वस्तूंच्या आयातीत मोठी वाढ, व्यापार तुटीत भर
यामागे मुख्य कारण म्हणजे वस्तूंच्या आयातीत (Merchandise Imports) झालेली मोठी वाढ. डिसेंबर तिमाहीत वस्तूंची व्यापार तूट 93.6 अब्ज डॉलर्सवर गेली, जी मागील वर्षी याच तिमाहीत 79.3 अब्ज डॉलर्स होती. विशेषतः सोने आयातीत 349.22% तर चांदीच्या आयातीत 127.00% चा प्रचंड वाढ झाली. यासोबतच औद्योगिक कच्च्या मालाची मागणीही वाढलेली दिसली. यामुळे चालू आर्थिक वर्षातील एप्रिल ते जानेवारी या काळात वस्तूंच्या व्यापारातील तूट 248.32 अब्ज डॉलर्सवर पोहोचली आहे. ही वाढ देशांतर्गत मागणी आणि औद्योगिक कामांमध्ये तेजी दर्शवते, पण याचा फटका व्यापार संतुलनाला बसला आहे.
सेवा क्षेत्र ठरू लागले ताणग्रस्त बफर
या परिस्थितीत, सेवा क्षेत्राकडून (Services Sector) दिलासा मिळत आहे. डिसेंबर तिमाहीत सेवांमधून मिळालेले उत्पन्न 57.5 अब्ज डॉलर्स राहिले, जे मागील वर्षी 51.2 अब्ज डॉलर्स होते. सेवा निर्यातीत चांगली वाढ दिसून येते, जी सरासरी 14% (FY16-FY20 ते FY23-FY25) होती, मात्र FY26 मध्ये ती 8% पर्यंत खाली आली आहे. सेवा क्षेत्र आता देशाच्या GVA मध्ये 50% पेक्षा जास्त योगदान देते. मात्र, वस्तूंच्या व्यापारातील वाढत्या तुटीमुळे सेवा निर्यातीवरही ताण येत आहे. एप्रिल ते जानेवारी या काळातील सेवा क्षेत्रातील अतिरिक्त उत्पन्न 180.58 अब्ज डॉलर्स होते, तर वस्तूंच्या व्यापारातील तूट 248.32 अब्ज डॉलर्स होती.
FDI आउटफ्लो आणि चलन साठ्यावर दबाव
परकीय थेट गुंतवणुकीच्या (FDI) आघाडीवर काही चिंताजनक चित्र आहे. डिसेंबर तिमाहीत 3.7 अब्ज डॉलर्सचा निव्वळ FDI आउटफ्लो (Net Outflow) झाला, जो मागील वर्षी 2.8 अब्ज डॉलर्स होता. डिसेंबर 2025 मध्ये सलग चौथ्या महिन्यात FDI नकारात्मक राहिला, जो -1.61 अब्ज डॉलर्स होता. याचे कारण म्हणजे नफा बाहेर पाठवणे (Profit Repatriation) आणि भारतीय कंपन्यांचे परदेशात गुंतवणूक करणे, हे नवीन गुंतवणुकीपेक्षा जास्त होते. याचा परिणाम म्हणून, डिसेंबर तिमाहीत देशाचे परकीय चलन साठे (Forex Reserves) 24.4 अब्ज डॉलर्सने कमी झाले. मार्च 2026 पर्यंत हे साठे 745 अब्ज डॉलर्सपर्यंत पोहोचण्याचा अंदाज असला तरी, फेब्रुवारी 2026 च्या मध्यभागी ते 725.727 अब्ज डॉलर्स होते, तर 20 फेब्रुवारी 2026 पर्यंत ते 723.60 अब्ज डॉलर्स राहिले. हे दर्शवते की बाजारात हस्तक्षेपामुळे साठ्यांवर दबाव कायम आहे.
संरचनात्मक धोके आणि रुपयाची घसरण
वस्तूंच्या वाढत्या आयातीमुळे देशाच्या अर्थव्यवस्थेत काही संरचनात्मक कमजोरी (Structural Vulnerabilities) दिसून येत आहेत. सोन्यासारख्या वस्तूंची मागणी आणि औद्योगिक कच्च्या मालाची गरज ही निर्यातीपेक्षा जास्त आहे. सेवा क्षेत्राच्या तुलनेत वस्तूंच्या निर्यातीची वाढ कमी आहे आणि पारंपरिक बाजारपेठांमधील मागणीही मंद आहे. तेलासारख्या महत्त्वाच्या गोष्टींसाठी आयातीवर अवलंबून असल्यामुळे जागतिक किमतीतील चढ-उतारांचा धोका वाढतो. यासोबतच, जागतिक भू-राजकीय तणावामुळे (Geopolitical Tensions) डॉलरची मागणी वाढली आहे, ज्यामुळे भारतीय रुपया 2 मार्च 2026 रोजी 91 प्रति डॉलर च्या खाली घसरला. 2026 मध्ये रुपया 88 ते 91.50 या दरम्यान स्थिर राहण्याचा अंदाज असला तरी, हे व्यापार करार आणि भांडवली प्रवाहावर अवलंबून असेल. ऐतिहासिकदृष्ट्या, चालू खात्यातील तूट वाढल्यास रुपयावर दबाव येतो.
भविष्यातील वाटचाल: आव्हानांदरम्यान मजबूत वाढीचा अंदाज
अर्थतज्ज्ञांच्या मते, भारताची आर्थिक वाढ मजबूत राहील. IMF ने FY26 साठी 7.3% आणि FY27 साठी 6.4% GDP वाढीचा अंदाज वर्तवला आहे. सेवा क्षेत्राची वाढही कायम राहण्याची अपेक्षा आहे, ज्यामुळे अर्थव्यवस्थेला आधार मिळेल. मात्र, आयातीची मागणी, जागतिक वस्तूंच्या किमतीतील चढ-उतार आणि भांडवली प्रवाहावर लक्ष ठेवणे महत्त्वाचे ठरेल. रिझर्व्ह बँक ऑफ इंडिया (RBI) बाजारावर लक्ष ठेवून आहे आणि चलन स्थैर्य राखण्यासाठी आपल्या परकीय चलन साठ्याचा वापर करत आहे. तरीही, बाजारातील चालू दबाव हे दर्शवते की आव्हाने अजूनही आहेत.
