IBC ਵਿੱਚ ਤੇਜ਼ੀ ਕਿਉਂ ਲਿਆਂਦੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ?
ਭਾਰਤ ਦੀ ਵਿੱਤੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ (Financial Ecosystem) ਨੂੰ ਹੋਰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰਨ ਲਈ, ਸਰਕਾਰ Insolvency and Bankruptcy Code (IBC) Amendment Bill, 2025 ਨੂੰ ਸੰਸਦ ਦੇ ਬਜਟ ਸੈਸ਼ਨ ਦੇ ਦੂਜੇ ਅੱਧ ਵਿੱਚ ਪੇਸ਼ ਕਰਨ ਦੀ ਯੋਜਨਾ ਬਣਾ ਰਹੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦੀ ਸ਼ੁਰੂਆਤ 9 ਮਾਰਚ ਤੋਂ ਹੋ ਰਹੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਾਲ 2016 ਵਿੱਚ ਲਾਗੂ ਹੋਏ IBC ਕਾਨੂੰਨ ਵਿੱਚ ਸੱਤਵੀਂ ਸੋਧ ਹੋਵੇਗੀ। ਇਸ ਦਾ ਮੁੱਖ ਟੀਚਾ ਦੀਵਾਲੀਆਪਨ ਦੇ ਮਾਮਲਿਆਂ ਦੇ ਨਿਬੇੜੇ (Resolution Timelines) ਦੇ ਸਮੇਂ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਕਾਰਵਾਈਆਂ ਨੂੰ ਜ਼ਿਆਦਾ ਪ੍ਰਭਾਵਸ਼ਾਲੀ ਬਣਾਉਣਾ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਭਾਰਤ ਦਾ ਦੀਵਾਲੀਆਪਣ ਨਿਬੇੜਨ ਦਾ ਢਾਂਚਾ (Insolvency Framework) ਦੁਨੀਆ ਦੇ ਬਿਹਤਰੀਨ ਮਾਪਦੰਡਾਂ (Global Best Practices) ਦੇ ਹੋਰ ਨੇੜੇ ਆ ਜਾਵੇਗਾ। ਇਸ ਕਦਮ ਨਾਲ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ (Investors) ਦਾ ਭਰੋਸਾ ਵਧੇਗਾ ਅਤੇ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਦੇ ਨਿਬੇੜੇ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਸੁਚਾਰੂ ਬਣੇਗੀ।
IBC ਦੀ ਹੁਣ ਤੱਕ ਦੀ ਕਾਰਗੁਜ਼ਾਰੀ ਅਤੇ ਸੁਧਾਰਾਂ ਦਾ ਮਹੱਤਵ
IBC ਕਾਨੂੰਨ ਲਾਗੂ ਹੋਣ ਤੋਂ ਬਾਅਦ, ਇਸ ਨੇ ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਕਰਜ਼ਾ ਲੈਣ ਵਾਲਿਆਂ ਅਤੇ ਦੇਣਦਾਰਾਂ (Debtor-Creditor Dynamics) ਦੇ ਸਬੰਧਾਂ ਨੂੰ ਬਦਲ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਹੁਣ ਤੱਕ, IBC ਰਾਹੀਂ 1,000 ਤੋਂ ਵੱਧ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦਾ ਮਾਮਲਾ ਨਿਬੇੜਿਆ ਜਾ ਚੁੱਕਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਕਰਜ਼ਾ ਦੇਣ ਵਾਲੇ ਸੰਸਥਾਵਾਂ (Creditors) ਲਈ ₹3.3 ਲੱਖ ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਵੱਧ ਦੀ ਵਸੂਲੀ ਹੋਈ ਹੈ। ਪਹਿਲਾਂ ਜਿੱਥੇ ਕਰਜ਼ਿਆਂ ਦੀ ਵਸੂਲੀ ਦਰ (Recovery Rate) ਲਗਭਗ 20% ਸੀ, ਉੱਥੇ ਹੁਣ ਇਹ ਵਧ ਕੇ 40-45% ਦੇ ਨੇੜੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਕਰਜ਼ਦਾਰਾਂ (Corporate Borrowers) ਵਿੱਚ ਵੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਅਨੁਸ਼ਾਸਨ ਆਇਆ ਹੈ।
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਸ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵਿੱਚ ਕੁਝ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਵੀ ਹਨ, ਜਿਵੇਂ ਕਿ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਵਿੱਚ ਦੇਰੀ (Procedural Delays) ਅਤੇ ਨੈਸ਼ਨਲ ਕੰਪਨੀ ਲਾਅ ਟ੍ਰਿਬਿਊਨਲ (NCLT) ਵਰਗੇ ਅਥਾਰਿਟੀ 'ਤੇ ਕੰਮ ਦਾ ਬੋਝ। ਕੌਮਾਂਤਰੀ ਪੱਧਰ 'ਤੇ ਦੇਖਿਆ ਜਾਵੇ ਤਾਂ 2019 ਦੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਮੁਤਾਬਕ, ਭਾਰਤ ਵਿੱਚ ਦੀਵਾਲੀਆ ਮਾਮਲਿਆਂ ਨੂੰ ਨਿਬੇੜਨ ਵਿੱਚ ਔਸਤਨ 1.6 ਸਾਲ ਲੱਗਦੇ ਸਨ, ਜਦੋਂ ਕਿ ਅਮਰੀਕਾ ਅਤੇ ਯੂਕੇ ਵਿੱਚ ਇਹ ਸਮਾਂ 1.0 ਸਾਲ ਅਤੇ ਸਿੰਗਾਪੁਰ ਵਿੱਚ ਸਿਰਫ 0.8 ਸਾਲ ਸੀ।
ਭਵਿੱਖੀ ਰੂਪਰੇਖਾ: ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵਿੱਤੀ ਪ੍ਰਣਾਲੀ ਵੱਲ
ਇਹ ਨਵੀਂ ਸੋਧ, ਜੋ ਕਿ ਯੂਨੀਅਨ ਬਜਟ 2026-27 ਦਾ ਵੀ ਹਿੱਸਾ ਹੈ, ਦਾ ਮਕਸਦ ਭਾਰਤ ਦੀ ਇਸ ਸਮੱਸਿਆ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਸਤਾਵਿਤ ਸੋਧਾਂ ਦਾ ਉਦੇਸ਼ ਕੁਝ ਵਿਵਸਥਾਵਾਂ (Provisions) ਨੂੰ ਸਪੱਸ਼ਟ ਕਰਨਾ ਅਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ 'ਤੇ ਪੈ ਰਹੇ ਕਾਨੂੰਨੀ ਵਿਵਾਦਾਂ (Judicial Pronouncements) ਨੂੰ ਦੂਰ ਕਰਨਾ ਵੀ ਹੈ। ਇਸ ਸੁਧਾਰ ਨਾਲ ਇੱਕ ਮਜ਼ਬੂਤ ਅਤੇ ਅਨੁਮਾਨਯੋਗ (Predictable) ਵਿੱਤੀ ਮਾਹੌਲ ਬਣੇਗਾ, ਜੋ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰੇਗਾ ਅਤੇ ਆਰਥਿਕ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਹੁਲਾਰਾ ਦੇਵੇਗਾ। ਇਸ ਨਾਲ ਕਰਜ਼ੇ ਦੀ ਲਾਗਤ (Cost of Credit) ਘਟਣ ਅਤੇ ਬੈਂਕਿੰਗ ਸੈਕਟਰ ਦੀ ਸਿਹਤ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ ਹੋਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ।