RBI ਵੱਲੋਂ ਕੀਤੇ ਗਏ ਇਹ ਬਦਲਾਅ, ਜਿਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ 'Foreign Exchange Management (Borrowing and Lending) (First Amendment) Regulations, 2026' ਤਹਿਤ ਲਿਆਂਦਾ ਗਿਆ ਹੈ, 16 ਫਰਵਰੀ, 2026 ਤੋਂ ਲਾਗੂ ਹੋਣਗੇ। ਇਹ ਨਵੀਂ ਨੀਤੀ ਸੈਕਟਰ-ਆਧਾਰਿਤ (sector-based) ਮਾਡਲ ਤੋਂ ਹੱਟ ਕੇ ਹੁਣ ਕਿਸੇ ਵੀ ਕੰਪਨੀ (entity-based) 'ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦ੍ਰਿਤ ਕਰੇਗੀ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਭਾਰਤੀ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਲਈ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਪੂੰਜੀ (international capital) ਤੱਕ ਪਹੁੰਚ ਬਣਾਉਣਾ ਹੋਰ ਵੀ ਆਸਾਨ ਹੋ ਜਾਵੇਗਾ।
ਇਸ ਨੀਤੀ ਦਾ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਬਦਲਾਅ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਹੁਣ ਕੇਂਦਰੀ ਜਾਂ ਰਾਜ ਕਾਨੂੰਨ ਤਹਿਤ ਰਜਿਸਟਰਡ ਕੋਈ ਵੀ ਗੈਰ-ਵਿਅਕਤੀਗਤ (non-individual) ਨਿਵਾਸੀ ਸੰਸਥਾ (resident entity) ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਕਰਜ਼ਾ ਲੈ ਸਕੇਗੀ। ਇੱਥੋਂ ਤੱਕ ਕਿ ਜੋ ਕੰਪਨੀਆਂ ਰੀ-ਸਟਰਕਚਰਿੰਗ ਜਾਂ ਇਨਸੋਲਵੈਂਸੀ (insolvency) ਦੇ ਦੌਰ ਵਿੱਚੋਂ ਲੰਘ ਰਹੀਆਂ ਹਨ, ਉਹ ਵੀ ਇਸ ਦਾ ਲਾਭ ਲੈ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਨਾਲ ਹੀ, ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਪੈਸਾ ਦੇਣ ਵਾਲਿਆਂ ਦੀ ਸੂਚੀ ਵਿੱਚ RBI ਵੱਲੋਂ ਰੈਗੂਲੇਟ ਕੀਤੀਆਂ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਦੀਆਂ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਬ੍ਰਾਂਚਾਂ ਅਤੇ ਇੰਟਰਨੈਸ਼ਨਲ ਫਾਈਨੈਂਸ਼ੀਅਲ ਸਰਵਿਸਿਜ਼ ਸੈਂਟਰ (IFSC) ਦੀਆਂ ਵਿੱਤੀ ਸੰਸਥਾਵਾਂ ਨੂੰ ਵੀ ਸ਼ਾਮਲ ਕੀਤਾ ਗਿਆ ਹੈ। ਸਾਲਾਨਾ ਕਰਜ਼ਾ ਲੈਣ ਦੀ ਸੀਮਾ ਨੂੰ ਵਧਾ ਕੇ $1 ਅਰਬ (billion) ਡਾਲਰ ਜਾਂ ਕੰਪਨੀ ਦੀ ਨੈੱਟ ਵਰਥ (net worth) ਦੇ 300% ਵਿੱਚੋਂ ਜੋ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੋਵੇ, ਉਸ ਤੱਕ ਕਰ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪਹਿਲਾਂ $750 ਮਿਲੀਅਨ (million) ਸੀ। ਸਭ ਤੋਂ ਅਹਿਮ ਗੱਲ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਕਰਜ਼ੇ ਦੇ 'ਆਲ-ਇਨ-ਕੋਸਟ' (all-in-cost) ਦੀ ਸੀਮਾ ਨੂੰ ਹਟਾ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀ ਕੀਮਤ ਹੁਣ ਬਜ਼ਾਰ ਦੀਆਂ ਹਾਲਾਤਾਂ ਮੁਤਾਬਕ ਤੈਅ ਹੋਵੇਗੀ, ਹਾਲਾਂਕਿ ਛੋਟੀ ਮਿਆਦ ਦੇ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਲਈ ਕੁਝ ਖਾਸ ਨਿਯਮ ਲਾਗੂ ਰਹਿਣਗੇ। ਹੁਣ ਸਾਰੀਆਂ ਕਿਸਮਾਂ ਦੇ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਲਈ ਘੱਟੋ-ਘੱਟ ਔਸਤ ਮਿਆਦ (Minimum Average Maturity Period - MAMP) ਤਿੰਨ ਸਾਲ ਰੱਖੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਮੈਨੂਫੈਕਚਰਿੰਗ ਸੈਕਟਰ ਦੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਲਈ ਇਸ ਵਿੱਚ ਛੋਟ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਨਵੇਂ ਨਿਯਮ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਮੀਨ ਅਤੇ ਅਚੱਲ ਜਾਇਦਾਦ (immovable property) ਖਰੀਦਣ ਲਈ ਵੀ ECB ਪੈਸਾ ਵਰਤਣ ਦੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ, ਬਸ਼ਰਤੇ ਇਹ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਸਿੱਧੇ ਨਿਵੇਸ਼ (FDI) ਦੇ ਤਹਿਤ ਆਉਂਦਾ ਹੋਵੇ ਅਤੇ 'ਕੰਟਰੋਲ' (control) ਹਾਸਲ ਕੀਤਾ ਜਾਵੇ। ਪਹਿਲਾਂ ਤੋਂ ਲਏ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਨੂੰ ਰਿਫਾਇਨਾਂਸ (refinance) ਕਰਨਾ ਵੀ ਹੁਣ ਮਨਜ਼ੂਰ ਹੈ। ਇਹ ਬਦਲਾਅ, ਜੋ ਅਕਤੂਬਰ 2025 ਵਿੱਚ ਜਾਰੀ ਕੀਤੇ ਗਏ ਡਰਾਫਟ ਨਿਯਮਾਂ 'ਤੇ ਸਟੇਕਹੋਲਡਰਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਤੀਕਿਰਿਆ ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ, ਇੱਕ ਵਧੇਰੇ ਲਚਕੀਲੇ (flexible) ਅਤੇ ਸਿਧਾਂਤ-ਆਧਾਰਿਤ (principle-based) ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਇਹ ਉਦਾਰੀਕਰਨ ਭਾਰਤ ਦੇ ਆਰਥਿਕ ਟੀਚਿਆਂ ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ। ਮੈਨੂਫੈਕਚਰਿੰਗ ਸੈਕਟਰ ਨੂੰ ਇਸ ਨਾਲ ਵੱਡਾ ਫਾਇਦਾ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਹੁਣ ਉਦਯੋਗਿਕ ਪਾਰਕਾਂ ਅਤੇ ਇਸ ਨਾਲ ਸਬੰਧਤ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ (infrastructure) ਲਈ ECB ਫੰਡਿੰਗ ਦੀ ਰਸਮੀ ਇਜਾਜ਼ਤ ਮਿਲ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਸਰਕਾਰ ਦੇ ਘਰੇਲੂ ਉਤਪਾਦਨ ਅਤੇ ਨਿਰਯਾਤ (exports) ਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਦੇ ਟੀਚੇ ਨੂੰ ਪੂਰਾ ਕਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਕਰੇਗਾ। ਇਸੇ ਤਰ੍ਹਾਂ, ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਖੇਤਰ ਦੇ ਕੁਝ ਹਿੱਸਿਆਂ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਕੰਟਰੋਲਡ-ਐਨਵਾਇਰਨਮੈਂਟ ਕਲਟੀਵੇਸ਼ਨ (controlled-environment cultivation) ਅਤੇ ਪਸ਼ੂ ਪਾਲਣ (animal husbandry) ਵਿੱਚ ਵੀ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਕਰਜ਼ਾ ਲੈਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਖੋਲ੍ਹ ਦਿੱਤੀ ਗਈ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਟੈਕਨਾਲੋਜੀ-ਆਧਾਰਿਤ ਗਤੀਵਿਧੀਆਂ ਲਈ ਪੂੰਜੀ ਦੀ ਪਹੁੰਚ ਵਧ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਰੀਅਲ ਅਸਟੇਟ ਸੈਕਟਰ ਲਈ, ਇਹ ਇੱਕ ਇਤਿਹਾਸਕ ਬਦਲਾਅ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਡਿਵੈਲਪਰ FDI-ਪਰਮਿਟਡ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਲਈ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਕਰਜ਼ਾ ਲੈ ਸਕਦੇ ਹਨ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਫੰਡਿੰਗ ਦੀ ਲਾਗਤ ਘੱਟ ਸਕਦੀ ਹੈ ਅਤੇ ਵਿਕਾਸ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਤੇਜ਼ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਆਮ 'ਰੀਅਲ ਅਸਟੇਟ ਬਿਜ਼ਨਸ' ਲਈ ਸਿੱਧੀ ਰੀ-ਲੈਂਡਿੰਗ 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀ ਜਾਰੀ ਰਹੇਗੀ, ਅਤੇ ਡਿਵੈਲਪਰਾਂ ਨੂੰ ਪਲਾਟ ਵੇਚਣ ਤੋਂ ਪਹਿਲਾਂ ਜ਼ਰੂਰੀ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚਾ (trunk infrastructure) ਪੂਰਾ ਕਰਨਾ ਪਵੇਗਾ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਉਦਾਰੀਕਰਨ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਕਰਜ਼ਾ ਜੁਟਾਉਣ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਨੂੰ ਆਸਾਨ ਬਣਾਉਂਦਾ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਨਾਲ ਕੁਝ ਨਵੇਂ ਜੋਖਮ ਵੀ ਜੁੜੇ ਹੋਏ ਹਨ। ਇੱਕ ਵੱਡੀ ਚਿੰਤਾ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੁੱਲ ਬਾਹਰੀ ਕਰਜ਼ੇ (external debt) ਵਿੱਚ ਵਾਧਾ ਹੋਣ ਦੀ ਸੰਭਾਵਨਾ ਹੈ, ਜਿਸਦਾ ਵੱਡਾ ਹਿੱਸਾ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਮੁਦਰਾਵਾਂ (foreign currencies) ਵਿੱਚ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਦੇਸ਼ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਵਿਸ਼ਵ ਦੇ ਆਰਥਿਕ ਝਟਕਿਆਂ (global economic shocks) ਅਤੇ ਮੁਦਰਾ ਅਸਥਿਰਤਾ (currency volatility) ਪ੍ਰਤੀ ਵਧੇਰੇ ਸੰਵੇਦਨਸ਼ੀਲ ਹੋ ਜਾਵੇਗੀ। ਇਸ ਲਈ, ਕਰਜ਼ਾ ਲੈਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਹੈਜਿੰਗ (hedging) ਰਣਨੀਤੀਆਂ ਅਤੇ ਜੋਖਮ ਪ੍ਰਬੰਧਨ (risk management) 'ਤੇ ਜ਼ਿਆਦਾ ਧਿਆਨ ਦੇਣਾ ਪਵੇਗਾ। ਭਾਵੇਂ RBI ਨੇ ਕੁਝ ਅੰਤਿਮ-ਵਰਤੋਂ (end-uses) 'ਤੇ ਪਾਬੰਦੀਆਂ ਜਾਰੀ ਰੱਖੀਆਂ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਚਿਟ ਫੰਡ, ਨਿਧੀ ਕੰਪਨੀਆਂ, ਅਤੇ ਕੁਝ ਕੈਪੀਟਲ ਮਾਰਕੀਟ ਨਿਵੇਸ਼, ਪਰ ਰੀਅਲ ਅਸਟੇਟ ਲਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਨਿਯਮਾਂ 'ਤੇ ਵੀ ਧਿਆਨ ਨਾਲ ਚੱਲਣਾ ਪਵੇਗਾ ਤਾਂ ਜੋ ਕਿਸੇ ਵੀ ਰੈਗੂਲੇਟਰੀ ਮੁਸ਼ਕਲ ਤੋਂ ਬਚਿਆ ਜਾ ਸਕੇ। ਬਜ਼ਾਰ-ਨਿਰਧਾਰਤ ਕੀਮਤ (market-determined pricing) ਦਾ ਫਾਇਦਾ ਚੰਗੀ ਕ੍ਰੈਡਿਟ ਵਾਲੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਮਿਲੇਗਾ, ਪਰ ਜੇਕਰ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿਆਪੀ ਵਿਆਜ ਦਰਾਂ ਵਧਦੀਆਂ ਹਨ, ਤਾਂ ਕਮਜ਼ੋਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਲਈ ਕਰਜ਼ਾ ਲੈਣ ਦੀ ਲਾਗਤ ਵਧ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, RBI ਨੇ ਰੀਅਲ ਅਸਟੇਟ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ ਲਈ ਔਨ-ਲੈਂਡਿੰਗ (on-lending) ਜਾਂ ਮੌਜੂਦਾ ECBs 'ਤੇ ਸੋਧੇ ਹੋਏ ਨਿਯਮਾਂ ਦਾ ਵਿਸਥਾਰ ਕਰਨ ਵਰਗੇ ਕਈ ਪ੍ਰਸਤਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਵੀਕਾਰ ਨਹੀਂ ਕੀਤਾ ਹੈ, ਜੋ ਇਹ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ ਕਿ ਬੈਂਕ ਹੁਸ਼ਿਆਰੀ ਨਾਲ ਨਿਗਰਾਨੀ (prudential oversight) ਕਰ ਰਿਹਾ ਹੈ। 1997 ਦੇ ਏਸ਼ੀਆਈ ਵਿੱਤੀ ਸੰਕਟ (Asian financial crisis) ਤੋਂ ਬਾਅਦ ਰੀਅਲ ਅਸਟੇਟ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਪ੍ਰਤੀ ਰਿਜ਼ਰਵ ਬੈਂਕ ਦਾ ਇਤਿਹਾਸਕ ਰਵੱਈਆ ਸੰਭਾਵੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀਗਤ ਜੋਖਮਾਂ (systemic risks) ਬਾਰੇ ਰੈਗੂਲੇਟਰੀ ਦੀ ਸੁਚੇਤਤਾ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਸੋਧੇ ਹੋਏ ECB ਫਰੇਮਵਰਕ ਦਾ ਮੁੱਖ ਉਦੇਸ਼ ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੈਪੀਟਲ ਮਾਰਕੀਟ ਨੂੰ ਵਿਸ਼ਵ ਵਿੱਤ ਨਾਲ ਹੋਰ ਡੂੰਘਾਈ ਨਾਲ ਜੋੜਨਾ ਹੈ। ਵਿਸ਼ਲੇਸ਼ਕ ਆਮ ਤੌਰ 'ਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਬਦਲਾਵਾਂ ਨੂੰ ਸਕਾਰਾਤਮਕ ਦੇਖ ਰਹੇ ਹਨ, ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਨੂੰ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੇ ਮਾਹੌਲ ਨੂੰ ਬਿਹਤਰ ਬਣਾਏਗਾ ਅਤੇ ਭਾਰਤੀ ਕਾਰਪੋਰੇਟਸ ਦੀ ਮੁਕਾਬਲੇਬਾਜ਼ੀ ਵਧਾਏਗਾ। ਇਸ ਨਾਲ ਘਰੇਲੂ ਬੈਂਕ ਕ੍ਰੈਡਿਟ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ ਘੱਟ ਹੋ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਹ ਕਦਮ ਵੱਡੇ ਬੁਨਿਆਦੀ ਢਾਂਚੇ ਅਤੇ ਮੈਨੂਫੈਕਚਰਿੰਗ ਪ੍ਰੋਜੈਕਟਾਂ ਲਈ ਫੰਡਿੰਗ ਨੂੰ ਤੇਜ਼ ਕਰੇਗਾ, ਜੋ ਕਿ ਹਾਲੀਆ ਕੇਂਦਰੀ ਬਜਟਾਂ ਵਿੱਚ ਦੱਸੀਆਂ ਗਈਆਂ ਰਾਸ਼ਟਰੀ ਵਿਕਾਸ ਰਣਨੀਤੀਆਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸਦਾ ਅਸਲ ਪ੍ਰਭਾਵ ਇਸ ਗੱਲ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰੇਗਾ ਕਿ ਕੰਪਨੀਆਂ ਇਨ੍ਹਾਂ ਨਵੇਂ ਮਾਰਗਾਂ ਦਾ ਕਿੰਨੀ ਸਰਗਰਮੀ ਨਾਲ ਲਾਭ ਉਠਾਉਂਦੀਆਂ ਹਨ, ਅਤੇ ਨਾਲ ਹੀ ਸੰਬੰਧਿਤ ਮੁਦਰਾ ਅਤੇ ਕਰਜ਼ਾ ਪ੍ਰਬੰਧਨ ਜੋਖਮਾਂ ਨੂੰ ਕਿੰਨੀ ਕੁ ਸਾਵਧਾਨੀ ਨਾਲ ਸੰਭਾਲਦੀਆਂ ਹਨ।