IPO ਰਾਹੀਂ ਜੁਟਾਇਆ ਪੈਸਾ ਵਿਕਾਸ ਤੋਂ ਕਿਉਂ ਦੂਰ?
ਭਾਰਤ ਦੇ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਮਾਰਕੀਟ 'ਚ IPOs ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਭਾਵੇਂ ਵਧੀ ਹੈ, ਪਰ ਇਕ ਚਿੰਤਾਜਨਕ ਰੁਝਾਨ ਸਾਹਮਣੇ ਆਇਆ ਹੈ। ਪਿਛਲੇ 3 ਸਾਲਾਂ 'ਚ IPO ਰਾਹੀਂ ਜੁਟਾਏ ਗਏ ਕੁੱਲ ਪੈਸੇ ਦਾ ਲਗਭਗ 28% ਤੋਂ 30% ਹਿੱਸਾ ਕਰਜ਼ਾ ਉਤਾਰਨ (Debt Servicing) 'ਚ ਵਰਤਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਇਸ ਤੋਂ ਇਲਾਵਾ, 12% ਤੋਂ 15% ਪੈਸਾ ਆਮ ਕਾਰਪੋਰੇਟ ਖਰਚਿਆਂ (General Corporate Purposes) ਲਈ ਰੱਖਿਆ ਗਿਆ ਹੈ। ਦੂਜੇ ਪਾਸੇ, ਕੰਪਨੀਆਂ ਦੇ ਅਸਲ ਵਿਕਾਸ ਅਤੇ ਪੈਸਾ ਖਰਚਣ (Capex) ਵਰਗੇ ਕੰਮਾਂ ਲਈ ਸਿਰਫ 8% ਤੋਂ 13% ਤੱਕ ਹੀ ਫੰਡ ਅਲੋਟ ਕੀਤੇ ਗਏ ਹਨ।
ਜਦੋਂ ਇਸ 'ਚ ਸੈਕੰਡਰੀ ਪਾਰਟ (ਜਿੱਥੇ ਸੰਸਥਾਪਕਾਂ ਜਾਂ ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਇਕੁਇਟੀ ਫਰਮਾਂ ਵਰਗੇ ਵੇਚਣ ਵਾਲੇ ਸ਼ੇਅਰਧਾਰਕਾਂ ਨੂੰ ਪੈਸਾ ਮਿਲਦਾ ਹੈ) ਨੂੰ ਜੋੜਿਆ ਜਾਂਦਾ ਹੈ, ਤਾਂ IPOs ਹੁਣ ਨਵੇਂ ਪੈਸੇ ਬਣਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ ਸਿਰਫ ਪੈਸਾ ਬਾਹਰ ਕੱਢਣ (Liquidity Events) ਦਾ ਜ਼ਰੀਆ ਬਣਦੇ ਜਾ ਰਹੇ ਹਨ। ਹਾਲਾਂਕਿ, ਬਾਜ਼ਾਰ ਦੇ ਪਰਿਪੱਕ ਹੋਣ ਲਈ ਐਗਜ਼ਿਟ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹਨ, ਪਰ ਇਸ ਰੁਝਾਨ ਦਾ ਮਤਲਬ ਹੈ ਕਿ ਭਾਰਤ ਦੀ ਉਤਪਾਦਕ ਨਿਵੇਸ਼ ਸਮਰੱਥਾ (Productive Investment Capacity) ਅਤੇ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਕੈਪੇਕਸ 'ਚ ਪੈਸਾ ਘੱਟ ਆ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਇਸ ਕਾਰਨ ਬਾਜ਼ਾਰ 'ਚ ਅਸਥਿਰਤਾ (Volatility) ਵੀ ਦੇਖੀ ਜਾ ਰਹੀ ਹੈ। ਅੰਦਾਜ਼ਾ ਹੈ ਕਿ FY25 'ਚ 70% ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਇਕੁਇਟੀ ਕੈਸ਼ ਟਰੇਡ ਸਿਰਫ ਇੱਕ ਦਿਨ ਦੇ ਅੰਦਰ (Intraday) ਹੋ ਰਹੇ ਹਨ, ਜੋ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਬਜਾਏ ਛੋਟੇ-ਮੋਟੇ ਫਾਇਦੇ ਲਈ ਵਪਾਰ ਕਰਨ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹ ਦਿੰਦੇ ਹਨ।
ਬਾਜ਼ਾਰ ਕਿਉਂ ਲਗਾ ਰਿਹਾ ਹੈ ਛੋਟੇ ਮੁਨਾਫੇ 'ਤੇ ਜ਼ੋਰ?
