$30 ट्रिलियन अर्थव्यवस्थेची महत्त्वाकांक्षा
मुख्य आर्थिक सल्लागार व्ही. अनंत नागेश्वरन यांनी 2047 पर्यंत भारत $30 ट्रिलियन डॉलरची अर्थव्यवस्था बनेल अशी दूरदृष्टी व्यक्त केली आहे. हे लक्ष्य साध्य करण्यासाठी तंत्रज्ञान क्षमता आणि अग्रगण्य संशोधनामध्ये मोठी वाढ करणे आवश्यक आहे. सध्या भारताची GDP सुमारे $3.91 ट्रिलियन डॉलर आहे आणि पुढील सहा वर्षांत ती $7.8 ट्रिलियन डॉलरपर्यंत पोहोचण्याचा अंदाज आहे. पण $30 ट्रिलियन डॉलरच्या उद्दिष्टासाठी सातत्याने वर्षाला 12% दराने डॉलरमध्ये वाढ होणे गरजेचे आहे.
वाढीचे अंतर कसे भरणार?
गेल्या आर्थिक वर्षात (FY24) भारताची खरी GDP वाढ 8.2% होती, जी मजबूत देशांतर्गत मागणी आणि उत्पादन क्षेत्राच्या बळावर शक्य झाली. मात्र, जागतिक अंदाज (IMF, World Bank) 2026-27 साठी सुमारे 6.5% ते 6.6% वाढीचा अंदाज वर्तवतात. $30 ट्रिलियन डॉलरचे लक्ष्य गाठण्यासाठी, भारताला केवळ सुधारणांवर थांबून चालणार नाही, तर अत्याधुनिक विकास आणि अग्रगण्य संशोधनाकडे वळावे लागेल. यासाठी देशाच्या संशोधन आणि विकास (R&D) परिसंस्थेला मजबूत करणे अत्यंत महत्त्वाचे आहे. IIT मद्राससारख्या संस्था आंतरराष्ट्रीय स्तरावर काम करत असल्या तरी, R&D गुंतवणुकीचा मूळ मुद्दा गंभीर आहे.
R&D गुंतवणूक जागतिक मानकांपेक्षा खूप मागे
भारताचा GDP च्या तुलनेत R&D वर होणारा एकूण खर्च (GERD) अलीकडे 0.64% ते 0.66% च्या आसपास स्थिर आहे. ही आकडेवारी जागतिक सरासरी 1.18% पेक्षा खूपच कमी आहे, तसेच चीनसारखे देश आपल्या GDP च्या सुमारे 2% R&D वर खर्च करतात, त्यामानाने भारत खूप मागे आहे. याव्यतिरिक्त, भारतातील R&D खर्चाचा मोठा भाग (सुमारे दोन तृतीयांश) सार्वजनिक असतो, तर विकसित देशांमध्ये 70% पेक्षा जास्त R&D निधी खाजगी क्षेत्राकडून येतो. सार्वजनिक निधी अनेकदा नाविन्यपूर्ण (disruptive) संशोधनाऐवजी मर्यादित सुधारणांवर केंद्रित असतो.
प्रमुख धोके आणि आर्थिक अडथळे
$30 ट्रिलियन अर्थव्यवस्थेचे लक्ष्य गाठताना अनेक संरचनात्मक अडथळे आणि बाह्य धोके आहेत. विशेषतः पश्चिम आशियातील भू-राजकीय तणाव जागतिक पुरवठा साखळ्या विस्कळीत करू शकतो आणि कच्च्या तेलासारख्या वस्तूंच्या किमती वाढवू शकतो. भारत मोठ्या प्रमाणावर (सुमारे निम्मे) कच्च्या तेलाची आयात पश्चिम आशियातून करतो, त्यामुळे तेलाच्या किमतीतील चढ-उतारांचा महागाई आणि चालू खात्यावरील तूट (Current Account Deficit) वाढण्यावर परिणाम होऊ शकतो. तसेच, गेल्या वर्षभरात भारतीय रुपया 12.21% ने डॉलरच्या तुलनेत कमकुवत झाला आहे, ज्यामुळे डॉलरमधील वाढीचे लक्ष्य साधणे कठीण होते. भू-राजकीय धोके आर्थिक अस्थिरता वाढवू शकतात, ज्यामुळे चलनविषयक धोरण (monetary policy) कडक होऊ शकते आणि निर्यातीची वाढ मंदावू शकते.
आर्थिक महासत्तेकडे वाटचाल
2047 पर्यंत भारताचे $30 ट्रिलियन अर्थव्यवस्थेचे ध्येय काही जणांच्या मते साध्य करण्यासारखे आहे, पण त्यासाठी सातत्यपूर्ण उच्च वाढ आणि सखोल संरचनात्मक सुधारणांची अंमलबजावणी आवश्यक आहे. मात्र, याची व्यवहार्यता R&D गुंतवणुकीत लक्षणीय वाढ करण्यावर, खाजगी क्षेत्रातील नवोपक्रमांना प्रोत्साहन देण्यावर आणि बाह्य धक्क्यांचे प्रभावी व्यवस्थापन करण्यावर अवलंबून आहे. यासाठी केवळ आर्थिक विस्तारच नाही, तर स्वदेशी तंत्रज्ञान क्षमतांमध्ये मोठी वाढ आणि जागतिक अनिश्चिततांना तोंड देण्यासाठी एक मजबूत दृष्टिकोन आवश्यक आहे. अग्रगण्य संशोधनासाठी समर्पित आणि वाढीव वचनबद्धतेशिवाय, ही महत्त्वाकांक्षी आर्थिक उद्दिष्ट्ये केवळ स्वप्नच राहू शकतात.
