ਆਰਥਿਕ ਵਿਕਾਸ ਦਰਮਿਆਨ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਘਟੀ
ਭਾਰਤ ਦੀ ਆਰਥਿਕਤਾ ਦੇ ਮਜ਼ਬੂਤ ਵਿਕਾਸ ਦਰ ਦਰਮਿਆਨ, ਦੇਸ਼ ਦੇ ਲੇਬਰ ਮਾਰਕੀਟ ਦੇ 2025 ਦੇ ਅੰਕੜੇ ਕੁਝ ਰਾਹਤ ਦਿੰਦੇ ਹਨ। ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਅਨੁਸਾਰ, ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਦਰ ਵਿੱਚ ਮਾਮੂਲੀ ਗਿਰਾਵਟ ਆਈ ਹੈ, ਜੋ ਪੇਂਡੂ ਖੇਤਰਾਂ ਵਿੱਚ 2.4% ਅਤੇ ਸ਼ਹਿਰੀ ਕੇਂਦਰਾਂ ਵਿੱਚ 4.8% 'ਤੇ ਪਹੁੰਚ ਗਈ ਹੈ। ਇਹ ਪਿਛਲੇ ਸਾਲ ਦੇ 2.5% ਅਤੇ 5% ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਘੱਟ ਹੈ। IMF ਵੱਲੋਂ ਵਿੱਤੀ ਸਾਲ 2025-26 ਲਈ 7.3% GDP ਵਿਕਾਸ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਵੀ ਇਸ ਸੁਧਾਰ ਦਾ ਸਮਰਥਨ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਇਹ ਸੁਧਾਰ ਸਾਰਿਆਂ ਲਈ ਇੱਕੋ ਜਿਹਾ ਨਹੀਂ ਹੈ ਅਤੇ ਢਾਂਚਾਗਤ ਮੁੱਦਿਆਂ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਜੌਬ ਮਾਰਕੀਟ 'ਚ ਫਾਰਮਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ ਵੱਲ ਵਧਦੇ ਕਦਮ
ਇੱਕ ਹੋਰ ਵੱਡਾ ਬਦਲਾਅ ਇਹ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤ ਦਾ ਜੌਬ ਮਾਰਕੀਟ ਹੌਲੀ-ਹੌਲੀ ਫਾਰਮਲਾਈਜ਼ੇਸ਼ਨ (formalization) ਵੱਲ ਵੱਧ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਨਿਯਮਤ ਤਨਖਾਹ ਅਤੇ ਸੈਲਰੀ ਵਾਲੀਆਂ ਨੌਕਰੀਆਂ (regular wage and salaried jobs) ਦਾ ਹਿੱਸਾ 22.4% ਤੋਂ ਵਧ ਕੇ 23.6% ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਹਨਾਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਮਿਲਣ ਵਾਲੀ ਤਨਖਾਹ ਅਨੌਪਚਾਰਿਕ ਕੰਮ (informal work) ਨਾਲੋਂ ਲਗਭਗ 2.5 ਗੁਣਾ ਵੱਧ ਦੱਸੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਸਵੈ-ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਵਾਲੇ ਕਰਮਚਾਰੀਆਂ (self-employed workers) ਦਾ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਘੱਟ ਕੇ 56.2% ਹੋ ਗਿਆ ਹੈ। Employee's Provident Fund Organisation (EPFO) ਦਾ ਕਵਰੇਜ ਵਧਾਉਣ ਵਰਗੇ ਸਰਕਾਰੀ ਯਤਨਾਂ ਨੇ ਇਸ ਬਦਲਾਅ ਨੂੰ ਹੁਲਾਰਾ ਦਿੱਤਾ ਹੈ। ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਹੁਣ ਖੇਤੀਬਾੜੀ ਤੋਂ ਦੂਰ, ਨਿਰਮਾਣ (manufacturing) ਅਤੇ ਸੇਵਾਵਾਂ (services) ਵੱਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਜੋ ਦੇਸ਼ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਦੇ ਚਾਲਕਾਂ ਨਾਲ ਮੇਲ ਖਾਂਦਾ ਹੈ।
ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਲਈ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਅਤੇ ਤਨਖਾਹ ਦਾ ਪਾੜਾ ਜਾਰੀ
ਹਾਲਾਂਕਿ, ਕੁਝ ਵੱਡੀਆਂ ਚੁਣੌਤੀਆਂ ਅਜੇ ਵੀ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ, ਖਾਸ ਕਰਕੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਲਈ। 15-29 ਸਾਲ ਉਮਰ ਦੇ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਦੀ ਬੇਰੁਜ਼ਗਾਰੀ ਦਰ 10.3% ਤੋਂ ਘੱਟ ਕੇ 9.9% ਹੋ ਗਈ ਹੈ। ਫਿਰ ਵੀ, ਲਗਭਗ 25% ਨੌਜਵਾਨ ਸਿੱਖਿਆ, ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਜਾਂ ਸਿਖਲਾਈ (NEET) ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਹਨ, ਜੋ 2023 ਵਿੱਚ 20.4% ਦੇ ਗਲੋਬਲ ਔਸਤ ਨਾਲੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ। ਸਿਖਲਾਈ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਬਾਰੇ ਵੀ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਹਨ, ਕਿਉਂਕਿ 5% ਤੋਂ ਘੱਟ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਰਸਮੀ ਵੋਕੇਸ਼ਨਲ ਜਾਂ ਟੈਕਨੀਕਲ ਸਿਖਲਾਈ ਮਿਲ ਰਹੀ ਹੈ, ਜੋ ਉਨ੍ਹਾਂ ਦੀ ਨੌਕਰੀ ਲਈ ਤਿਆਰੀ ਨੂੰ ਪ੍ਰਭਾਵਿਤ ਕਰ ਸਕਦੀ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, ਭਾਵੇਂ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਤਨਖਾਹ ਪ੍ਰਤੀਸ਼ਤ ਦੇ ਤੌਰ 'ਤੇ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਵਧੀ ਹੈ, ਪਰ ਪੈਸੇ ਦੇ ਅਸਲ ਮੁੱਲ ਵਿੱਚ ਪਾੜਾ ਅਜੇ ਵੀ ਬਹੁਤ ਜ਼ਿਆਦਾ ਹੈ। ਔਰਤਾਂ ਨੂੰ ਹਰ ਰੁਪਏ ਮਰਦਾਂ ਦੇ ਮੁਕਾਬਲੇ ਲਗਭਗ 70 ਪੈਸੇ ਮਿਲਦੇ ਹਨ। ਇਹ ਪਾੜਾ ਅਕਸਰ ਕੁਝ ਖਾਸ ਉਦਯੋਗਾਂ ਵਿੱਚ ਨੌਕਰੀਆਂ ਦੀ ਵੰਡ (job segregation) ਨਾਲ ਜੁੜਿਆ ਹੋਇਆ ਹੈ।
ਨੌਕਰੀਆਂ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਅਤੇ ਸਿਖਲਾਈ ਬਾਰੇ ਚਿੰਤਾਵਾਂ
