आयात शुल्कात घट आणि भारतीय निर्यातदारांना दिलासा
हा करार भारतीय निर्यातदारांसाठी मोठा दिलासा देणारा आहे. या अंतर्गत, अमेरिका भारतीय वस्तूंवर 18% चे आयात शुल्क लावणार आहे. हे शुल्क पूर्वी 50% पर्यंत होते, ज्यात रशियन तेलाच्या आयातीमुळे 25% चा अतिरिक्त दंड समाविष्ट होता. वस्त्रोद्योग (Textiles), चामडे (Leather), पादत्राणे (Footwear), प्लास्टिक, सेंद्रिय रसायने (Organic Chemicals), घरगुती सजावटीच्या वस्तू (Home Decor) आणि काही यंत्रसामग्री (Machinery) यांसारख्या क्षेत्रांना याचा थेट फायदा होईल. पूर्वी भारतीय कपड्यांवर 35% पर्यंत शुल्क होते, जे आता 18% होईल. चीन (China) आणि व्हिएतनाम (Vietnam) सारख्या देशांच्या तुलनेत भारतीय उत्पादने आता अधिक स्पर्धात्मक (Competitive) ठरतील. यामुळे भारतीय निर्यातदारांची अमेरिकन बाजारपेठेत स्पर्धात्मकता वाढेल आणि ऑर्डर्समध्ये वाढ होण्याची तसेच नफ्यात सुधारणा होण्याची अपेक्षा आहे. रेशीम उत्पादनांना तर 'झिरो ड्युटी' (Zero Duty) चा विशेष फायदा मिळेल. या करारामुळे भारताला अमेरिकेकडून प्रगत तंत्रज्ञानाची उपकरणे, चिप्स आणि वैद्यकीय उपकरणे मिळवणेही सोपे होईल.
ऊर्जा सुरक्षा वि. सामरिक स्वायत्तता: भू-राजकीय पेच
या करारातील सर्वात महत्त्वाचा आणि भू-राजकीय दृष्ट्या संवेदनशील मुद्दा म्हणजे भारताची रशियन तेल आयात थांबवण्याची अट आणि अमेरिकेकडून ऊर्जा खरेदी करण्याची सक्ती. भारताने नेहमीच आपल्या ऊर्जा सुरक्षेसाठी विविध देशांशी संबंध ठेवून विविधता राखण्यावर भर दिला आहे. परंतु, आता या करारामुळे भारताची ऊर्जा गरज मोठ्या प्रमाणावर अमेरिकेवर अवलंबून राहील. हा बदल जरी शुल्क कपातीसाठी आवश्यक असला तरी, दीर्घकाळासाठी ऊर्जा स्त्रोत मर्यादित करणे आणि एकाच भू-राजकीय भागीदारावर अवलंबून राहणे हे भारताच्या 'मल्टी-अलायनमेंट' (Multi-alignment) धोरणासाठी आणि सामरिक स्वायत्ततेसाठी (Strategic Autonomy) एक मोठे आव्हान ठरू शकते. अमेरिकेच्या कार्यकारी आदेशानुसार (Executive Order), जर भारताने रशियन तेलाची आयात पुन्हा सुरू केली, तर अमेरिका पुन्हा शुल्क वाढवू शकते, हे या कराराच्या अटींवर आधारित स्वरूपाला अधोरेखित करते. [cite: News1, 18, 22, 38]
बाजाराची नाडी आणि तज्ञांची मते
भारतीय शेअर बाजाराबद्दल बोलायचं झाल्यास, निफ्टी 50 चा पीई रेशो (PE Ratio) 22.3 च्या आसपास आहे आणि इंडेक्स सध्या 25,825 च्या पातळीवर आहे. या व्यापार कराराला बाजारातील तज्ञांनी (Brokerages) संमिश्र प्रतिसाद दिला आहे. गोल्डमन सॅक्स (Goldman Sachs) नुसार, रुपयावरील दबाव कमी होईल, पण मोठी वाढ अपेक्षित नाही. त्यांनी असेही म्हटले आहे की, भारताचा व्याजदर कपात (Rate Easing) चक्र संपले असून रेपो रेट 5.25% वर कायम राहील. [cite: News1] बर्नस्टाईन (Bernstein) चा