१६ ते २४ वयोगटातील तरुणांमध्ये नोकरी बदलण्याचे प्रमाण ऐतिहासिक नीचांकी पातळीवर पोहोचले आहे. यामुळे पगारवाढीच्या चक्रात अडथळा निर्माण होत असून, कंपन्यांसाठी हे फायदेशीर असले तरी उत्पादकतेच्या दृष्टीने आव्हानात्मक ठरू शकते.
तरुणांच्या करिअरमधील प्रगतीसाठी नोकरी बदलणे (Job switching) हा गेल्या काही वर्षांत पगारवाढीचा एक महत्त्वाचा मार्ग मानला जात होता. मात्र, नुकत्याच समोर आलेल्या आकडेवारीनुसार, १६-२४ वयोगटातील तरुण आता नोकरी बदलण्याऐवजी एकाच ठिकाणी टिकून राहण्याला पसंती देत आहेत. २०२१ आणि २०२२ मधील उच्च गतिशीलतेच्या तुलनेत हा मोठा बदल दिसून येत आहे.
गुंतवणुकदारांसाठी सकारात्मक बाजू
गुंतवणुकीच्या दृष्टीने विचार करता, कर्मचाऱ्यांच्या कमी झालेल्या एक्झिटमुळे कंपन्यांना मोठा दिलासा मिळाला आहे. विशेषतः IT आणि प्रोफेशनल सर्व्हिसेस सारख्या क्षेत्रांमध्ये, जिथे कर्मचारी सोडून जाण्याचे (Churn) प्रमाण खूप जास्त असते, तिथे 'रिटेंशन' वाढल्याने कंपन्यांचा रिक्रूटमेंट आणि ट्रेनिंगवरील खर्च मोठ्या प्रमाणात कमी झाला आहे. यामुळे या कंपन्यांच्या प्रॉफिट मार्जिनमध्ये सुधारणा होण्याची शक्यता आहे.
आव्हाने आणि रिस्क
मात्र, या स्थैर्याचे काही तोटेही आहेत. सध्या AI-आधारित रिक्रूटमेंट प्लॅटफॉर्म्समुळे प्रत्येक जॉब पोस्टिंगसाठी अर्जांचा ओघ प्रचंड वाढला आहे. या 'डिजिटल फ्रिक्शन'मुळे योग्य उमेदवार निवडणे कंपन्यांसाठी कठीण झाले असून, नोकरी शोधणाऱ्या तरुणांसाठीही चांगल्या संधी शोधणे आव्हानात्मक बनले आहे.
थोडक्यात, तरुण पिढी आता जोखीम घेण्यापेक्षा सुरक्षिततेला महत्त्व देत आहे, ज्याचा थेट परिणाम भविष्यातील वेज इन्फ्लेशनवर (Wage Inflation) होऊ शकतो. जर ही प्रवृत्ती अशीच राहिली, तर ती कॉर्पोरेट खर्चासाठी चांगली असली तरी, दीर्घकालीन नवनिर्मिती आणि उत्पादकतेसाठी चिंतेची बाब ठरू शकते.