ਕੁਝ ਮਾਹਿਰਾਂ ਵੱਲੋਂ ਹਾਲ ਹੀ ਵਿੱਚ ਹੋਏ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੇ ਵਾਧੇ ਦੀ ਗੁਣਵੱਤਾ ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਸਥਿਰਤਾ 'ਤੇ ਸਵਾਲ ਉਠਾਏ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਸਵੈ-ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੀ ਉੱਚ ਦਰ ਅਤੇ ਲਗਾਤਾਰ ਬਣਿਆ ਲਿੰਗ ਤਨਖਾਹ ਪਾੜਾ (gender wage gap) ਵਿਆਪਕ ਆਰਥਿਕ ਮੌਕਿਆਂ ਦੀ ਬਜਾਏ ਡੂੰਘੀਆਂ ਢਾਂਚਾਗਤ ਅਸਮਾਨਤਾਵਾਂ ਵੱਲ ਇਸ਼ਾਰਾ ਕਰਦੇ ਹਨ। ਵੱਡੀ 'NEET' ਆਬਾਦੀ ਇੱਕ ਜੋਖਮ ਪੇਸ਼ ਕਰਦੀ ਹੈ, ਕਿਉਂਕਿ ਕਈ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਕੋਲ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਦੇ ਕੋਈ ਸਪੱਸ਼ਟ ਮਾਰਗ ਨਹੀਂ ਹਨ। ਸਿਖਲਾਈ ਪ੍ਰੋਗਰਾਮਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਸੰਗਤਾ (relevance) ਬਾਰੇ ਵੀ ਚਿੰਤਾਵਾਂ ਬਣੀਆਂ ਹੋਈਆਂ ਹਨ। 5% ਤੋਂ ਘੱਟ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਨੂੰ ਰਸਮੀ ਵੋਕੇਸ਼ਨਲ ਸਿਖਲਾਈ ਮਿਲਣ ਦੇ ਨਾਲ, ਸਿਖਾਈਆਂ ਗਈਆਂ ਸਕਿੱਲਾਂ ਅਤੇ ਜੌਬ ਮਾਰਕੀਟ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਵਿਚਕਾਰ ਇੱਕ ਸੰਭਾਵੀ ਪਾੜਾ ਹੈ। ਅਧਿਕਾਰਤ ਰਿਪੋਰਟਾਂ ਦੱਸਦੀਆਂ ਹਨ ਕਿ ਔਰਤਾਂ ਦੀ ਵਰਕਫੋਰਸ ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਘੱਟ ਬਣੀ ਹੋਈ ਹੈ, ਅਤੇ 2050 ਤੱਕ ਇਸਨੂੰ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤੇ ਅਤੇ ਬਿਨਾਂ ਭੁਗਤਾਨ ਕੀਤੇ ਕੰਮ ਦੇ ਬੋਝ ਨੂੰ ਸੰਬੋਧਿਤ ਕਰਨ ਦੀ ਲੋੜ ਹੋਵੇਗੀ।
ਸਾਮਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਨੀਤੀਆਂ ਨਾਲ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਹੁਲਾਰਾ
ਭਾਰਤ ਤੋਂ ਮਜ਼ਬੂਤ ਆਰਥਿਕ ਵਿਕਾਸ ਜਾਰੀ ਰੱਖਣ ਦੀ ਉਮੀਦ ਹੈ, ਪਰ ਇਸ ਵਿਕਾਸ ਨੂੰ ਸ਼ਾਮਲ ਕਰਨ ਵਾਲੀਆਂ ਅਤੇ ਗੁਣਵੱਤਾ ਵਾਲੀਆਂ ਨੌਕਰੀਆਂ ਵਿੱਚ ਬਦਲਣ ਲਈ, ਢਾਂਚਾਗਤ ਮੁੱਦਿਆਂ ਨੂੰ ਹੱਲ ਕਰਨਾ ਹੋਵੇਗਾ। ਇਸ ਵਿੱਚ ਵੋਕੇਸ਼ਨਲ ਸਿਖਲਾਈ ਵਿੱਚ ਸੁਧਾਰ, ਲਿੰਗ ਤਨਖਾਹ ਪਾੜੇ ਨੂੰ ਘਟਾਉਣਾ, ਅਤੇ ਸਿੱਖਿਆ ਜਾਂ ਰੁਜ਼ਗਾਰ ਤੋਂ ਬਾਹਰ ਨੌਜਵਾਨਾਂ ਲਈ ਬਿਹਤਰ ਮੌਕੇ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨਾ ਸ਼ਾਮਲ ਹੈ। Production Linked Incentives (PLI) ਵਰਗੀਆਂ ਸਕੀਮਾਂ, ਅਤੇ World Bank ਵੱਲੋਂ ITIs ਨੂੰ ਆਧੁਨਿਕ ਬਣਾਉਣ ਲਈ ਦਿੱਤਾ ਗਿਆ $830 ਮਿਲੀਅਨ ਦਾ ਕਰਜ਼ਾ, ਲੇਬਰ ਮਾਰਕੀਟ ਦੀਆਂ ਲੋੜਾਂ ਨਾਲ ਸਿਖਲਾਈ ਨੂੰ ਜੋੜਨ 'ਤੇ ਧਿਆਨ ਕੇਂਦਰਿਤ ਕਰਦਾ ਹੈ।