भारताच्या प्रति व्यक्ती उत्पन्नात (Per Capita Income) जी वेगाने वाढ होत आहे, त्याला एक मोठा लोकसंख्याशास्त्रीय बदल (Demographic Shift) कारणीभूत आहे. जगभरात जिथे लोकसंख्या वाढीचा वेग मंदावला आहे, तिथे भारतानेही हीच दिशा पकडली आहे.
RBI च्या डेप्युटी गव्हर्नर पूनम गुप्ता यांनी दिलेल्या माहितीनुसार, भारताचा लोकसंख्या वाढीचा दर पूर्वीपेक्षा लक्षणीयरीत्या कमी झाला आहे. घटता जन्मदर (Fertility Rate) आणि मृत्यूदर (Death Rate) जगातल्या सरासरीपेक्षा कमी होणे, हे यामागील प्रमुख कारण आहे. वाढती समृद्धी आणि शिक्षणाचा वाढता प्रसार यामुळे हा बदल घडला आहे.
याचा थेट परिणाम म्हणून, प्रति व्यक्ती उत्पन्न (Per Capita Income) ₹274 (1981) वरून आता ₹2700 (2024) पर्यंत पोहोचले आहे. हे आकडे जवळपास दहापट वाढ दर्शवतात!
आंतरराष्ट्रीय नाणेनिधी (IMF) च्या अंदाजानुसार, ही वाढ अशीच कायम राहील. 2026 पर्यंत प्रति व्यक्ती उत्पन्न $3051 आणि 2030 पर्यंत $4346 पर्यंत पोहोचण्याची शक्यता आहे. पूर्वी जिथे उत्पन्न दुप्पट होण्यासाठी 23 वर्षे लागत होती, तिथे आता फक्त 22 वर्षांत पाचपट वाढ झाली आहे, हे भारताच्या प्रगतीचे मोठे यश आहे.
1990 च्या दशकापासून भारताच्या अर्थव्यवस्थेने जागतिक GDP वाढीला सातत्याने मागे टाकले आहे. 1991 मध्ये जगाच्या GDP मध्ये भारताचा वाटा केवळ 1.1% होता, जो आता वाढून 3.5% (2024) झाला आहे. यामुळे जागतिक सरासरीच्या तुलनेत भारताचे प्रति व्यक्ती GDP चे प्रमाण 7% (1991) वरून 20% (2024) पर्यंत वाढले आहे.
GDP वाढीचा वेगही स्पष्टपणे वाढला आहे. 1980 च्या दशकात सरासरी 5.7% असणारी वाढ, गेल्या चार वर्षांत 7.7% पर्यंत पोहोचली आहे. विशेष म्हणजे, यात दीर्घकाळ स्थगन (Stagnation) दिसले नाही, जे अनेक उदयोन्मुख अर्थव्यवस्थांसाठी (Emerging Markets) एक आव्हान असते.
भारताची अर्थव्यवस्था मॅक्रोइकॉनॉमिक (Macroeconomic) दृष्ट्या अत्यंत स्थिर राहिली आहे. महागाई (Inflation), चालू खाते तूट (Current Account Deficit) आणि वित्तीय तूट (Fiscal Deficit) यांसारखे प्रमुख निर्देशक नियंत्रणात राहिले आहेत. गेली चार दशके हे आकडे सुरक्षित मर्यादेत आहेत. या स्थिरतेमुळे आणि धोरणांमधील सातत्यामुळे (Policy Consistency) भारताची आर्थिक प्रगती वेगाने होत आहे.
परंतु, या सर्व सकारात्मक गोष्टींबरोबरच काही धोकेही आहेत. जागतिक भू-राजकीय तणाव (Geopolitical Tensions) आणि व्यापार युतीतील बदल (Trade Alliances) निर्यात वाढीवर आणि पुरवठा साखळीवर (Supply Chains) परिणाम करू शकतात. तसेच, आर्थिक सुधारणांची (Structural Reforms) गती वाढवणे महत्त्वाचे आहे, जेणेकरून या आर्थिक लाभाचे समान वाटप होईल. जागतिक व्याजदरातील वाढ (Global Interest Rates) किंवा महागाई वाढल्यास भारताच्या वित्तीय स्थितीवर (Fiscal Position) दबाव येऊ शकतो.
एकंदरीत, भारताची प्रति व्यक्ती उत्पन्न वाढण्याची शक्यता सध्या तरी मजबूत दिसत आहे. अनुकूल लोकसंख्याशास्त्र (Favorable Demographics) आणि स्थिर आर्थिक वातावरण यामुळे ही वाढ कायम राहण्याची अपेक्षा आहे. सरकारचे पायाभूत सुविधा (Infrastructure) आणि उत्पादन क्षेत्रावर (Manufacturing) असलेले लक्ष देशांतर्गत मागणी (Domestic Demand) आणि उत्पादन वाढवण्यासाठी फायदेशीर ठरू शकते. मात्र, ही उद्दिष्ट्ये पूर्ण करण्यासाठी सरकारच्या पुढील आर्थिक सुधारणा आणि जागतिक आर्थिक बदलांना सामोरे जाण्याची क्षमता महत्त्वाची ठरेल.