Whalesbook
वैवाहिक क्रूरतेच्या व्याख्येत विस्तार
न्यायालयाच्या या निर्णयामुळे वैवाहिक नात्यातील भावनिक आणि शारीरिक अंतराकडे पाहण्याचा दृष्टिकोन बदलणार आहे. लैंगिक संबंधांना हेतुपुरस्सर नकार दिल्याने होणाऱ्या त्रासाला कायदेशीर मान्यता देऊन, न्यायालयाने शारीरिक अत्याचाराच्या पारंपरिक व्याख्येच्या पलीकडे एक पाऊल टाकले आहे.
या निर्णयानुसार, वैवाहिक संबंध केवळ बाह्य संघर्षाचा अभाव नसून, परस्परांचा सक्रिय सहभाग यावर टिकून असतात. पत्नीने खाजगी कक्ष बंद ठेवणे हे वैवाहिक संबंध संपुष्टात आल्याचे स्पष्ट लक्षण मानले गेले.
कलम 142 चा प्रभावी वापर
या प्रकरणात, घटनेच्या कलम 142 चा वापर न्यायप्रक्रिया सुलभ करण्यासाठी करण्यात आला. 15 वर्षांहून अधिक काळ वेगळे राहिल्यानंतरही कायदेशीर बंधनात अडकवून ठेवण्यात काहीही अर्थ नाही, असे न्यायालयाने म्हटले. घटस्फोटाच्या प्रकरणांमध्ये विलंब टाळण्यासाठी आणि निरर्थक प्रकरणे मिटवण्यासाठी सर्वोच्च न्यायालय आता 'अपरिहार्य विघटन' (Irretrievable Breakdown) या सिद्धांताचा अधिक वापर करत आहे.
न्यायालयीन दृष्टिकोन बदलला
यापूर्वी, कौटुंबिक न्यायालये अनेकदा अशा घटस्फोट याचिका फेटाळत असत, जिथे एक पक्ष एकत्र राहण्याची इच्छा व्यक्त करत असे. मात्र, या निर्णयांमुळे 15 वर्षांचा दुरावा हे विवाह अयशस्वी ठरल्याचे एक वस्तुनिष्ठ मापदंड मानले जाईल. खालच्या न्यायालयांनी 2009 मध्ये घेतलेल्या निर्णयांपेक्षा हा निर्णय वेगळा आहे, कारण त्यात दीर्घकाळ चाललेल्या दुराव्यानंतर दोन्ही पक्षांनी विवाहाचा मूळ उद्देश सोडून दिल्याचे मान्य करण्यात आले आहे. यामुळे भविष्यात अशा प्रकरणांमध्ये जलद निर्णय घेण्यास मदत होईल.