CII चे महासंचालक चंद्रजित बॅनर्जी यांनी नमूद केल्याप्रमाणे, या योजनेचा मुख्य उद्देश उद्योग आणि सरकार यांच्यात एक मजबूत भागीदारी निर्माण करणे हा आहे. या 12 सूत्री आराखड्यात पुरवठा साखळीत (supply chain) विविधता आणणे, इन्व्हेंटरी मॅनेजमेंट (inventory management) सुधारणे, खर्च व्यवस्थापन (cost optimization) आणि आपत्कालीन परिस्थितीत व्यवसाय सातत्य राखण्यासाठी डिजिटल ऑपरेशन्स (digital operations) वाढवण्यासारख्या महत्त्वाच्या बाबींवर लक्ष केंद्रित केले आहे. या उपक्रमाद्वारे विशेषतः लघु आणि मध्यम उद्योगांना (MSMEs) आधार देऊन आर्थिक आत्मविश्वास टिकवून ठेवण्याचा प्रयत्न केला जाईल.
सध्या भारतीय उद्योगांना अनेक आव्हानांचा सामना करावा लागत आहे. जागतिक तणावामुळे (geopolitical conflict) महागाई (inflation) वाढली आहे, ज्यामुळे उत्पादकांसाठी इनपुट कॉस्टमध्ये (input costs) मोठी वाढ झाली आहे. व्यापार तूट (trade deficit) देखील चिंतेचा विषय बनली आहे, कारण अत्यावश्यक वस्तू आणि ऊर्जेच्या वाढत्या आयात बिलांमुळे ही तूट आणखी वाढू शकते. इलेक्ट्रॉनिक्स आणि ऑटोमोबाइलसारखे उद्योग, जे आयात केलेल्या भागांवर मोठ्या प्रमाणात अवलंबून आहेत, ते पुरवठा साखळीतील विलंब आणि किंमतीतील चढ-उतारांमुळे विशेषतः असुरक्षित आहेत. 'मेक इन इंडिया' (Make in India) सारख्या पुढाकारांनंतरही, देशांतर्गत उत्पादन वाढवताना आयातीवरील अवलंबित्व कमी करण्यासाठी मजबूत आकस्मिक योजनांची (contingency plans) आवश्यकता आहे.
मात्र, या योजनेच्या अंमलबजावणीत, विशेषतः लघु आणि मध्यम उद्योगांसाठी (MSMEs) अनेक अडथळे येण्याची शक्यता आहे. अनेक MSMEs कमी नफ्यावर (profit margins) काम करतात आणि त्यांच्याकडे पुरवठा साखळीत विविधता आणण्यासाठी, मोठा स्टॉक (stock buffer) तयार करण्यासाठी किंवा प्रगत जोखीम व्यवस्थापन साधने (risk management tools) स्वीकारण्यासाठी आवश्यक आर्थिक संसाधने किंवा तांत्रिक कौशल्ये नाहीत. बॅनर्जी यांनी नमूद केलेल्या 'सक्षम चौकटी'साठी केवळ अधिकृत घोषणांपुरते मर्यादित न राहता, परवडणारे कर्ज (affordable credit) आणि जोखीम कमी करण्याच्या धोरणांसाठी तांत्रिक मदतीसारखे ठोस धोरणात्मक समर्थन आवश्यक आहे.
एकंदरीत, CII ची ही योजना भारतीय उद्योगांना जागतिक अस्थिरतेतून मार्ग काढण्यासाठी एक महत्त्वपूर्ण पाऊल आहे. मात्र, या योजनेची प्रत्यक्ष आर्थिक परिणामांमध्ये रूपांतरित होण्याची क्षमता ही सरकारची धोरणे किती प्रभावीपणे राबवली जातात आणि संसाधने MSMEs पर्यंत कशी पोहोचतात यावर मोठ्या प्रमाणात अवलंबून असेल. जर अंमलबजावणीतील दरी (implementation gap) भरून काढली नाही, तर भारतीय उद्योग जागतिक पुरवठा साखळीतील संभाव्य बदलांचा पूर्ण फायदा घेण्यात संघर्ष करू शकतो, ज्यामुळे देशाच्या दीर्घकालीन स्पर्धात्मक स्थितीवर परिणाम होऊ शकतो.