భారతదేశం 2030 నాటికి వార్షిక ఎయిర్ కార్గో సామర్థ్యాన్ని 10 మిలియన్ మెట్రిక్ టన్నులకు పెంచాలని లక్ష్యంగా పెట్టుకుంది. ఇది ప్రస్తుత స్థాయిల కంటే దాదాపు మూడు రెట్లు ఎక్కువ. ఈ లక్ష్యానికి మద్దతుగా, ఫెడెక్స్ (FedEx) ఢిల్లీలోని ఇందిరా గాంధీ అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయంలో **$150 మిలియన్** విలువైన ఇంటిగ్రేటెడ్ హబ్ను ప్రారంభించింది. ఈ విస్తరణ ట్రాన్స్షిప్మెంట్ సామర్థ్యాన్ని పెంచడం మరియు రవాణా సమయాలను తగ్గించడం ద్వారా ప్రపంచ లాజిస్టిక్స్లో భారతదేశ స్థానాన్ని బలోపేతం చేయడంపై దృష్టి సారిస్తుంది.
భారతదేశం 2030 నాటికి 10 మిలియన్ మెట్రిక్ టన్నుల ఎయిర్ కార్గోను చేరాలనే లక్ష్యంతో దూసుకుపోతోంది. ప్రస్తుతం సుమారు 3.96 మిలియన్ టన్నుల సామర్థ్యం ఉన్న ఈ రంగాన్ని ప్రపంచస్థాయికి తీసుకెళ్లాలని పౌర విమానయాన మంత్రిత్వ శాఖ (Civil Aviation Ministry) యోచిస్తోంది.
ఈ దిశగా, ఫెడెక్స్ కార్పొరేషన్ (FedEx Corporation) ఢిల్లీలోని ఇందిరా గాంధీ అంతర్జాతీయ విమానాశ్రయంలో (GMR గ్రూప్ నిర్వహిస్తోంది) $150 మిలియన్ విలువైన ఇంటిగ్రేటెడ్ ఎయిర్ కార్గో హబ్ను ప్రారంభించింది.
లాజిస్టిక్స్ మౌలిక సదుపాయాల విస్తరణ
కొత్త ఫెడెక్స్ సదుపాయం సుమారు 230,000 చదరపు అడుగుల విస్తీర్ణంలో ఉంది. ఇది కార్యకలాపాల సామర్థ్యాన్ని గణనీయంగా మెరుగుపరచడానికి రూపొందించబడింది. పూర్తిస్థాయిలో పనిచేయడం ప్రారంభించిన తర్వాత, ఈ హబ్ గంటకు 600 ప్యాకేజీల నుండి 5,000 ప్యాకేజీల వరకు ప్రాసెస్ చేయగల సామర్థ్యాన్ని పెంచుతుంది. పెట్టుబడిదారులకు, పరిశ్రమ నిపుణులకు ఇది ఒక సానుకూల పరిణామం. పెరుగుతున్న అవసరాలకు అనుగుణంగా ప్రత్యేకమైన మౌలిక సదుపాయాల కల్పన దీనికి కీలకం.
ప్రభుత్వం ట్రాన్స్షిప్మెంట్ (ఒక మధ్యంతర హబ్ ద్వారా వస్తువులను తుది గమ్యస్థానానికి తరలించడం) సామర్థ్యాన్ని పెంచడంపై దృష్టి సారించింది. ప్రస్తుతం, భారతదేశ ట్రాన్స్షిప్మెంట్ వాటా 5% కంటే తక్కువగా ఉంది. సింగపూర్, హాంకాంగ్ వంటి అంతర్జాతీయ లాజిస్టిక్స్ హబ్లతో పోలిస్తే ఇది చాలా తక్కువ. ఈ వాటాను 20% కి పెంచితే, సుమారు $5 బిలియన్ల ఆదాయం లభిస్తుందని అధికారులు అంచనా వేస్తున్నారు. దీన్ని సులభతరం చేయడానికి, మంత్రిత్వ శాఖ భద్రతా నిబంధనలను సవరించింది. చెన్నై-ఢిల్లీ-ఫ్రాంక్ఫర్ట్ మార్గంలో చేసిన ప్రూఫ్ ఆఫ్ కాన్సెప్ట్ ద్వారా రవాణా సమయం దాదాపు 60 గంటల నుండి సుమారు 17 గంటలకు తగ్గింది.
రంగం ఎదుర్కొంటున్న సవాళ్లు మరియు భవిష్యత్ అంచనాలు
మౌలిక సదుపాయాల విస్తరణ సానుకూలంగా ఉన్నప్పటికీ, ఈ రంగం కొన్ని అడ్డంకులను ఎదుర్కొంటోంది. భారతదేశ ప్రస్తుత ఎయిర్ కార్గో సామర్థ్యంలో దాదాపు 70% 'బెల్లీ-హోల్డ్' కార్గోపై (ప్యాసింజర్ విమానాలలో అందుబాటులో ఉండే స్థలం) ఆధారపడి ఉంది. దీనివల్ల, కార్గో సామర్థ్యం డిమాండ్కు బదులుగా ప్యాసింజర్ విమానాల షెడ్యూల్లపై ఆధారపడి ఉంటుంది.
మరో సవాలు ఏంటంటే, ప్రస్తుతం భారతదేశంలోని టాప్ 10 విమానాశ్రయాలు మొత్తం ఎయిర్ కార్గో ట్రాఫిక్లో దాదాపు 94% నిర్వహిస్తున్నాయి. చిన్న నగరాలకు కూడా ఈ సేవలను విస్తరించడానికి విమానయాన సంస్థలు, విమానాశ్రయ ఆపరేటర్లు, లాజిస్టిక్స్ సంస్థల మధ్య సమన్వయం మరియు పెట్టుబడులు అవసరం. అదనంగా, డెడికేటెడ్ కార్గో విమానయాన సంస్థలు అధిక సిబ్బంది ఖర్చులు, ఫ్లైట్ డ్యూటీ టైమ్ లిమిటేషన్స్ (FDTL) వంటి నియంత్రణపరమైన సంక్లిష్టతలను ఎదుర్కొంటున్నాయి.
పెట్టుబడిదారులు గమనించాల్సిన కీలక పరిణామాలు - విమానాశ్రయం వెలుపల ఎయిర్ ఫ్రైట్ స్టేషన్ల (Air Freight Stations) ఏర్పాటు, డిజిటల్ కస్టమ్స్ ఆధునీకరణ విజయవంతం కావడం. మౌలిక సదుపాయాలు అధిక వ్యయం లేదా రుణ భారం లేకుండా 2030 లక్ష్యాలను చేరుకోగలవా లేదా అనేది కీలకం.