ਭਾਰਤ ਦੇ 166 ਵੱਡੇ ਰਿਜ਼ਰਵਾਇਰਾਂ (Reservoirs) ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦਾ ਪੱਧਰ ਸਿਰਫ਼ **34.46%** ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ **60.84%** ਘੱਟ ਹੈ। ਇਹ ਸਥਿਤੀ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਵਾਲੇ ਇਲਾਕਿਆਂ ਲਈ ਚਿੰਤਾ ਦਾ ਵਿਸ਼ਾ ਬਣ ਗਈ ਹੈ।
ਪਾਣੀ ਦਾ ਸੰਕਟ ਡੂੰਘਾ: ਖੇਤੀ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਲਈ ਚਿੰਤਾ
16 ਜੁਲਾਈ, 2026 ਤੱਕ ਦੇ ਅੰਕੜਿਆਂ ਮੁਤਾਬਕ, ਦੇਸ਼ ਦੇ 166 ਮੁੱਖ ਰਿਜ਼ਰਵਾਇਰਾਂ (Reservoirs) ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦਾ ਸਟੋਰੇਜ ਸਿਰਫ਼ 63.249 ਬਿਲੀਅਨ ਕਿਊਬਿਕ ਮੀਟਰ (BCM) ਰਹਿ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਕੁੱਲ ਸਮਰੱਥਾ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ 34.46% ਹੈ। ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਇਸੇ ਸਮੇਂ ਦੌਰਾਨ, ਇਹ ਪੱਧਰ 103.955 BCM ਸੀ, ਜਿਸ ਤੋਂ ਪਤਾ ਲੱਗਦਾ ਹੈ ਕਿ ਇਸ ਵਾਰ ਪਾਣੀ ਦਾ ਭੰਡਾਰਨ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਕਾਫ਼ੀ ਘੱਟ ਹੈ।
ਖੇਤਾਂ 'ਤੇ ਸੰਕਟ, ਖਾਸਕਰ ਕਈ ਰਾਜਾਂ 'ਚ
ਹਾਲਾਂਕਿ ਜੁਲਾਈ ਦੇ ਸ਼ੁਰੂ 'ਚ ਮੌਨਸੂਨ ਕਾਰਨ ਕੁਝ ਸੁਧਾਰ ਦੇਖਣ ਨੂੰ ਮਿਲਿਆ ਸੀ, ਪਰ ਦੇਸ਼ ਭਰ ਦੇ ਔਸਤ ਪੱਧਰ ਤੋਂ ਵੀ ਹੇਠਾਂ ਪਾਣੀ ਦਾ ਸਟੋਰ ਹੈ। ਦੇਸ਼ ਦੇ 17 ਵੱਡੇ ਰਿਜ਼ਰਵਾਇਰਾਂ ਵਿੱਚ ਸਮਰੱਥਾ ਦੇ 50% ਤੋਂ ਵੀ ਘੱਟ ਪਾਣੀ ਹੈ। ਇਹ ਸਮੱਸਿਆ ਖਾਸ ਤੌਰ 'ਤੇ ਉਨ੍ਹਾਂ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ ਜੋ ਖਰੀਫ ਫਸਲ ਲਈ ਮੌਨਸੂਨ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦੇ ਹਨ।
ਪੱਛਮੀ ਬੰਗਾਲ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦੀ ਕਮੀ ਸਭ ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ, ਜਿੱਥੇ ਕੁਝ ਰਿਜ਼ਰਵਾਇਰਾਂ ਵਿੱਚ ਔਸਤ ਸਟੋਰੇਜ ਦਾ ਸਿਰਫ਼ 20% ਹੀ ਬਚਿਆ ਹੈ। ਤੇਲੰਗਾਨਾ ਵਿੱਚ, 8 ਵੱਡੇ ਰਿਜ਼ਰਵਾਇਰਾਂ ਵਿੱਚ ਔਸਤ ਭਰਨ ਦੀ ਸਮਰੱਥਾ ਸਿਰਫ਼ 12.53% ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਆਮ ਪੱਧਰ ਤੋਂ 46% ਤੋਂ ਵੱਧ ਘੱਟ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਕਰਨਾਟਕ, ਮਹਾਰਾਸ਼ਟਰ ਅਤੇ ਬਿਹਾਰ ਵਰਗੇ ਰਾਜਾਂ ਵਿੱਚ ਵੀ ਕਈ ਰਿਜ਼ਰਵਾਇਰਾਂ ਵਿੱਚ ਪਾਣੀ ਦਾ ਪੱਧਰ ਕਾਫ਼ੀ ਹੇਠਾਂ ਹੈ। ਬਿਹਾਰ ਵਿੱਚ ਚੰਦਨ ਡੈਮ (Chandan Dam) ਸਿਰਫ਼ 5.47% ਭਰਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ ਲਈ ਕੀ ਹੈ ਮਾਅਨੇ?