विश्वास आहे की क्रूड पुरवठादार बदलण्याचा खर्च जास्त असला तरी, शुल्क कपातीचे फायदे जास्त आहेत. त्यांनी भारतीय शेअर्समध्ये 'ट्रेडिंग बाय' (Trading Buy) चा सल्ला दिला आहे, पण त्याचा परिणाम तात्काळ नफ्यावर न होता केवळ सेंटीमेंटवर (Sentiment) होईल. बर्नस्टाईनने निफ्टीसाठी 28,100 चे लक्ष्य ठेवले असून नजीकच्या काळात 26,500 पर्यंत जाण्याची शक्यता वर्तवली आहे. जिओजित इन्व्हेस्टमेंट्स (Geojit Investments) च्या मते, भारत आणि अमेरिका यांच्यातील $41 अब्ज (FY25) चा निर्यात अधिशेष (Export Surplus) ऊर्जा आणि संरक्षण आयात वाढल्यामुळे कमी होऊ शकतो. [cite: 8, News1]
करारातील धोके आणि भविष्यातील आव्हाने
या करारातील अनेक अटी भारतासाठी भविष्यात अडचणी निर्माण करू शकतात. अमेरिकेचा कार्यकारी आदेश स्पष्टपणे सांगतो की, जर भारताने रशियन तेल आयात सुरू केली, तर अमेरिकेला पुन्हा शुल्क वाढवण्याचा अधिकार असेल. हे अमेरिकेचे भू-राजकीय वजन दर्शवते. [cite: News1] ऐतिहासिकदृष्ट्या, व्यापार करारांमध्ये नंतरच्या काळात अनपेक्षित बदल किंवा नियम लागू केले जाऊ शकतात, ज्यामुळे अनिश्चितता कायम राहते. [cite: News1] भारताची व्यापार धोरणे आता भू-राजकीय विचारांशी अधिक जोडली गेली आहेत, ज्यामुळे अमेरिका-केंद्रित धोरणांमध्ये तो अधिक ओढला जाऊ शकतो, आणि त्याच्या ऐतिहासिक 'सामरिक स्वायत्तते'ला तडा जाऊ शकतो. अमेरिकेच्या 'ट्रान्झॅक्शनल' (Transactional) दृष्टिकोन पाहता, अशा करारांची दीर्घकालीन विश्वासार्हता यावर प्रश्नचिन्ह निर्माण होते. दुसरीकडे, भारत 'एफ.टी.ए.' (FTA) द्वारे उदारीकरणाचा प्रयत्न करत असताना, त्याचे सरासरी आयात शुल्क (MFN 15.8%, bound 48.5%) अजूनही तुलनेने जास्त आहे. या करारात गहू (Cereals), दुग्धजन्य पदार्थ (Dairy) आणि पोल्ट्री (Poultry) यांसारख्या प्रमुख कृषी उत्पादनांना अमेरिकेच्या शुल्क कपातीतून वगळण्यात आले आहे, ज्यामुळे भारतीय शेतकरी सुरक्षित राहिले असले तरी, या करारातील निवडक उदारीकरणावर हे अधोरेखित करते. [cite: News1]
पुढील दिशा
विश्लेषकांच्या मते, या व्यापार करारामुळे मिळणारे तात्काळ आर्थिक फायदे कदाचित फार मोठे नसतील, जसा पूर्वी उच्च शुल्काच्या काळात अनुभव आला होता. या कराराचा संपूर्ण आर्थिक परिणाम हा अंतिम द्विपक्षीय व्यापार करार (BTA) किती तपशीलवार असेल आणि भारत आपल्या ऊर्जा विविधतेतील भू-राजकीय गुंतागुंतीला कसे हाताळेल यावर अवलंबून असेल. निर्यात क्षेत्राला शुल्क कपातीचा फायदा होणार असला तरी, अमेरिकेवर आधारित ऊर्जा आणि व्यापार धोरणांमध्ये केलेल्या 'स्ट्रॅटेजिक ट्रेड-ऑफ' मुळे (Strategic Trade-offs) संपूर्ण आर्थिक चित्रावर परिणाम दिसून येईल. या फायद्यांची टिकाऊपणा भू-राजकीय स्थिरतेवर आणि अमेरिकेच्या पुढील व्यापार धोरणांवर अवलंबून असेल.