अमेरिकेकडून भारतीय वस्तूंना मोठा दिलासा
भारत आणि अमेरिका यांच्यातील व्यापार संबंध सुधारण्याच्या दिशेने एक महत्त्वाचे पाऊल उचलले गेले आहे. दोन्ही देशांमधील दीर्घकाळ चाललेल्या व्यापार तणावानंतर, अमेरिकेने भारतीय वस्तूंवरील आयात शुल्क (Import Duty) 50% वरून घटवून 18% पर्यंत आणले आहे. या निर्णयामुळे भारतीय अर्थव्यवस्थेला नक्कीच चालना मिळेल, असा विश्वास व्यक्त केला जात आहे. अर्थतज्ज्ञांच्या अंदाजानुसार, FY27 पर्यंत भारताच्या सकल राष्ट्रीय उत्पादनात (GDP) 20 ते 30 बेसिस पॉइंट्स ची वाढ अपेक्षित आहे.
बाजारात उत्साह, रुपया मजबूत
या सकारात्मक बातमीचा परिणाम लगेचच शेअर बाजारात दिसून आला. Sensex आणि Nifty 50 या दोन्ही प्रमुख निर्देशांकांनी मोठी उसळी घेतली. त्याचबरोबर, भारतीय रुपया अमेरिकन डॉलरच्या तुलनेत सुमारे 1% मजबूत झाला. या व्यापारी करारामुळे एप्रिल 2024 पासून सुरू असलेल्या व्यापारातील तणावाला पूर्णविराम मिळाला असून, गुंतवणुकीला चालना मिळण्याची शक्यता आहे.
स्पर्धेत भारत पुढे?
सध्याच्या जागतिक व्यापार धोरणांमध्ये, अमेरिकेने भारतीय वस्तूंवरील शुल्क 18% पर्यंत कमी केल्याने भारत इतर आशियाई प्रतिस्पर्धकांच्या तुलनेत अधिक फायदेशीर स्थितीत आला आहे. आता बांगलादेश, श्रीलंका, तैवान आणि व्हिएतनाम या देशांना 20% शुल्क दराला सामोरे जावे लागेल, तर इंडोनेशिया, मलेशिया, थायलंड, फिलिपिन्स आणि पाकिस्तान यांच्यासाठी हे दर 19% आहेत. यामुळे कपडे, पादत्राणे आणि हलक्या उत्पादनांसारख्या किमती-संवेदनशील (Cost-sensitive) क्षेत्रांमध्ये भारताची स्पर्धात्मकता वाढेल. उदाहरणार्थ, भारताच्या वस्त्रोद्योगाची सुमारे 28% निर्यात अमेरिकेकडे होते, त्यामुळे या बाजारपेठेतून मिळणारे उत्पन्न वाढण्याची अपेक्षा आहे.
क्षेत्रांवर परिणाम आणि भविष्यातील आव्हाने
या व्यापार करारामुळे प्रामुख्याने वस्त्रोद्योग, रत्ने आणि दागिने, तसेच सागरी उत्पादने (Marine Products) यांसारख्या श्रम-केंद्रित (Labour-intensive) उद्योगांना फायदा होण्याची शक्यता आहे. मात्र, औषधनिर्माण (Pharmaceuticals) आणि ग्राहक इलेक्ट्रॉनिक्स (Consumer Electronics) यांसारख्या क्षेत्रांवर याचा थेट परिणाम होण्याची शक्यता कमी आहे, कारण यावर आधीच जास्त शुल्क लागू नव्हते. काही विश्लेषक 7.4% पेक्षा जास्त GDP वाढीचेही भाकीत करत आहेत. असे असले तरी, या कराराचे नेमके तपशील, उत्पादनांची व्याप्ती आणि अंमलबजावणीच्या वेळापत्रकाबाबत अजूनही काही प्रश्न अनुत्तरित आहेत. जागतिक स्तरावर वाढता संरक्षणवाद आणि पुरवठा साखळीतील (Supply Chain) बदलांचे आव्हान कायम आहे. त्यामुळे, केवळ शुल्क कपात पुरेशी नाही, तर भारताला आपली उत्पादन क्षमता वाढवण्यासाठी आणि अंतर्गत आर्थिक संरचनात्मक सुधारणांवर लक्ष केंद्रित करणे आवश्यक आहे.