ਪਾਣੀ ਦੇ ਇਹ ਘੱਟ ਪੱਧਰ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ (Investors) ਲਈ ਆਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਆਰਥਿਕ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਦਾ ਸੰਕੇਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਪਾਣੀ ਦੀ ਕਮੀ ਕਾਰਨ ਖੇਤੀ ਉਤਪਾਦਨ 'ਤੇ ਦਬਾਅ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ, ਜਿਸ ਨਾਲ ਖਾਣ-ਪੀਣ ਦੀਆਂ ਚੀਜ਼ਾਂ ਮਹਿੰਗੀਆਂ ਹੋ ਸਕਦੀਆਂ ਹਨ। ਇਸ ਦਾ ਅਸਰ ਖਾਦ (Fertilizer), ਕੀਟਨਾਸ਼ਕ (Pesticide) ਅਤੇ ਟਰੈਕਟਰ ਬਣਾਉਣ ਵਾਲੀਆਂ ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੀ ਕਮਾਈ 'ਤੇ ਵੀ ਪੈ ਸਕਦਾ ਹੈ।
ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਇਹ ਰਿਜ਼ਰਵਾਇਰ ਹਾਈਡਰੋਇਲੈਕਟ੍ਰਿਕ ਪਾਵਰ (Hydel Power) ਦੇ ਉਤਪਾਦਨ ਲਈ ਵੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਆਉਣ ਵਾਲੇ ਹਫ਼ਤਿਆਂ ਵਿੱਚ ਮੀਂਹ ਨਾ ਪਿਆ, ਤਾਂ ਹਾਈਡਲ ਪਾਵਰ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕੰਪਨੀਆਂ ਨੂੰ ਦਿੱਕਤ ਆ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਨਾਲ ਥਰਮਲ ਪਾਵਰ (Thermal Power) 'ਤੇ ਨਿਰਭਰਤਾ ਵਧੇਗੀ ਅਤੇ ਬਿਜਲੀ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਲਾਗਤ ਵੀ ਵਧ ਸਕਦੀ ਹੈ।
ਹੁਣ ਸਾਰਿਆਂ ਦੀਆਂ ਨਜ਼ਰਾਂ ਮੌਨਸੂਨ ਦੇ ਦੂਜੇ ਹਿੱਸੇ 'ਤੇ ਟਿਕੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। ਜੇਕਰ ਮੀਂਹ ਪਿਆ ਅਤੇ ਇਨ੍ਹਾਂ ਰਿਜ਼ਰਵਾਇਰਾਂ ਨੂੰ ਭਰਨ ਵਿੱਚ ਮਦਦ ਮਿਲੀ, ਤਾਂ ਸਥਿਤੀ ਸੁਧਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਪਰ ਜੇਕਰ ਪਾਣੀ ਦੀ ਕਮੀ ਜਾਰੀ ਰਹਿੰਦੀ ਹੈ, ਤਾਂ ਸਰਕਾਰਾਂ ਨੂੰ ਸਿੰਚਾਈ ਲਈ ਪਾਣੀ ਦੀ ਵਰਤੋਂ 'ਤੇ ਰੋਕ ਲਗਾਉਣੀ ਪੈ ਸਕਦੀ ਹੈ, ਜਿਸ ਦਾ ਮਾੜਾ ਅਸਰ ਪੇਂਡੂ ਮੰਗ (Rural Demand) ਅਤੇ ਪੇਂਡੂ ਕਾਰੋਬਾਰਾਂ 'ਤੇ ਪਵੇਗਾ।
