ਪੱਛਮੀ ਏਸ਼ੀਆ ਵਿੱਚ ਚੱਲ ਰਿਹਾ ਸੰਘਰਸ਼ ਸਿਰਫ਼ ਊਰਜਾ ਬਾਜ਼ਾਰਾਂ ਤੱਕ ਹੀ ਸੀਮਤ ਨਹੀਂ ਹੈ, ਸਗੋਂ ਇਸ ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਲਈ ਸਪਲਾਈ ਚੇਨ (supply chain) ਵਿੱਚ ਵਿਆਪਕ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਖੜ੍ਹੀਆਂ ਕਰ ਦਿੱਤੀਆਂ ਹਨ।
RPG Group ਦੇ ਵਾਈਸ ਚੇਅਰਮੈਨ ਅਨੰਤ ਗੋਇਨਕਾ ਨੇ ਦੱਸਿਆ ਕਿ ਕਈ ਸੈਕਟਰਾਂ ਵਿੱਚ ਇਹ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਮਹਿਸੂਸ ਕੀਤੀਆਂ ਜਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਪੈਕੇਜਿੰਗ ਅਤੇ ਸਟੀਲ ਵਰਗੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਇਨਪੁਟਸ (inputs) ਰਾਹੀਂ। ਬਹੁਤ ਸਾਰੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਘੱਟ ਤੋਂ ਘੱਟ ਇਨਵੈਂਟਰੀ (inventory) ਨਾਲ ਕੰਮ ਚਲਾ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਸ ਕਾਰਨ ਉਹ ਵਧਦੀਆਂ ਲਾਗਤਾਂ ਅਤੇ ਸੰਭਾਵੀ ਉਤਪਾਦਨ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ। ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਹੁਣ ਸਿਰਫ਼ ਲੌਜਿਸਟਿਕਸ (logistics) ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨਾਲ ਨਜਿੱਠਣ ਤੋਂ ਅੱਗੇ ਵਧ ਕੇ, ਲੰਬੇ ਭੂ-ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਤਣਾਅ (geopolitical stress) ਦੌਰਾਨ ਤੁਰੰਤ ਵਿੱਤੀ ਅਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਬਚਾਅ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣ ਵੱਲ ਮੋੜਾ ਕੱਟ ਰਹੀ ਹੈ।
ਵਧਦੀਆਂ ਲਾਗਤਾਂ ਤੇ ਕਾਰੋਬਾਰੀ ਮੁਸ਼ਕਿਲਾਂ
ਸੰਘਰਸ਼ ਨੇ ਊਰਜਾ (energy), ਪੈਟਰੋ ਕੈਮੀਕਲ (petrochemicals) ਅਤੇ ਢੋਆ-ਢੁਆਈ (freight) ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਬਰਦਸਤ ਵਾਧਾ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ India Inc. ਦੇ ਮੁਨਾਫਿਆਂ 'ਤੇ ਸਿੱਧਾ ਅਸਰ ਪਿਆ ਹੈ। Brent crude ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ $100 ਪ੍ਰਤੀ ਬੈਰਲ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਗਈਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਅੰਦਾਜ਼ਿਆਂ ਅਨੁਸਾਰ ਇਹ ਮਾਰਚ 2026 ਤੱਕ $115 ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੁਝ ਰੂਟਾਂ 'ਤੇ ਹਵਾਈ ਢੋਆ-ਢੁਆਈ (air freight) ਦੀ ਲਾਗਤ 30-70% ਵਧ ਗਈ ਹੈ, ਅਤੇ ਸਮੁੰਦਰੀ ਢੋਆ-ਢੁਆਈ (sea freight) ਦੀਆਂ ਦਰਾਂ ਵੀ ਕਾਫੀ ਵਧੀਆਂ ਹਨ ਕਿਉਂਕਿ ਜਹਾਜ਼ਾਂ ਨੂੰ Cape of Good Hope ਰਾਹੀਂ ਰੂਟ ਬਦਲਣਾ ਪੈ ਰਿਹਾ ਹੈ। PE, PP, ਅਤੇ PVC ਵਰਗੇ ਪੈਟਰੋ ਕੈਮੀਕਲ ਉਤਪਾਦਾਂ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਵਿੱਚ 6-8% ਦਾ ਵਾਧਾ ਦੇਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਮੁੱਖ ਇੰਟਰਮੀਡੀਏਟਸ (intermediates) ਦੇ ਆਯਾਤ (import) ਵਿੱਚ ਵੀ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਆ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਆਟੋਮੋਟਿਵ ਸੈਕਟਰ, ਮਜ਼ਬੂਤ ਵਿਕਰੀ ਦੇ ਬਾਵਜੂਦ, ਐਲੂਮੀਨੀਅਮ, ਤਾਂਬਾ ਅਤੇ ਸਟੀਲ ਦੀਆਂ ਵਧੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ, ਅਤੇ ਲਾਗਤਾਂ ਕਾਰਨ ਕੀਮਤਾਂ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਦਬਾਅ ਹੇਠ ਆ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਫਾਰਮਾਸਿਊਟੀਕਲ (pharmaceutical) ਕੰਪਨੀਆਂ ਐਕਟਿਵ ਫਾਰਮਾਸਿਊਟੀਕਲ ਇੰਗਰੀਡੀਐਂਟਸ (APIs) ਅਤੇ ਇੰਟਰਮੀਡੀਏਟਸ ਦੀਆਂ ਲਾਗਤਾਂ ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਦੇਖ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਸਰਕਾਰੀ ਨਿਯਮਾਂ ਕਾਰਨ ਕੀਮਤਾਂ ਸੀਮਤ ਹਨ। ਖਾਦਾਂ (fertilizers) ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ, ਜੋ ਕਿਸਾਨਾਂ ਅਤੇ ਭੋਜਨ ਸੁਰੱਖਿਆ ਲਈ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਹਨ, ਵੀ ਵਧੀਆਂ ਹਨ; ਯੂਰੀਆ $80 ਪ੍ਰਤੀ ਟਨ ਮਹਿੰਗਾ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ ਅਤੇ DAP ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਵੀ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧੀਆਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ ਭਾਰਤ ਪੱਛਮੀ ਏਸ਼ੀਆ ਤੋਂ ਆਯਾਤ ਕੁਦਰਤੀ ਗੈਸ ਅਤੇ ਖਾਦਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਹੈ।
ਆਰਥਿਕ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਅਤੇ ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕਾਂ ਦੀਆਂ ਚਿੰਤਾਵਾਂ
ਮੌਜੂਦਾ ਭੂ-ਰਾਜਨੀਤਿਕ ਸੰਕਟ ਭਾਰਤ ਦੀਆਂ ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਮੌਜੂਦ ਸਪਲਾਈ ਚੇਨ ਕਮਜ਼ੋਰੀਆਂ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਿਗਾੜ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਗਲੋਬਲ ਟਰੇਡ ਰਿਸਰਚ ਇਨੀਸ਼ੀਏਟਿਵ (GTRI) ਨੇ ਚੇਤਾਵਨੀ ਦਿੱਤੀ ਹੈ ਕਿ ਪੱਛਮੀ ਏਸ਼ੀਆਈ ਸੰਘਰਸ਼ ਭਾਰਤੀ ਆਯਾਤ ਦੇ $98.7 ਬਿਲੀਅਨ ਦੇ ਵਪਾਰ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਆਰਥਿਕ ਜੋਖਮ ਸਿਰਫ਼ ਊਰਜਾ ਤੋਂ ਪਰੇ ਵਧ ਜਾਣਗੇ। ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਯਾਤ 'ਤੇ ਭਾਰੀ ਨਿਰਭਰਤਾ - ਕੱਚੇ ਤੇਲ ਲਈ ਲਗਭਗ 82-84% ਅਤੇ ਕੁਦਰਤੀ ਗੈਸ ਲਈ ਅੱਧਾ - ਇਸ ਨੂੰ ਸਟਰੇਟ ਆਫ ਹੋਰਮੁਜ਼ (Strait of Hormuz) ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟਾਂ ਪ੍ਰਤੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਬਣਾਉਂਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਨਿਰਭਰਤਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਰਥਿਕ ਝਟਕੇ ਦਿੰਦੀ ਰਹੀ ਹੈ; ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, ਕੋਵਿਡ-19 ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੀਆਂ ਸਪਲਾਈ ਚੇਨ ਸਮੱਸਿਆਵਾਂ ਨੇ ਮਹਿੰਗਾਈ ਨੂੰ ਵਧਾਇਆ ਅਤੇ ਨਿਰਮਾਣ ਨੂੰ ਹੌਲੀ ਕਰ ਦਿੱਤਾ। ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕ ਫਰਮਾਂ ਹੁਣ ਹੋਰ ਸਾਵਧਾਨ ਹੋ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। Goldman Sachs ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਇਕੁਇਟੀਜ਼ (equities) ਨੂੰ ਡਾਊਨਗ੍ਰੇਡ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਕਾਰਨ ਊਰਜਾ ਸੰਕਟ ਦਾ ਵਿਲੱਖਣ ਪ੍ਰਭਾਵ ਦੱਸਿਆ ਗਿਆ ਹੈ, ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਉੱਚ ਤੇਲ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਕਾਰਨ ਇਸਨੇ ਕਮਾਈ (earnings) ਵਿੱਚ 9% ਤੱਕ ਦੀ ਕਟੌਤੀ ਅਤੇ Nifty ਦਾ ਟਾਰਗੇਟ ਘਟਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। Moody's Analytics ਨੇ ਭਵਿੱਖਵਾਣੀ ਕੀਤੀ ਹੈ ਕਿ ਜੇਕਰ ਸੰਘਰਸ਼ ਜਾਰੀ ਰਿਹਾ ਤਾਂ ਭਾਰਤ ਦੇ GDP ਵਿੱਚ 4% ਦੀ ਗਿਰਾਵਟ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਅਤੇ ਇਸਨੂੰ ਏਸ਼ੀਆ-ਪ੍ਰਸ਼ਾਂਤ ਦੀਆਂ ਸਭ ਤੋਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਅਰਥਵਿਵਸਥਾਵਾਂ ਵਿੱਚੋਂ ਇੱਕ ਦੱਸਿਆ ਹੈ। ਭਾਰਤੀ ਰੁਪਇਆ ਵੀ ਅਮਰੀਕੀ ਡਾਲਰ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਗਭਗ 95 ਤੱਕ ਕਮਜ਼ੋਰ ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਆਯਾਤ ਦੀ ਲਾਗਤ ਹੋਰ ਵਧ ਗਈ ਹੈ। ਸਰਕਾਰ ਇਸ ਦਾ ਜਵਾਬ ਬਾਲਣ 'ਤੇ ਐਕਸਾਈਜ਼ ਡਿਊਟੀ ਘਟਾਉਣ, ਨਿਰਯਾਤਕਾਂ ਲਈ RELIEF ਸਕੀਮ, ਅਤੇ RoDTEP ਲਾਭ ਬਹਾਲ ਕਰਨ ਵਰਗੇ ਉਪਾਵਾਂ ਨਾਲ ਦੇ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਖਾਦ ਖੇਤਰ ਲਈ ਗੈਸ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ।
ਵਿੱਤੀ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਅਤੇ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਰਣਨੀਤੀ
ਸਪਲਾਈ ਚੇਨ ਦੇ ਜੋਖਮਾਂ ਤੋਂ ਪਰੇ, ਇੱਕ ਹੋਰ ਗੰਭੀਰ ਖਤਰਾ ਵਧ ਰਹੀ ਵਿੱਤੀ ਤਣਾਅ ਹੈ ਜੋ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਨੂੰ "ਹੱਥ-ਤੋਂ-ਮੂੰਹ" (hand-to-mouth) ਓਪਰੇਸ਼ਨਾਂ ਵੱਲ ਧੱਕ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਹ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਸੂਖਮ, ਲਘੂ ਅਤੇ ਦਰਮਿਆਨੇ ਉੱਦਮਾਂ (MSMEs) ਲਈ ਮੁਸ਼ਕਲ ਹੈ, ਜੋ ਵਧਦੀਆਂ ਇਨਪੁਟ ਲਾਗਤਾਂ ਅਤੇ ਘੱਟ ਮੁਨਾਫੇ ਦੇ ਮਾਰਜਿਨ ਨਾਲ ਜੂਝ ਰਹੇ ਹਨ। ਗਿਗ ਵਰਕਰਾਂ (gig workers) ਅਤੇ ਰੈਸਟੋਰੈਂਟਾਂ ਵਰਗੇ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਹਿਲਾਂ ਹੀ ਨੌਕਰੀਆਂ ਦੇ ਨੁਕਸਾਨ ਦੀਆਂ ਖ਼ਬਰਾਂ ਆ ਚੁੱਕੀਆਂ ਹਨ, ਜੋ ਇਸ ਕਮਜ਼ੋਰੀ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ। ਕੈਮੀਕਲ (chemical) ਉਤਪਾਦਕਾਂ ਨੇ ਫੋਰਸ ਮੇਜਿਊਰ (force majeure) ਦਾ ਐਲਾਨ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਈ ਉਦਯੋਗਾਂ ਲਈ ਜ਼ਰੂਰੀ ਸਪਲਾਈ ਵਿੱਚ ਰੁਕਾਵਟ ਆ ਰਹੀ ਹੈ। ਵੱਡੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਆਪਣੀਆਂ ਖਰਚਾ ਯੋਜਨਾਵਾਂ ਦਾ ਮੁੜ ਮੁਲਾਂਕਣ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਗੈਰ-ਜ਼ਰੂਰੀ ਪੂੰਜੀ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ (capital projects) ਨੂੰ ਮੁਲਤਵੀ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਫੰਡਿੰਗ (funding) ਸੁਰੱਖਿਅਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਮੁਦਰਾ ਜੋਖਮਾਂ (currency risks) ਨੂੰ ਹੈੱਜ (hedge) ਕਰਨ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਇੱਕ ਮੁੱਖ ਚਿੰਤਾ ਇੱਕੋ ਸਪਲਾਈ ਖੇਤਰਾਂ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ ਹੈ, ਇੱਕ ਸਮੱਸਿਆ ਜੋ ਮਹਾਂਮਾਰੀ ਦੌਰਾਨ ਉਭਰੀ ਸੀ। ਹਾਲਾਂਕਿ ਵਿਭਿੰਨਤਾ (diversification) ਦੀ ਸਲਾਹ ਦਿੱਤੀ ਜਾਂਦੀ ਹੈ, ਤੁਰੰਤ ਦਬਾਅ ਮੂਰਖਤਾ ਭਰੇ ਫੈਸਲੇ ਲੈਣ ਵੱਲ ਲੈ ਜਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਵਧੇਰੇ ਵਿਸ਼ਵ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਵਿਭਿੰਨਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਜਾਂ ਘੱਟ ਆਯਾਤ ਨਿਰਭਰਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਉਲਟ, ਭਾਰਤੀ ਫਰਮਾਂ ਇੱਕ ਔਖੀ ਚੁਣੌਤੀ ਦਾ ਸਾਹਮਣਾ ਕਰ ਰਹੀਆਂ ਹਨ। ਅਨੁਮਾਨ ਦਰਸਾਉਂਦੇ ਹਨ ਕਿ ਘਰੇਲੂ ਖਾਦ ਉਤਪਾਦਨ 'ਤੇ 10-15% ਦਾ ਅਸਰ ਪਵੇਗਾ ਅਤੇ ਤੇਲ ਦੀਆਂ ਕੀਮਤਾਂ ਵਿੱਚ ਹਰ $10 ਦੇ ਵਾਧੇ ਲਈ ਮੌਜੂਦਾ ਖਾਤੇ ਦੇ ਘਾਟੇ (current account deficit) ਵਿੱਚ 30-40 ਬੇਸਿਸ ਪੁਆਇੰਟਸ ਦਾ ਵਾਧਾ ਹੋ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜੋ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਪ੍ਰਣਾਲੀਗਤ ਜੋਖਮਾਂ (systemic risks) ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸਰਕਾਰੀ ਰਾਹਤ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਰਣਨੀਤੀ
ਸਰਕਾਰ ਦੀ ਤਤਕਾਲ ਤਰਜੀਹ ਰਾਹਤ ਉਪਾਵਾਂ ਰਾਹੀਂ ਪ੍ਰਭਾਵ ਨੂੰ ਘੱਟ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਜ਼ਰੂਰੀ ਵਸਤੂਆਂ ਦੀ ਉਪਲਬਧਤਾ ਯਕੀਨੀ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ। ਉਦਾਹਰਨ ਲਈ, RELIEF ਸਕੀਮ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ MSME ਨਿਰਯਾਤਕਾਂ ਦੀ ਮਦਦ ਕਰਨਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਵਿੱਚ ਵਧੀਆਂ ਢੋਆ-ਢੁਆਈ ਲਾਗਤਾਂ ਅਤੇ ਜੰਗ-ਸੰਬੰਧੀ ਜੋਖਮਾਂ ਨੂੰ ਕਵਰ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਲਈ, ਇਹ ਸੰਕਟ ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਯਾਤ ਨਿਰਭਰਤਾ ਦੀ ਰਣਨੀਤਕ ਸਮੀਖਿਆ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਨਵੇਂ ਖੇਤਰਾਂ ਤੋਂ ਸੋਰਸਿੰਗ (sourcing), ਬਦਲਵੇਂ ਪਦਾਰਥਾਂ ਦੀ ਖੋਜ, ਅਤੇ ਘਰੇਲੂ ਨਿਰਮਾਣ ਨੂੰ ਉਤਸ਼ਾਹਿਤ ਕਰਨ ਵਰਗੇ ਵਿਚਾਰ ਪ੍ਰਚਲਿਤ ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਸੰਘਰਸ਼ ਦੀ ਮਿਆਦ ਅਤੇ ਸੰਭਾਵੀ ਵਾਧਾ ਮੁੱਖ ਕਾਰਕ ਹਨ। ਇੱਕ ਲੰਮਾ ਸੰਕਟ ਸੰਭਾਵਤ ਤੌਰ 'ਤੇ ਆਤਮ-ਨਿਰਭਰਤਾ ਵੱਲ ਯਤਨਾਂ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰੇਗਾ, ਜੋ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਆਰਥਿਕ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ ਅਤੇ ਵਧੇਰੇ ਲਚਕੀਲੀਆਂ ਸਪਲਾਈ ਚੇਨ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਊਰਜਾ, ਰਸਾਇਣਾਂ ਅਤੇ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਿੱਚ ਢਾਂਚਾਗਤ ਸੁਧਾਰਾਂ (structural reforms) ਦੀ ਲੋੜ ਪਵੇਗੀ।