'RBI' चा दिलासा: रेमिटन्सवर विश्वास कायम
RBI डेप्युटी गव्हर्नर पूनम गुप्ता यांनी परदेशातून येणाऱ्या रेमिटन्स (Remittances) बाबत मोठा दिलासा दिला आहे. पश्चिम आशियातील संघर्षामुळे यावर परिणाम होईल या चिंता फेटाळून लावत त्यांनी दोन प्रमुख कारणांवर भर दिला: भारतीय कामगारांचे भौगोलिक आणि क्षेत्रांनुसार झालेले विविधीकरण (Diversification) आणि भारताची मूळ आर्थिक ताकद. गुप्ता यांच्या मते, पश्चिम आशियातील कामगारांचा वाटा आता केवळ 40% राहिला असून, ते आयटी (IT), हॉस्पिटॅलिटी, आरोग्य, शिक्षण आणि बांधकाम अशा विविध क्षेत्रांमध्ये पसरले आहेत. यामुळे प्रादेशिक आर्थिक धक्क्यांपासून रेमिटन्सला संरक्षण मिळते. तसेच, मजबूत सेवा निर्यात (Services Exports) आणि परकीय थेट गुंतवणूक (FDI) हेही देशाच्या 'बॅलन्स ऑफ पेमेंट्स' (BoP) साठी मोठे आधारस्तंभ असल्याचे त्यांनी नमूद केले. मात्र, या सकारात्मक दृष्टिकोनाच्या अगदी उलट चित्र सध्या बाजारात दिसत आहे.
अर्थव्यवस्थेवर वाढता दबाव
सध्या भारतीय रुपयाने अमेरिकन डॉलरच्या तुलनेत विक्रमी नीचांक गाठला असून तो ~95.34 च्या पातळीवर घसरला आहे. पश्चिम आशियातील वाढत्या तणावामुळे कच्च्या तेलाच्या (Crude Oil) किमतीही वाढत आहेत. याचा थेट परिणाम भारताच्या आयात खर्चावर आणि महागाईवर (Inflation) होत आहे. परकीय पोर्टफोलिओ गुंतवणूकदारांनी (FPI) देखील भारतीय बाजारातून पैसे काढण्यास सुरुवात केली असून, 2026 च्या सुरुवातीच्या महिन्यांत $20.2 अब्ज डॉलर्सची गुंतवणूक काढून घेण्यात आली आहे. $119 अब्ज डॉलर्सच्या प्रचंड ट्रेड डेफिसिट (Trade Deficit) सोबतच, या मोठ्या भांडवली बहिर्गामुळे (Capital Outflows) भारताच्या अर्थव्यवस्थेसमोर मोठे आव्हान उभे राहिले आहे.
जागतिक स्तरावर रेमिटन्सची स्थिती
भारत हा जगातील रेमिटन्स स्वीकारणारा सर्वात मोठा देश आहे, आणि 2026 मध्ये $137.67 अब्ज डॉलर्स येण्याचा अंदाज आहे, जो व्यापार तूट भरून काढण्यासाठी महत्त्वपूर्ण आहे. मात्र, कमी आणि मध्यम उत्पन्न असलेल्या देशांसाठी रेमिटन्स वाढीचा दर मंदावला असून, 2024 मध्ये तो केवळ 3% राहण्याचा अंदाज आहे. मेक्सिको आणि फिलिपिन्ससारखे देशही रेमिटन्सवर मोठ्या प्रमाणावर अवलंबून आहेत, अनुक्रमे $68 अब्ज आणि $40 अब्ज डॉलर्सची अपेक्षा करत आहेत. अमेरिकेसोबतच यूके आणि गल्फ देशांकडून येणारे रेमिटन्स विविधीकरणाला हातभार लावत आहेत.
आर्थिक ताकदीवर प्रश्नचिन्ह?
काही टीकाकारांच्या मते, गुप्ता यांचा 'आर्थिक ताकदी'वरील विश्वास हा देशातील मॅक्रोइकॉनॉमिक (Macroeconomic) असुरक्षिततेकडे दुर्लक्ष करणारा ठरू शकतो. रेमिटन्स हा BoP चा एक भाग असला तरी, भारताला चालू खात्यात (Current Account) मोठी तूट आहे, जी 2026 पर्यंत $37 अब्ज डॉलर्सपर्यंत वाढण्याची शक्यता गोल्डमन सॅक्सने वर्तवली आहे. 2025-26 मध्ये नोंदवलेली $119 अब्ज डॉलर्सची व्यापार तूट ही तूट आणखी वाढवते. FPI चा मोठा परतीचा प्रवास, विशेषतः 2026 च्या सुरुवातीच्या चार महिन्यांत मागील वर्षापेक्षा जास्त आऊटफ्लो, हे बाह्य वित्तपुरवठ्याच्या स्थिरतेबद्दल चिंता दर्शवते. विकसित देशांप्रमाणे भारताकडे मजबूत देशांतर्गत बचत नसल्याने, BoP साठी भांडवली प्रवाहांवर जास्त अवलंबून राहावे लागते, जे अलीकडे कमी झाले आहे किंवा उलटले आहे. गेल्या दोन वर्षांत निव्वळ FDI (Net FDI) मध्ये लक्षणीय घट होऊन तो सरासरी 1 अब्ज डॉलर्सपेक्षा कमी राहिला आहे. डॉलरला आधार देण्यासाठी RBI ची क्षमता फॉरेक्स रिझर्व्ह आणि विक्रीच्या दबावामुळे मर्यादित आहे.
रुपयाच्या भवितव्यावर संमिश्र अंदाज
भारतीय रुपयाच्या भवितव्याबद्दल विश्लेषकांमध्ये मतभेद आहेत. काही संस्था, जसे की बँक ऑफ अमेरिका आणि ING, अमेरिकन डॉलर कमकुवत होण्याची शक्यता आणि भारताच्या वाढीच्या अनुमानांवरून रुपया 86-88 पर्यंत मजबूत होण्याची अपेक्षा करत आहेत. तथापि, अनेक विश्लेषक रुपयावर दबाव कायम राहण्याचा अंदाज वर्तवत आहेत. UBS आणि DBS बँक रुपया 94 प्रति डॉलरपर्यंत कमकुवत होण्याची शक्यता वर्तवत आहेत, तर Barclays आणि IDFC फर्स्ट बँक 95-96 पातळीचा अंदाज लावत आहेत. भांडवली प्रवाह आणि बाह्य दबाव कायम राहतील, असे कारण ते देत आहेत. RBI चे FY2026-27 साठी 94 प्रति डॉलरचे अनुमानही याच आर्थिक आव्हानांकडे लक्ष वेधते. जर तेलाच्या पुरवठ्यात व्यत्यय आले आणि भू-राजकीय तणाव कायम राहिला, तर भारताचे बाह्य शिल्लक (External Balances) तेलाच्या किमतीतील चढ-उतारांना संवेदनशील राहतील, ज्यामुळे आयात खर्च आणि भांडवली प्रवाहावर परिणाम होऊ शकतो.