ਇਹ ਪੈਸੇ ਦੀ ਵੰਡ ਇਸ ਤਰ੍ਹਾਂ ਦੇ ਬਾਜ਼ਾਰ ਢਾਂਚੇ ਨੂੰ ਦਰਸਾਉਂਦੀ ਹੈ ਜੋ ਮੁੱਲ (Valuation) ਨੂੰ ਵਿਕਾਸ (Scale) ਤੋਂ, ਸੈਕੰਡਰੀ ਮੁਦਰੀਕਰਨ (Secondary Monetization) ਨੂੰ ਪ੍ਰਾਇਮਰੀ ਪੈਸਾ ਇਕੱਠਾ ਕਰਨ (Primary Capital Raising) ਤੋਂ, ਅਤੇ ਛੇਤੀ ਐਗਜ਼ਿਟ (Tactical Exits) ਨੂੰ ਸਬਰ ਵਾਲੇ, ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਨਿਵੇਸ਼ (Long-term Holdings) ਤੋਂ ਜ਼ਿਆਦਾ ਮਹੱਤਵ ਦੇ ਰਿਹਾ ਹੈ। ਭਾਰਤ ਦਾ ਡੈਰੀਵੇਟਿਵਜ਼ ਬਾਜ਼ਾਰ, ਜੋ ਦੁਨੀਆ 'ਚ ਵਾਲੀਅਮ ਦੇ ਹਿਸਾਬ ਨਾਲ ਸਭ ਤੋਂ ਵੱਡਾ ਹੈ, ਇਸ ਤੇਜ਼ੀ ਨਾਲ ਟਰਨਓਵਰ ਵਾਲੀ ਸੋਚ ਨੂੰ ਹੋਰ ਉਜਾਗਰ ਕਰਦਾ ਹੈ।
ਭਾਵੇਂ ਰਿਟੇਲ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ (Retail Participation) ਦੀ ਗਿਣਤੀ ਕਾਫੀ ਵਧੀ ਹੈ, ਅਤੇ 2025 ਤੱਕ ਡੀਮੈਟ ਖਾਤਿਆਂ (Demat Accounts) ਦੀ ਗਿਣਤੀ 19.4 ਕਰੋੜ ਤੋਂ ਪਾਰ ਹੋ ਗਈ ਹੈ, ਪਰ ਵਪਾਰ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਤੀ ਜ਼ਿਆਦਾ ਸੱਟੇਬਾਜ਼ੀ (Speculative) ਵਾਲੀ ਲੱਗ ਰਹੀ ਹੈ। SEBI ਦੀ ਇੱਕ ਰਿਪੋਰਟ ਮੁਤਾਬਕ, FY25 'ਚ ਇਕੁਇਟੀ ਡੈਰੀਵੇਟਿਵਜ਼ ਮਾਰਕੀਟ 'ਚ 91% ਵਿਅਕਤੀਗਤ ਵਪਾਰੀਆਂ (Individual Traders) ਨੂੰ ਨੁਕਸਾਨ ਹੋਇਆ।
Budget 2026: ਬਾਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਡੂੰਘਾਈ ਦੇਣ ਵੱਲ ਕਦਮ?
ਜਿਵੇਂ-ਜਿਵੇਂ ਦੇਸ਼ Budget 2026 ਵੱਲ ਵਧ ਰਿਹਾ ਹੈ, ਇਸ ਗੱਲ ਦੀ ਪੂਰੀ ਉਮੀਦ ਹੈ ਕਿ ਇਹ ਬਾਜ਼ਾਰ ਦੇ ਰੁਝਾਨਾਂ ਨੂੰ ਮੁੜ ਸੇਧ ਦੇਣ ਲਈ ਇੱਕ ਮਹੱਤਵਪੂਰਨ ਮੌਕਾ ਸਾਬਤ ਹੋਵੇਗਾ। ਸਰਕਾਰ ਕੋਲ ਇਹ ਸੰਕੇਤ ਦੇਣ ਦਾ ਮੌਕਾ ਹੈ ਕਿ IPO ਲਿਸਟਿੰਗ 'ਚ ਛੇਤੀ ਐਗਜ਼ਿਟ ਕਰਵਾਉਣ ਦੀ ਬਜਾਏ, ਵਿਕਾਸ ਪੂੰਜੀ (Growth Capital) ਇਕੱਠੀ ਕਰਨ ਨੂੰ ਤਰਜੀਹੀ ਦਿੱਤੀ ਜਾਵੇ। Economic Survey 2025-26 'ਚ FY27 ਲਈ GDP ਗ੍ਰੋਥ 6.8%–7.2% ਰਹਿਣ ਦਾ ਅਨੁਮਾਨ ਹੈ, ਜੋ ਕਿ ਮਜ਼ਬੂਤ ਪੂੰਜੀ ਨਿਰਮਾਣ (Capital Formation) ਦੀ ਲੋੜ ਨੂੰ ਹੋਰ ਵਧਾਉਂਦਾ ਹੈ।
ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੇ ਵਿਕਾਸ ਲਈ ਸਬਰ ਵਾਲੀ ਪੂੰਜੀ (Patient Capital) ਦਾ ਵਿਕਾਸ
ਭਾਰਤ ਦੇ ਕੈਪੀਟਲ ਮਾਰਕੀਟ ਦਾ ਵਿਕਾਸ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਤੱਕ ਰਹਿਣ ਵਾਲੀ, ਖੋਜ-ਆਧਾਰਿਤ ਪੂੰਜੀ ਨੂੰ ਆਕਰਸ਼ਿਤ ਕਰਨ ਅਤੇ ਬਰਕਰਾਰ ਰੱਖਣ 'ਤੇ ਨਿਰਭਰ ਕਰਦਾ ਹੈ। ਪੈਨਸ਼ਨ ਫੰਡ, ਬੀਮਾ ਪੂਲ ਅਤੇ ਸਾਵਰੇਨ ਵੈਲਥ ਫੰਡ ਵਰਗੇ ਸੰਸਥਾਗਤ ਸਰੋਤਾਂ (Institutional Sources) ਤੋਂ ਆਉਣ ਵਾਲੀ ਸਬਰ ਵਾਲੀ ਪੂੰਜੀ (Patient Capital) ਬਾਜ਼ਾਰ ਨੂੰ ਸਥਾਈ ਤੌਰ 'ਤੇ ਵਧਾਉਣ ਲਈ ਲੋੜੀਂਦੀ ਡੂੰਘਾਈ ਪ੍ਰਦਾਨ ਕਰਨ ਲਈ ਬਹੁਤ ਜ਼ਰੂਰੀ ਹੈ।
ਭਾਵੇਂ ਘਰੇਲੂ ਸੰਸਥਾਗਤ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ (DIIs) ਨੇ ਭਾਰਤੀ ਇਕੁਇਟੀਜ਼ 'ਚ ਆਪਣਾ ਹਿੱਸਾ ਵਧਾਇਆ ਹੈ ਅਤੇ ਉਹਨਾਂ ਨੇ ਵਿਦੇਸ਼ੀ ਪੋਰਟਫੋਲੀਓ ਨਿਵੇਸ਼ਕਾਂ (FPIs) ਨੂੰ ਪਿੱਛੇ ਛੱਡ ਦਿੱਤਾ ਹੈ, ਪਰ ਲੰਬੇ ਸਮੇਂ ਦੀ ਘਰੇਲੂ ਪੂੰਜੀ ਅਜੇ ਵੀ ਘੱਟ ਨਿਵੇਸ਼ ਕੀਤੀ ਹੋਈ ਹੈ। Budget 2026, ਸਿੱਧੇ ਵਿੱਤੀ ਛੋਟਾਂ (Direct Fiscal Concessions) ਦੀ ਬਜਾਏ, ਅਜਿਹੇ ਢਾਂਚੇ ਸਥਾਪਿਤ ਕਰਕੇ, ਭਾਗੀਦਾਰੀ ਨੂੰ ਵਧਾ ਕੇ ਅਤੇ ਨਿਵੇਸ਼ ਦੀ ਮਿਆਦ ਨੂੰ ਇਨਾਮ ਦੇ ਕੇ ਭੂਮਿਕਾ ਨਿਭਾ ਸਕਦਾ ਹੈ। ਪ੍ਰਾਈਵੇਟ ਤੋਂ ਪਬਲਿਕ 'ਚ ਤਬਦੀਲੀ ਇੱਕ ਕਈ ਸਾਲਾਂ ਦੀ ਪ੍ਰਕਿਰਿਆ ਹੈ ਜਿਸ ਲਈ ਸ਼ਾਸਨ (Governance) ਅਤੇ ਖੁਲਾਸਿਆਂ (Disclosures) 'ਚ ਤਿਆਰੀ ਦੀ ਲੋੜ ਹੈ, ਅਜਿਹੇ ਖੇਤਰਾਂ 'ਚ Budget 2026 ਨੀਤੀ ਸਥਿਰਤਾ (Policy Stability) ਅਤੇ ਪੂਰਵ-ਅਨੁਮਾਨ (Predictability) ਨੂੰ ਮਜ਼ਬੂਤ ਕਰ ਸਕਦਾ ਹੈ।