దేశంలోని కొత్తగా నిర్మించిన నవి ముంబై, నోయిడా అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయాలు విదేశీ విమానయాన సంస్థలను ఆకట్టుకోవడంలో ఇబ్బందులు ఎదుర్కొంటున్నాయి. ఇందుకు ప్రధాన కారణం అధిక యూజర్ డెవలప్మెంట్ ఫీజులే (UDF). ఢిల్లీ, ముంబై వంటి పాత విమానాశ్రయాల కంటే ఈ కొత్త చోట్ల ఫీజులు ఎక్కువగా ఉండటంతో, విమానయాన సంస్థలు ఇక్కడికి రావడానికి వెనకడుగు వేస్తున్నాయి. ఈ ధరల వ్యూహం దీర్ఘకాలంలో ప్రయాణికుల పెరుగుదలపై, రూట్ల లాభదాయకతపై ఎలాంటి ప్రభావం చూపుతుందో పెట్టుబడిదారులు నిశితంగా గమనిస్తున్నారు.
కొత్త విమానాశ్రయాలకు కొత్త కష్టాలు
దేశంలో నూతనంగా నిర్మించిన నవి ముంబై, నోయిడా అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయాలు విదేశీ విమానయాన సంస్థలను తమ వద్దకు రప్పించుకోవడంలో తీవ్ర సవాళ్లను ఎదుర్కొంటున్నాయి. దీనికి ముఖ్య కారణం అక్కడి ఫీజుల విధానం. ముఖ్యంగా యూజర్ డెవలప్మెంట్ ఫీజు (UDF) మరియు ఇతర విమానయాన ఛార్జీలు, ఇప్పటికే ఉన్న ఢిల్లీ, ముంబై విమానాశ్రయాలతో పోలిస్తే గణనీయంగా ఎక్కువగా ఉన్నాయి.
అధిక ఛార్జీలతో ఇబ్బందులు
అంతర్జాతీయ విమానయాన సంస్థలకు, ఒక మార్గాన్ని నడపడం అనేది ఆదాయం, ఖర్చుల లెక్కపై ఆధారపడి ఉంటుంది. ఒక హబ్ను ఎంచుకునేటప్పుడు, విమానయాన సంస్థలు తక్కువ ఖర్చుతో కూడుకున్న కార్యకలాపాలను, ముఖ్యంగా అనుసంధాన విమానాల (connecting flights) పెద్ద నెట్వర్క్ను కోరుకుంటాయి. అయితే, కొత్త విమానాశ్రయాలు, వాటి నిర్మాణానికి అయిన భారీ ఖర్చును తిరిగి పొందడానికి అధిక టారిఫ్లను నిర్ణయించాయి. ఫలితంగా, ధరలలో భారీ వ్యత్యాసం ఏర్పడింది.
- నోయిడా ఇంటర్నేషనల్ ఎయిర్పోర్ట్: అంతర్జాతీయ ప్రయాణికులకు ₹980 UDFగా నిర్ణయించబడింది. ఇది ఢిల్లీ ఇందిరాగాంధీ అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయంలో వసూలు చేస్తున్న ₹650 కంటే 51% ఎక్కువ.
- నవి ముంబై విమానాశ్రయం: ఇక్కడ అంతర్జాతీయ UDF ₹1,225గా ఉంది. ఇది ముంబైలోని ప్రధాన విమానాశ్రయంలో ఉన్న ₹615 కంటే దాదాపు రెట్టింపు.
'హబ్-అండ్-స్పోక్' మోడల్కు ఆటంకం
విదేశీ విమానయాన సంస్థలు 'హబ్-అండ్-స్పోక్' మోడల్పై ఆధారపడతాయి. అంటే, ప్రయాణికులను ఒక కేంద్ర విమానాశ్రయానికి తీసుకువచ్చి, అక్కడి నుండి దేశీయ గమ్యస్థానాలకు కనెక్ట్ చేస్తాయి. విమానాల వినియోగాన్ని, సిబ్బంది సామర్థ్యాన్ని పెంచుకోవడానికి ఒకే విమానాశ్రయంలో కార్యకలాపాలను కేంద్రీకరించడానికి ఇష్టపడతాయి. ఒకే నగరంలో రెండో విమానాశ్రయానికి మారడం వల్ల, విమానయాన సంస్థలు తమ సిబ్బందిని, ఇంజనీరింగ్, గ్రౌండ్ హ్యాండ్లింగ్ బృందాలను రెండు ప్రదేశాల మధ్య విభజించాల్సి వస్తుంది. ఇది కార్యకలాపాల సంక్లిష్టతను, ఖర్చులను పెంచుతుంది.
దేశీయ సంస్థల ఆందోళన
ఎయిర్పోర్ట్ ఎకనామిక్ రెగ్యులేటరీ అథారిటీ (AERA) ఈ టారిఫ్ నిర్మాణాలను ఖరారు చేసినప్పటికీ, ఇండిగో, ఎయిర్ ఇండియా వంటి ప్రధాన దేశీయ విమానయాన సంస్థలు ఆందోళన వ్యక్తం చేశాయి. ఈ అధిక ఛార్జీలు ప్రయాణికుల డిమాండ్ను తగ్గించవచ్చని, టిక్కెట్లు మరింత ఖరీదైనవిగా మారతాయని వాదిస్తున్నాయి. అయితే, ఈ కొత్త విమానాశ్రయాల నిర్వాహకులు, తాము అభివృద్ధి చేసిన మౌలిక సదుపాయాల భారీతనాన్ని బట్టి, దీర్ఘకాలిక ఆర్థిక ప్రయోజనాల కోసం ఈ టారిఫ్లు అవసరమని చెబుతున్నారు.
పెట్టుబడిదారులకు రిస్క్
ఈ పరిస్థితి కొత్త గ్రీన్ఫీల్డ్ విమానాశ్రయాల నిర్వాహకులకు ఒక నిర్మాణపరమైన రిస్క్ను సూచిస్తుంది. తగినంత అంతర్జాతీయ ట్రాఫిక్ను ఆకర్షించలేకపోతే, పెట్టుబడి ఖర్చుల భారం దేశీయ విమానయాన సంస్థలు, ప్రయాణికులపై పడుతుంది. దీనివల్ల ఊహించిన దానికంటే తక్కువ విమాన సర్వీసులు నడిచే అవకాశం ఉంది. అలాగే, విమానాశ్రయ రంగం కొన్ని పెద్ద సంస్థల గుత్తాధిపత్యంలోకి వెళ్తుండటంతో, దీర్ఘకాలంలో విమానయాన సంస్థల బేరమాడే శక్తి తగ్గే అవకాశం కూడా ఉంది.
భవిష్యత్తు ఎలా ఉండబోతోంది?
రాబోయే త్రైమాసికాల్లో వాస్తవ ట్రాఫిక్ డేటా, లోడ్ ఫ్యాక్టర్లను పర్యవేక్షించడం కీలకం. ఈ కొత్త విమానాశ్రయాల విజయం, విదేశీ విమానయాన సంస్థలకు అవసరమైన 'ప్యాసింజర్ ఫీడ్'ను సృష్టించడానికి దేశీయ కనెక్టివిటీని మెరుగుపరచడంపై ఆధారపడి ఉంటుంది, లేదా అవి ప్రస్తుత హబ్లతో మరింత సమర్థవంతంగా పోటీపడటానికి తమ ధరల వ్యూహాన్ని సర్దుబాటు చేసుకోవాల్సి ఉంటుంది.
