹੈ ਕਿ ਜ਼ਿਆਦਾ ਕੰਪਨੀਆਂ ਇਸ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਅਤੇ ਮੁਕਾਬਲਾ ਵਧੇ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਸੀਮਾ ਨੂੰ ਤੈਅ ਕਰਨ ਨਾਲ ਸਰਕਾਰ ਨੂੰ ਇਹ ਚਿੰਤਾ ਵੀ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਨਾਲ ਬੋਲੀਕਾਰ (Bidders) ਸਾਵਧਾਨ ਹੋ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਮਾਲੀਏ (Revenue) ਵਿੱਚ ਕਮੀ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਲਈ, ਮੁਕਾਬਲਾ ਵਧਾਉਣ ਅਤੇ ਮਾਲੀਆ ਵੱਧ ਤੋਂ ਵੱਧ ਹਾਸਲ ਕਰਨ ਵਿਚਕਾਰ ਸੰਤੁਲਨ ਬਣਾਉਣਾ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਚੁਣੌਤੀ ਹੈ।
ਛੋਟੇ ਏਅਰਪੋਰਟਾਂ 'ਚ ਨਿਵੇਸ਼ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਬੰਡਲਿੰਗ (Bundling) ਦੀ ਰਣਨੀਤੀ
ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਅਨੁਸਾਰ, 7 ਛੋਟੇ ਅਤੇ ਘੱਟ ਲਾਭਦਾਇਕ ਏਅਰਪੋਰਟਾਂ ਨੂੰ 6 ਵੱਡੇ ਅਤੇ ਆਕਰਸ਼ਕ ਏਅਰਪੋਰਟਾਂ ਨਾਲ ਜੋੜਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਵਾਰਾਣਸੀ ਏਅਰਪੋਰਟ ਨੂੰ ਕੁਸ਼ੀਨਗਰ ਅਤੇ ਗਿਆ ਏਅਰਪੋਰਟਾਂ ਨਾਲ, ਅਤੇ ਅੰਮ੍ਰਿਤਸਰ ਏਅਰਪੋਰਟ ਨੂੰ ਕਾਂਗੜਾ ਏਅਰਪੋਰਟ ਨਾਲ ਬੰਡਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਰਣਨੀਤੀ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਵੱਡੇ ਏਅਰਪੋਰਟਾਂ ਦੀ ਕਮਾਈ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਨੂੰ ਛੋਟੇ ਏਅਰਪੋਰਟਾਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਨਾਲ ਜੋੜ ਕੇ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨਾ ਹੈ।
Adani Group ਨੇ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਸਾਰੇ 11 ਏਅਰਪੋਰਟਾਂ ਲਈ ਬੋਲੀ ਲਗਾਉਣ ਦੀ ਇੱਛਾ ਜ਼ਾਹਰ ਕੀਤੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਬੋਲੀ ਸੀਮਾ ਦੇ ਮੱਦੇਨਜ਼ਰ ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਇੱਛਾ ਹੈ। Adani Enterprises ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਮੁੰਬਈ, ਅਹਿਮਦਾਬਾਦ ਅਤੇ ਲਖਨਊ ਸਮੇਤ ਕਈ ਏਅਰਪੋਰਟਾਂ ਦਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਕਰ ਰਹੀ ਹੈ। GMR Group, ਜੋ ਦਿੱਲੀ ਅਤੇ ਹੈਦਰਾਬਾਦ ਏਅਰਪੋਰਟ ਚਲਾਉਂਦੀ ਹੈ, ਵਰਗੇ ਹੋਰ ਵੱਡੇ ਖਿਡਾਰੀ ਵੀ ਇਸ ਬੋਲੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਹਿੱਸਾ ਲੈਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ।
ਰੈਗੂਲੇਟਰੀ ਮਨਜ਼ੂਰੀ ਅਤੇ ਸੈਕਟਰ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀਆਂ ਯੋਜਨਾਵਾਂ
ਇਨ੍ਹਾਂ ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਬੋਲੀ ਨਿਯਮਾਂ ਦੀ ਸਮੀਖਿਆ ਸਿਵਲ ਏਵੀਏਸ਼ਨ ਮੰਤਰਾਲਾ, ਵਿੱਤ ਮੰਤਰਾਲਾ ਅਤੇ ਨੀਤੀ ਆਯੋਗ (Niti Aayog) ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਅੰਤਿਮ ਫੈਸਲਾ ਜਨਤਕ-ਨਿੱਜੀ ਭਾਈਵਾਲੀ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਮੇਟੀ (PPPAC) ਵੱਲੋਂ ਲਿਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਹ ਕੋਸ਼ਿਸ਼ ਭਾਰਤ ਦੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਮੋਨਟਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਪਾਈਪਲਾਈਨ (National Monetisation Pipeline) ਦਾ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਅਗਲੇ ਇਨਫ్రాਸਟ੍ਰਕਚਰ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਪੂੰਜੀ ਜੁਟਾਉਣਾ ਹੈ।
