ग्राहकांना दिलासा देण्याचा सरकारचा प्रयत्न
जागतिक बाजारात कच्च्या तेलाच्या किमतीत होणारे मोठे चढ-उतार लक्षात घेता, भारत सरकार देशांतर्गत ग्राहकांना दिलासा देण्यासाठी एक नवीन पाऊल उचलण्याच्या तयारीत आहे. यासाठी एक 'फ्युएल प्राइस बफर' (Fuel Price Buffer) तयार करण्याची योजना आहे. ही योजना कृषी उत्पादनांसाठी असलेल्या स्थिरीकरण निधीसारखीच असेल, ज्यामुळे इंधनाच्या दरातील तीव्र अस्थिरता कमी करता येईल.
बफर कसा काम करेल?
पेट्रोल, डिझेल आणि एलपीजीच्या दरात जागतिक बाजारातील झटक्यांचा लगेच परिणाम ग्राहकांवर होऊ नये, यासाठी हा बफर तयार केला जाईल. हे तात्पुरते अनुदान नसून, केवळ दरातील टोकाच्या अस्थिरतेला सामोरे जाण्यासाठीचे एक साधन आहे. पेट्रोलियम आणि नैसर्गिक वायू मंत्रालय तसेच ग्राहक व्यवहार मंत्रालय यांच्यात यावर चर्चा सुरू आहे. निधीची रचना आणि दरातील हस्तक्षेप कधी करायचा, यावर विचारविनिमय सुरू आहे.
आर्थिक धोके आणि तेल कंपन्यांची स्थिती
भारत आपल्या गरजेच्या जवळपास 90% कच्चे तेल आयात करतो. त्यामुळे जागतिक बाजारातील किमतीतील बदलांचा मोठा फटका बसतो. जर कच्च्या तेलाची किंमत $130 प्रति बॅरल च्या जवळ राहिली, तर भारताच्या आर्थिक वाढीवर 80 बेसिस पॉईंट्स पर्यंत परिणाम होऊ शकतो आणि वित्तीय तूट वाढू शकते. तेलाच्या किमतीत प्रत्येक $10 ची वाढ झाल्यास, चालू खात्यातील तूट GDP च्या सुमारे 0.4% ने वाढण्याची शक्यता आहे आणि रुपया कमकुवत होऊ शकतो.
या अस्थिरतेच्या काळात, इंडियन ऑइल कॉर्पोरेशन (IOCL), भारत पेट्रोलियम (BPCL) आणि हिंदुस्तान पेट्रोलियम (HPCL) यांसारख्या सरकारी तेल कंपन्या (OMCs) आर्थिक अडचणींचा सामना करत आहेत. ताज्या अहवालानुसार, एप्रिल 2026 च्या सुरुवातीला या कंपन्यांना पेट्रोलवर प्रति लिटर ₹21 आणि डिझेलवर प्रति लिटर ₹28 चा तोटा (under-recoveries) सहन करावा लागत होता. यामुळे, या कंपन्यांचे प्राईस-टू-अर्निंग (P/E) रेशो कमी आहेत: HPCL सुमारे 4.8, BPCL सुमारे 5.2-5.5 आणि IOCL सुमारे 5.5-8.6 आहे. HPCL चे मार्केट कॅप सुमारे ₹74,346 कोटी आहे, तर IOCL चे मार्केट कॅप ₹2 लाख कोटी पेक्षा जास्त आहे.
वित्तीय ताण आणि बाजारावरील परिणाम
हा प्रस्तावित स्थिरीकरण निधी सरकारी तिजोरीवर मोठा भार टाकू शकतो. यापूर्वी इंधन सबसिडीमुळे सरकारवर दरवर्षी अब्जावधी रुपयांचा खर्च आला आहे. जर हा निधी योग्य प्रकारे व्यवस्थापित केला नाही, तर बाजारातील योग्य संकेत बिघडू शकतात आणि सरकारवर कायमस्वरूपी आर्थिक बोजा येऊ शकतो. स्ट्रॅटेजिक पेट्रोलियम रिझर्व्ह (SPR) हे पुरवठ्याच्या सुरक्षेसाठी वापरले जातात, तर हा निधी किमती व्यवस्थापित करण्यासाठी असेल. मात्र, भारताची SPR क्षमता सध्या कमी आहे, जी आंतरराष्ट्रीय ऊर्जा एजन्सी (IEA) च्या 90 दिवसांच्या शिफारशीच्या तुलनेत केवळ 5 दिवसांची आहे.
पुढील दिशा
जागतिक इंधन दरातील अस्थिरता आणि देशांतर्गत महागाईवर होणारा परिणाम या आव्हानांना सामोरे जाण्यासाठी हा 'फ्युएल प्राइस बफर' एक धोरणात्मक उपाय आहे. जरी याचा उद्देश ग्राहकांना संरक्षण देणे असला, तरी त्याची यशस्विता त्याच्या निधी रचनेवर, वापराच्या वेळेवर आणि तो दीर्घकालीन आर्थिक ओझे बनणार नाही यावर अवलंबून असेल. विश्लेषक या निधीची कार्यपद्धती, OMCs चे आर्थिक आरोग्य आणि अस्थिर जागतिक बाजारात इंधनाच्या किमती व्यवस्थापित करण्याचे व्यापक आर्थिक परिणाम यावर लक्ष ठेवून असतील.