राज्यांचा विकास खर्चावर संयम, बजेटचे गणित बिघडले
आर्थिक वर्ष 2027 (FY27) मध्ये भारतीय राज्यांच्या भांडवली खर्चातील (Capital Expenditure) वाढीचा वेग मंदावणार आहे. CareEdge Ratings च्या अहवालानुसार, FY26 मध्ये अंदाजित 17% वाढीच्या तुलनेत FY27 मध्ये हा वेग केवळ 8-10% पर्यंत मर्यादित राहण्याची शक्यता आहे. वाढता बजेट दबाव आणि जागतिक आर्थिक अनिश्चिततेमुळे राज्ये आपल्या गुंतवणूक योजनांचा फेरविचार करत आहेत. सामाजिक कल्याणकारी योजनांवरील वाढता खर्च आणि महागाई यामुळे राज्यांची गुंतवणूक करण्याची क्षमता कमी होत आहे. FY27 साठी नियोजित एकूण भांडवली गुंतवणूक (Capital Outlay) राज्याच्या सकल राज्य देशांतर्गत उत्पादनाच्या (GSDP) 2.3-2.4% म्हणजेच सुमारे ₹8.32-8.46 लाख कोटी राहण्याचा अंदाज आहे, जो सध्याच्या आर्थिक परिस्थितीचे चित्र स्पष्ट करतो.
उत्पन्नात घट आणि खर्चात वाढ, तुटीचे संकट
राज्यांचे उत्पन्न वाढीचे आकडे चिंताजनक आहेत. FY26 मध्ये 6.2% आणि FY27 मध्ये 7.9% उत्पन्न वाढ अपेक्षित आहे, जी एकूण आर्थिक वाढीच्या तुलनेत कमी आहे. यावर केंद्र सरकारकडून मिळणाऱ्या निधीत संभाव्य कपात झाल्यास राज्यांवरील वित्तीय भार आणखी वाढू शकतो. दुसरीकडे, सामाजिक क्षेत्रातील योजना, कल्याणकारी कार्यक्रम आणि वस्तू व इंधनाच्या वाढत्या किमतींमुळे राज्यांवरील खर्चाचा बोजा वाढतच आहे. यामुळे राज्यांची महसुली तूट (Revenue Deficit) FY25 मधील 0.8% वरून FY27 पर्यंत सुमारे 1.2% पर्यंत वाढण्याची शक्यता आहे. एकूण बजेट तूट FY27 मध्ये GSDP च्या सुमारे 3.5% पर्यंत जाण्याचा अंदाज आहे, जी एक चिंतेची बाब आहे.
नवीन आर्थिक मॉडेल: मॉनेटायझेशन आणि PPP कडे भर
वाढत्या वित्तीय तुटीवर मात करण्यासाठी, राज्ये आता पायाभूत सुविधांचे मॉनेटायझेशन (Monetization) आणि पब्लिक-प्रायव्हेट पार्टनरशिप (PPP) प्रकल्पांकडे अधिक वळत आहेत. FY27 पर्यंत खाजगी क्षेत्राला ₹1 लाख कोटी किमतीचे प्रकल्प देण्याचे सरकारचे उद्दिष्ट आहे. विशेषतः महामार्गांच्या बांधकामात खाजगी गुंतवणुकीचा वाटा सध्याच्या नगण्य पातळीवरून 25% पर्यंत वाढवण्याचे ध्येय आहे. FY27 च्या केंद्रीय अर्थसंकल्पात सार्वजनिक गुंतवणुकीसाठी ₹12.22 लाख कोटी (GDP च्या 4.4%) वाटप करण्यात आले आहे, तरीही खाजगी क्षेत्रातील गुंतवणुकीचा वाटा वाढवणे आवश्यक आहे. FY27 मध्ये खाजगी क्षेत्राकडून सुमारे ₹6.11 लाख कोटी गुंतवणुकीची अपेक्षा आहे.
कर्जबाजारी राज्ये आणि प्रकल्पांना अडथळे
राज्यांच्या वाढत्या कर्जबाजारीपणामुळे (Debt) ही परिस्थिती आणखी गंभीर झाली आहे. पंजाब आणि पश्चिम बंगालसारखी राज्ये त्यांच्या GSDP च्या 40% पेक्षा जास्त कर्जबाजारी आहेत, तर जम्मू आणि काश्मीर 51% वर पोहोचले आहे. एकूण राज्य कर्ज-ते-GSDP प्रमाण FY26 मध्ये सुमारे 29.2% राहण्याचा अंदाज आहे. अनेक राज्यांमध्ये बजेट तूट 3% च्या शिफारसित मर्यादेपेक्षा जास्त आहे, ज्यामुळे राज्यांना दैनंदिन खर्चांसाठी अधिक कर्ज घ्यावे लागण्याची शक्यता आहे. FY26 मध्ये थेट रोख हस्तांतरण (direct cash handouts) ₹1.7 लाख कोटी वाढण्याची अपेक्षा आहे, ज्यामुळे महत्त्वाच्या गुंतवणुकीसाठी उपलब्ध बजेट कमी होते. भू-संपादन, नियामक अडथळे आणि वाद निराकरण प्रक्रियेतील गुंतागुंत यामुळे PPP प्रकल्प रखडत आहेत. भू-राजकीय तणावामुळे (Geopolitical tensions) वाढलेल्या ऊर्जा किमतींमुळे राज्यांच्या बजेटवर अतिरिक्त ताण येत आहे.
भविष्यातील गुंतवणूक: मॉनेटायझेशन आणि PPPs ठरू शकतात आधार
गुंतवणुकीतील ही संभाव्य घट भरून काढण्यासाठी, राज्यांना पायाभूत सुविधांचे मॉनेटायझेशन आणि PPP प्रकल्पांमध्ये गुंतवणूकदारांचा विश्वास वाढवणे अत्यावश्यक आहे. प्रकल्पांना जलद मंजुरी मिळणे, जोखमीचे समान वाटप होणे आणि विकसकांसाठी स्थिर उत्पन्न सुनिश्चित करणे यासारख्या धोरणात्मक सुधारणांची गरज आहे. या उपायांमुळे बजेटवरील दबाव असूनही दीर्घकालीन आर्थिक विकास आणि सार्वजनिक सेवांचे नियोजन प्रभावीपणे करता येईल.