ਦੇਸ਼ ਭਵਿੱਖ ਵਿੱਚ ਆਪਣੇ ਏਅਰਪੋਰਟ ਨੈੱਟਵਰਕ ਦਾ ਕਾਫੀ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਤਹਿਤ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਦਹਾਕਿਆਂ ਵਿੱਚ ਲਗਭਗ 350 ਏਅਰਪੋਰਟਾਂ ਦਾ ਟੀਚਾ ਹੈ, ਤਾਂ ਜੋ ਯਾਤਰੀਆਂ ਦੀ ਵਧਦੀ ਗਿਣਤੀ ਨੂੰ ਸਹਾਰਿਆ ਜਾ ਸਕੇ ਅਤੇ ਹਵਾਬਾਜ਼ੀ ਸੈਕਟਰ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕੀਤਾ ਜਾ ਸਕੇ।
Adani Enterprises ਦੇ ਵਿੱਤੀ ਹਾਲਾਤ ਅਤੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦਾ ਨਜ਼ਰੀਆ
Adani Enterprises ਦੇ ਸ਼ੇਅਰ ਅਕਸਰ ਇੰਡਸਟਰੀ ਔਸਤ (Industry Average) ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰਾਈਸ-ਟੂ-ਅਰਨਿੰਗ (P/E) ਰੇਸ਼ੋ 'ਤੇ ਵਪਾਰ ਕਰਦੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਇਸਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਤਮਵਿਸ਼ਵਾਸ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ P/E ਰੇਸ਼ੋ ਲਗਭਗ 27.32 ਜਾਂ 21.91 ਦੇ ਆਸ-ਪਾਸ ਰਹੇ ਹਨ, ਜੋ ਕਿ ਸੈਕਟਰ ਦੇ 65.54 ਦੇ ਔਸਤ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਘੱਟ ਹਨ। ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਮਾਰਕੀਟ ਕੈਪੀਟਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ (Market Capitalization) ਕਾਫੀ ਵੱਡੀ ਹੈ, ਲਗਭਗ ₹2.52 ਟ੍ਰਿਲੀਅਨ ਜਾਂ ₹3.07 ਟ੍ਰਿਲੀਅਨ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਮੁੱਲਾਂਕਣ (Valuation) ਵਿੱਚ ਜੋਖ਼ਮ ਵੀ ਹੈ ਜੇ ਵਿਕਾਸ ਦੀਆਂ ਉਮੀਦਾਂ ਪੂਰੀਆਂ ਨਾ ਹੋ ਸਕੀਆਂ। Adani Enterprises ਦਾ ਡੈੱਟ-ਟੂ-ਇਕੁਇਟੀ (Debt-to-equity) ਰੇਸ਼ੋ 162.60 ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕਾਫੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਲੀਵਰੇਜ (Leverage) ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ। ਇਸਦਾ ਇੰਟਰਸਟ ਕਵਰੇਜ ਰੇਸ਼ੋ (Interest Coverage Ratio) 1.73 ਹੈ, ਜੋ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀਆਂ ਅਦਾਇਗੀਆਂ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਲਈ ਸੀਮਤ ਗੁੰਜਾਇਸ਼ ਸੁਝਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਏਅਰਪੋਰਟਾਂ ਦੇ ਕੇਂਦਰੀਕਰਨ ਅਤੇ ਪਿਛਲੀਆਂ ਬੋਲੀਆਂ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾਵਾਂ
ਏਅਰਪੋਰਟਾਂ ਦੇ ਕਿਸੇ ਇੱਕ ਆਪਰੇਟਰ ਅਧੀਨ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਹੋਣ ਦੀ ਸਥਿਤੀ ਵਿੱਚ ਯੂਜ਼ਰ ਫੀਸਾਂ (User Fees) ਵਿੱਚ ਵਾਧੇ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। 2018 ਵਿੱਚ ਛੇ ਏਅਰਪੋਰਟਾਂ ਲਈ ਹੋਈਆਂ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਬੋਲੀਆਂ ਵਿੱਚ, Adani ਨੇ ਵਿਰੋਧੀਆਂ ਨਾਲੋਂ ਪ੍ਰਤੀ-ਯਾਤਰੀ ਫੀਸ (Per-passenger fee) ਕਾਫੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਸੀ। ਭਾਵੇਂ ਇਸ ਰਣਨੀਤੀ ਨਾਲ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਜਿੱਤ ਮਿਲੀ, ਪਰ ਇਸ ਨੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਯਾਤਰੀ ਕਿਫਾਇਤ (Passenger affordability) ਅਤੇ ਸੰਭਾਵੀ ਕੀਮਤ ਵਾਧੇ ਬਾਰੇ ਬਹਿਸ ਨੂੰ ਹਵਾ ਦਿੱਤੀ ਹੈ।
ਪਿਛਲੀਆਂ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨਾਂ ਨੇ ਵੀ ਕਾਨੂੰਨੀ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਅਤੇ ਕੁਝ ਬੋਲੀਕਾਰਾਂ ਦੇ ਪੱਖ ਵਿੱਚ ਨਿਯਮਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲਣ ਦੇ ਦੋਸ਼ਾਂ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕੀਤਾ ਹੈ। ਕੰਪਨੀ ਦੇ ਉੱਚੇ ਕਰਜ਼ੇ ਦੇ ਪੱਧਰ ਵੀ ਵਿੱਤੀ ਜੋਖਮ ਪੈਦਾ ਕਰ ਸਕਦੇ ਹਨ।
