भारतीय खलाशांसाठी वाढता धोका
पर्शियाच्या आखातात आणि आजूबाजूच्या समुद्रात वाढलेल्या सुरक्षा धोक्यांमुळे खलाशांसाठी परिस्थिती बिकट झाली आहे. अलीकडील लष्करी कारवाईनंतर, भारतीय खलाशांना अत्यंत सावधगिरी बाळगण्याचा सल्ला देण्यात आला आहे, कारण अनेक सागरी घटनांमध्ये जीवितहानी झाली आहे. डायरेक्टरेट जनरल ऑफ शिपिंगने (Directorate General of Shipping) सतत लक्ष ठेवण्याचे आणि आपत्कालीन तयारीचे महत्त्व अधोरेखित केले आहे. भारतीय बनावटीच्या जहाजांवर कोणतीही जीवितहानी झाली नसली तरी, परदेशी जहाजांवरील भारतीय खलाशांपैकी तीन जणांचा मृत्यू झाला आहे आणि एक जण जखमी झाला आहे.
जागतिक जहाज वाहतुकीत व्यत्यय आणि तेलाच्या किमतीत वाढ
या संघर्षाचा सर्वात मोठा परिणाम म्हणजे जगभरातील महत्त्वाच्या सागरी मार्गांवर, विशेषतः स्ट्रेट ऑफ हार्मोन (Strait of Hormuz) मध्ये, जहाज वाहतूक ठप्प झाली आहे. यामुळे कच्च्या तेलाच्या (Crude Oil) किमतीत मोठी वाढ झाली आहे. जर हा व्यत्यय असाच सुरू राहिला, तर ब्रेंट क्रूड (Brent Crude) प्रति बॅरल $100 ते $130 पर्यंत पोहोचण्याची शक्यता आहे. भारतासाठी हा फटका मोठा आहे, कारण आपण आपल्या गरजेच्या जवळपास 90% कच्चे तेल आयात करतो आणि ऐतिहासिकदृष्ट्या 46-55% तेल पश्चिम आशियातून येते. विश्लेषकांच्या मते, तेलाच्या किमतीत प्रत्येक $10 ची वाढ भारताच्या चालू खात्यातील तूट (Current Account Deficit) सुमारे 36 बेसिस पॉईंट्सने वाढवू शकते. सध्या आपल्याकडे केवळ 20-25 दिवसांची तेलाची साठवणूक आहे, जी परिस्थिती अधिक बिकट करते आणि भारताच्या देयक संतुलनावर (Balance of Payments) ताण वाढवते. रशियन तेलावरील सवलती मिळणे बंद झाल्याने आर्थिक दबाव आणखी वाढला आहे.
व्यापार मार्ग आणि निर्यातीवरील धोका
भारताची असुरक्षितता केवळ आयातीपुरती मर्यादित नाही, तर निर्यातीवरही परिणाम होणार आहे. मध्य पूर्व हा भारतासाठी एक महत्त्वाचा निर्यात बाजार आहे, जो एकूण निर्यातीच्या सुमारे 17% (म्हणजे अंदाजे $99 अब्ज किमतीचा) आहे. यामध्ये रिफाइंड पेट्रोलियम, दागिने आणि मोबाईल फोन यांचा समावेश आहे. सागरी वाहतुकीतील व्यत्ययामुळे विविध क्षेत्रांतील पुरवठा साखळीला (Supply Chain) मोठा धोका निर्माण झाला आहे. भारताने सुमारे 70% कच्च्या तेलाची आयात स्ट्रेट ऑफ हार्मोन मार्गे टाळण्यास सुरुवात केली असली, तरी या बदलामुळे जहाजांना केप ऑफ गुड होप (Cape of Good Hope) मार्गे जावे लागत आहे. यामुळे प्रवासाचा वेळ 10-15 दिवसांनी वाढला आहे, ज्यामुळे वॉर-रिस्क इन्शुरन्स प्रीमियम (War-Risk Insurance Premium) आणि लांबच्या प्रवासासारख्या अतिरिक्त खर्चामुळे जहाज वाहतूक महाग झाली आहे.
व्यापक आर्थिक असुरक्षितता आणि धोरणात्मक ताण
भारताची आर्थिक रचना, जी कच्च्या तेलाच्या आयातीवर खूप अवलंबून आहे, यामुळे जागतिक किमतीतील चढ-उतारांना ती अधिक असुरक्षित बनते. जर तेलाच्या किमती जास्त राहिल्या, तर FY27 पर्यंत भारताच्या GDP वाढीवर 15-40 बेसिस पॉईंट्सचा परिणाम होऊ शकतो आणि किरकोळ महागाई (Retail Inflation) 5% च्या वर जाऊ शकते. अशा परिस्थितीत, वाढती महागाई आणि मंदावणारी आर्थिक वाढ (Stagflationary environment) यांचा धोका आहे. रुपयाचे अवमूल्यन (Falling Rupee) सर्व आयात अधिक महाग करेल. मूडीज (Moody's) सारख्या रेटिंग एजन्सीच्या विश्लेषकांनी इशारा दिला आहे की, तेलाच्या वाढत्या किमतींमुळे रुपया कमकुवत होईल, महागाई वाढेल, चालू खात्यातील तूट वाढेल आणि चलनविषयक (Monetary) व वित्तीय धोरणे (Fiscal Policy) राबवणे अधिक कठीण होईल. सरकारला ग्राहकांना वाढत्या इंधन दरांपासून वाचवण्यासाठी सबसिडी (Subsidy) द्यावी लागते, ज्यामुळे सार्वजनिक खर्चावरही ताण येतो. या सर्व कारणांमुळे परदेशी संस्थात्मक गुंतवणूकदारांनी (FIIs) भारतीय बाजारातून पैसे काढून घेतल्यामुळे शेअर बाजारात मोठी घसरण झाली आहे.
पुढील दिशा आणि उपाययोजना
पश्चिम आशियातील संघर्षाचा कालावधी आणि तीव्रता यावर भारतावरील आर्थिक परिणामाची गंभीरता अवलंबून असेल. कच्च्या तेलाच्या जास्त किमतींचा दीर्घकाळ परिणाम हा सर्वात मोठा धोका आहे, ज्यामुळे GDP वाढ मंदावू शकते, महागाई वाढू शकते आणि चालू खात्यातील तूट वाढू शकते. ऊर्जा स्रोतांचे विविधीकरण (Diversification) आणि धोरणात्मक तेल साठ्याचे (Strategic Petroleum Reserves) बांधकाम हे या धोक्यांना कमी करण्याचे महत्त्वाचे मार्ग आहेत. मात्र, अस्थिर मध्य पूर्वेतून ऊर्जा आयातीवरील भारताचे अवलंबित्व हे आर्थिक स्थिरतेसाठी एक मोठे आव्हान कायम आहे.