भारतातील प्रत्यक्ष विदेशी गुंतवणुकीच्या (FDI) आकडेवारीतून एक विचित्र चित्र समोर येत आहे. एकीकडे देशात येणारी एकूण FDI चांगली असली तरी, प्रत्यक्षात निव्वळ (Net) FDI मात्र सलग चार महिन्यांपासून नकारात्मक (Negative) आहे. यामागे मुख्य कारण म्हणजे विदेशी गुंतवणूकदारांनी मोठ्या प्रमाणात केलेले भांडवल प्रत्यावर्तन (Capital Repatriation) आणि भारतीय कंपन्यांनी वाढवलेली परदेशातील गुंतवणूक. डिसेंबर 2025 मध्ये, विदेशी कंपन्यांनी विक्रमी $7.45 अब्ज डॉलर्स इतके भांडवल देशाबाहेर नेले, जे मागील वर्षाच्या तुलनेत तब्बल 40% जास्त आहे. या आक्रमक भांडवल निर्गमनमुळे (Capital Exit) देशातून निव्वळ $1.61 अब्ज डॉलर्सचा FDI बाहेर गेला, ज्यामुळे भारतीय रुपयावर प्रचंड दबाव आला असून तो आतापर्यंतच्या नीचांकी पातळीवर घसरला आहे.
याच काळात, भारतीय कंपन्यांनीही परदेशात आपली पाळेमुळे अधिक घट्ट रोवायला सुरुवात केली आहे. परदेशात केलेली थेट विदेशी गुंतवणूक (Outward FDI) डिसेंबर 2025 मध्ये मागील वर्षाच्या तुलनेत 30.5% ने वाढून $2.74 अब्ज डॉलर्सवर पोहोचली आहे. विशेषतः सिंगापूर, मॉरिशस आणि यूएईसारख्या कमी कर असलेल्या देशांमधून ही गुंतवणूक केली जात आहे, जी पुढील गुंतवणुकीसाठी एक महत्त्वाचे व्यासपीठ ठरत आहे. कंपन्यांकडून होणारी ही वाढती परदेशी गुंतवणूक म्हणजे देशांतर्गत भांडवलाचा थेट निचरा आहे, जे कदाचित देशाच्या आर्थिक विकासासाठी वापरले जाऊ शकले असते. विक्रमी भांडवल प्रत्यावर्तन आणि वाढती परदेशी गुंतवणूक यांचा एकत्रित परिणाम निव्वळ FDI वर होत आहे, ज्यामुळे परदेशी भांडवलासाठी भारताचे आकर्षण कसे टिकवून ठेवायचे हा प्रश्न निर्माण झाला आहे.
एकिकडे निव्वळ FDI कमी होत असला तरी, एकूण (Gross) देशांतर्गत FDI मध्ये मात्र काही देशांकडून चांगली गुंतवणूक येत आहे. सिंगापूर, नेदरलँड्स आणि मॉरिशस यांसारख्या देशांमधून येणारी गुंतवणूक डिसेंबरमधील एकूण FDI च्या 80% पेक्षा जास्त होती. वाहतूक (Transport), उत्पादन (Manufacturing), संगणक सेवा (Computer Services) आणि ऊर्जा निर्मिती (Energy Generation) यांसारख्या क्षेत्रांमध्ये या गुंतवणुकीचा ओघ दिसून आला. मात्र, परदेशात भांडवल बाहेर जाण्याच्या चिंतेमुळे या सकल (Gross) आकड्यांची चमक कमी होत आहे. ऐतिहासिकदृष्ट्या, भांडवल खात्याच्या उदारीकरणानंतर (Capital Account Liberalization) अशा प्रकारच्या भांडवल निर्गमनामुळे रुपयामध्ये अस्थिरता येण्याचे प्रकार घडले आहेत. काही विश्लेषकांच्या मते, धोरणात्मक सुधारणा आणि देशांतर्गत मागणीमुळे 2026 मध्ये FDI वाढेल अशी अपेक्षा असली तरी, सध्याचे भांडवल बाहेर जाण्याचे चित्र या आशावादावर प्रश्नचिन्ह निर्माण करते. व्हिएतनामसारखे काही आशियाई देश प्रकल्पांना जलद मंजुरी आणि उत्तम औद्योगिक पार्क देऊन भारतासमोर स्पर्धा उभी करत आहेत.
सतत होणारे भांडवल निर्गमन आणि रुपयाचे अवमूल्यन (Depreciating Currency) हे भारताच्या आर्थिक स्थिरतेसाठी एक मोठे आव्हान आहे. रुपया कमकुवत झाल्यास आयात महाग होते, ज्यामुळे व्यापार तूट (Trade Deficit) वाढू शकते आणि विदेशी गुंतवणुकीचे मूल्यही कमी होते. जेव्हा जागतिक व्याजदर (Global Interest Rates) जास्त असतात, तेव्हा भारतासारख्या उदयोन्मुख बाजारपेठांसाठी (Emerging Markets) हे भांडवल निर्गमन अधिक धोकादायक ठरू शकते. भारतीय कंपन्या कर-कार्यक्षम (Tax-efficient) मार्गांनी परदेशात गुंतवणूक करत आहेत, हे दर्शवते की त्यांना परदेशात चांगला परतावा (Returns) किंवा अधिक व्यावसायिक फायदा मिळत असावा. याशिवाय, अमेरिकेने कृत्रिम बुद्धिमत्तेशी (AI) संबंधित नसलेल्या वस्तूंवर लादलेले वाढीव शुल्क (Tariffs) निर्यात-केंद्रित क्षेत्रांवर अप्रत्यक्षपणे परिणाम करू शकते, ज्यामुळे एकूण गुंतवणुकीच्या वातावरणावरही परिणाम होऊ शकतो.
2026 साठी भारताच्या FDI बाबतचे अंदाज अजूनही सकारात्मक आहेत. मजबूत आर्थिक मूलभूत तत्त्वे (Economic Fundamentals), चालू असलेले उदारीकरण आणि व्यापारी करार (Trade Pacts) यामुळे FDI मध्ये वाढ अपेक्षित आहे. भारत सरकार FDI धोरणांचा सतत आढावा घेत आहे जेणेकरून देशाचे आकर्षण टिकून राहील. तथापि, मोठ्या प्रमाणावर होणारे भांडवल प्रत्यावर्तन आणि परदेशी गुंतवणूक यांमुळे निव्वळ FDI मध्ये होत असलेली घट हे यासमोरील एक मोठे आव्हान आहे. निव्वळ (Net) FDI वाढवण्यासाठी, देशांतर्गत येणाऱ्या एकूण गुंतवणुकीपेक्षा भांडवलाचे बाहेर जाणे कमी होणे आवश्यक आहे, जेणेकरून भारतीय अर्थव्यवस्थेला खऱ्या अर्थाने बळ मिळेल.