ਆਪਰੇਸ਼ਨਲ ਬਦਲਾਅ
ਹੈਵੀ-ਹਾਲ ਰੇਲ ਆਪਰੇਸ਼ਨਜ਼ ਵਿੱਚ ਆਉਣਾ ਭਾਰਤੀ ਲੌਜਿਸਟਿਕਸ ਵਿੱਚ ਇੱਕ ਵੱਡਾ ਢਾਂਚਾਗਤ ਵਿਕਾਸ ਹੈ। Dedicated Freight Corridor Corporation of India Limited (DFCCIL) ਹੁਣ ਸੜਕੀ ਆਵਾਜਾਈ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ ਨੂੰ ਘਟਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਕਿਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਹਿੰਗੀ ਪੈਂਦੀ ਹੈ। AI-ਅਧਾਰਿਤ ਪ੍ਰਡਿਕਟਿਵ ਮੇਨਟੇਨੈਂਸ ਅਤੇ ਕਵਚ (Kavach) ਵਰਗੀਆਂ ਐਡਵਾਂਸਡ ਸਿਗਨਲਿੰਗ ਪ੍ਰਣਾਲੀਆਂ ਨਾਲ, ਇਨ੍ਹਾਂ ਕੋਰੀਡੋਰਾਂ ਰਾਹੀਂ ਮਾਲ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ੀ ਅਤੇ ਸਟੀਕਤਾ ਨਾਲ ਪਹੁੰਚਾਉਣਾ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਇਆ ਜਾਵੇਗਾ।
ਲੌਜਿਸਟਿਕਸ ਲਾਗਤ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ
ਸਾਲਾਂ ਤੋਂ, ਭਾਰਤ ਦੇ ਲੌਜਿਸਟਿਕਸ ਸੈਕਟਰ ਦੀ ਲਾਗਤ GDP ਦਾ 13-14% ਸੀ। ਪਰ ਹਾਲ ਹੀ ਦੇ ਅਧਿਐਨਾਂ ਮੁਤਾਬਿਕ, ਇਹ ਹੁਣ ਘੱਟ ਕੇ ਲਗਭਗ 7.97%–8% 'ਤੇ ਆ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਸੁਧਾਰ ਦਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਨ ਪਿਛਲੇ ਦਹਾਕੇ ਵਿੱਚ $360 ਬਿਲੀਅਨ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦਾ ਨਿਵੇਸ਼ ਹੈ। ਪੂਰਬੀ ਅਤੇ ਪੱਛਮੀ ਸਮਰਪਿਤ ਫਰੇਟ ਕੋਰੀਡੋਰਜ਼ ਨੇ ਇਸ ਰੁਝਾਨ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਮਾਲ ਢੋਆ-ਢੁਆਈ ਦੀ ਰਫ਼ਤਾਰ ਅਤੇ ਟਰਨਅਰਾਊਂਡ ਸਮਾਂ ਵਧਿਆ ਹੈ।
ਰਣਨੀਤਕ ਈਸਟ-ਵੈਸਟ ਕੋਰੀਡੋਰ
ਹੁਣ ਧਿਆਨ 2,100 ਕਿਲੋਮੀਟਰ ਲੰਬੇ ਈਸਟ-ਵੈਸਟ ਡੈਡੀਕੇਟਿਡ ਫਰੇਟ ਕੋਰੀਡੋਰ 'ਤੇ ਹੈ, ਜੋ ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਦੇ ਡੰਕੁਨੀ ਨੂੰ ਗੁਜਰਾਤ ਦੇ ਸੂਰਤ ਨਾਲ ਜੋੜਦਾ ਹੈ। ਇਹ ਕੋਰੀਡੋਰ ਭਾਰਤ ਦੇ ਉਦਯੋਗਿਕ ਤਿਕੋਣ ਦਾ ਅਹਿਮ ਹਿੱਸਾ ਬਣੇਗਾ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕੋਲਾ, ਸਟੀਲ, ਲੋਹੇ ਵਰਗੇ ਬਲਕ ਕਮੋਡਿਟੀਜ਼ ਦੇ ਨਾਲ-ਨਾਲ ਉੱਚ-ਮੁੱਲ ਵਾਲੇ ਕੰਟੇਨਰਾਈਜ਼ਡ ਸਮਾਨ ਦੀ ਆਵਾਜਾਈ ਆਸਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਹ ਡਬਲ-ਲਾਈਨ ਟਰੈਕ ਅਤੇ ਹਾਈ-ਰਾਈਜ਼ ਓਵਰਹੈੱਡ ਇਲੈਕਟ੍ਰੀਫਿਕੇਸ਼ਨ ਨਾਲ ਹੋਰ ਹੈਵੀ ਲੋਡ ਅਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਟ੍ਰੈਫਿਕ ਡੈਨਸਿਟੀ ਨੂੰ ਸੰਭਾਲਣ ਲਈ ਤਿਆਰ ਹੈ।
ਆਪਰੇਸ਼ਨਲ ਅਤੇ ਐਗਜ਼ੀਕਿਊਸ਼ਨ ਜੋਖਮ
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਨਫ్రాਸਟਰਕਚਰ ਦੇ ਮਾਹੌਲ 'ਤੇ ਨਜ਼ਰ ਮਾਰੀਏ ਤਾਂ ਕੁਝ ਜੋਖਮ ਵੀ ਹਨ। ਸੈਕਟਰ ਦਾ ਸੀਮਤ ਬਲਕ ਕਮੋਡਿਟੀਜ਼ (ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਕੋਲਾ ਅਤੇ ਲੋਹਾ) 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਰਹਿਣਾ ਮਾਲੀਆ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਲਈ ਇੱਕ ਚੁਣੌਤੀ ਹੈ। ਪਹਿਲੇ ਅਤੇ ਆਖਰੀ ਮੀਲ (first and last mile) ਕਨੈਕਟੀਵਿਟੀ ਦੀ ਘਾਟ, ਮਲਟੀਮੋਡਲ ਲੌਜਿਸਟਿਕਸ ਪਾਰਕਸ (MMLPs) ਰਾਹੀਂ, ਅਜੇ ਵੀ ਸੜਕੀ ਲੌਜਿਸਟਿਕਸ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਪੂਰੀ ਤਰ੍ਹਾਂ ਲਾਗਤ ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਸੀਮਤ ਕਰਦੀ ਹੈ। ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਨੂੰ ਈਸਟ-ਵੈਸਟ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟ ਦੀ ਐਗਜ਼ੀਕਿਊਸ਼ਨ ਗਤੀ ਬਾਰੇ ਸਾਵਧਾਨ ਰਹਿਣਾ ਚਾਹੀਦਾ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਪਿਛਲੇ ਕੋਰੀਡੋਰਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਮੀਨ ਐਕਵਾਇਰ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਕਾਫੀ ਮੁਸ਼ਕਲਾਂ ਅਤੇ ਲਾਗਤ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਇਆ ਸੀ।
