Whalesbook
దేశీయ తయారీ ఆవశ్యకత
భారతదేశం తన ఎలక్ట్రిక్ వెహికల్ (EV) లక్ష్యాలను చేరుకుంటే, 2050 నాటికి రోడ్డు రవాణా CO2 ఉద్గారాలను ఏకంగా 50% తగ్గించవచ్చని అంతర్జాతీయ కౌన్సిల్ ఆన్ క్లీన్ ట్రాన్స్పోర్టేషన్ (ICCT) అంచనా వేస్తోంది. ఇది 2070 నాటికి నెట్-జీరో లక్ష్యాన్ని చేరుకోవడానికి కూడా ఎంతగానో దోహదపడుతుంది, అలాగే అస్థిర శిలాజ ఇంధన మార్కెట్లపై ఆధారపడటాన్ని తగ్గిస్తుంది. భారత్ ప్రత్యేకత ఏంటంటే, దేశీయంగానే దాదాపు 80% EVలను తయారు చేసుకుంటోంది. ఇది అభివృద్ధి చెందుతున్న దేశాల్లో చాలా అరుదు. ఈ బలమైన స్థానిక ఉత్పత్తి సామర్థ్యం దేశీయ విలువ గొలుసులను (Value Chains) పెంచి, ఉద్యోగాల కల్పనకు మార్గం సుగమం చేస్తుంది. ఇటీవల జమ్మూ కాశ్మీర్లో లిథియం నిల్వలు కనుగొనడం కూడా దేశీయ బ్యాటరీ తయారీ సామర్థ్యాన్ని పెంచే అవకాశం ఉంది.
ప్రపంచంతో పోలిక, భారతీయ చురుకుదనం
అయితే, ప్రపంచ దేశాలతో పోలిస్తే, ముఖ్యంగా చైనా (ప్రపంచ EV అమ్మకాల్లో 60% వాటా, బ్యాటరీ ఉత్పత్తిలో 80% సామర్థ్యం)తో పోలిస్తే, భారత్లో EVల వాడకం ఇంకా చాలా తక్కువ. ప్రస్తుతం భారత్లో కార్ EVల వాటా కేవలం 2% మాత్రమే ఉండగా, చైనాలో ఇది 50% కి చేరుకుంది. గతంలో 1990లలో వచ్చిన సరళీకరణ విధానాలు ఆటోమోటివ్ రంగాన్ని మార్చినట్లే, ఇప్పుడు కూడా కొత్త పాలసీలు కీలకం కానున్నాయి. ఆటోమోటివ్, అడ్వాన్స్డ్ కెమిస్ట్రీ సెల్స్ కోసం ప్రొడక్షన్ లింక్డ్ ఇన్సెంటివ్ (PLI) స్కీమ్స్, భారతదేశంలో ఎలక్ట్రిక్ ప్యాసింజర్ కార్ల తయారీని ప్రోత్సహించే పథకం (SPMEPCI) వంటివి మరిన్ని పెట్టుబడులను ఆకర్షించి, ఉత్పత్తిని స్థానికీకరించాలని లక్ష్యంగా పెట్టుకున్నాయి. ఈ పథకాల ప్రకారం, కంపెనీలు ప్రయోజనాలు పొందాలంటే 5 సంవత్సరాలలో 50% వరకు స్థానిక విలువ జోడింపు (Domestic Value Addition) సాధించాలి. భారీ వాహనాల (Heavy-duty vehicles) విద్యుదీకరణ కూడా భవిష్యత్తులో ఉద్గారాలను తగ్గించడానికి ఒక ముఖ్యమైన రంగంగా గుర్తించబడింది.
ప్రతికూల అంశాలు: పాలసీపై ఆధారపడటం, సరఫరా గొలుసు లోపాలు
మరోవైపు, ఈ ఆశాజనక ప్రయాణానికి కొన్ని ప్రధాన అడ్డంకులున్నాయి. ముఖ్యంగా, ప్రభుత్వ పాలసీల అమలులో సమర్థత, సరఫరా గొలుసు (Supply Chain) సమస్యలు కీలకం. విడిభాగాల దిగుమతి, ముఖ్యంగా చైనా నుంచి దిగుమతులు, లోకలైజేషన్ను పెంచడంలో పెద్ద సవాలుగా మారాయి. ప్రస్తుతం భారతదేశంలో అమ్మకమయ్యే EV మోడళ్లలో కేవలం 13% మాత్రమే దిగుమతి అయిన భాగాల కారణంగా PLI ప్రయోజనాలకు అర్హత పొందుతున్నాయి. బ్యాటరీలు, సెమీకండక్టర్ల వంటి కీలక EV భాగాల సరఫరాలో చైనా ఆధిపత్యం భారత్ను బలహీన స్థితిలో ఉంచుతుంది. వీటితో పాటు, ఛార్జింగ్ స్టేషన్ల కొరత, పెట్రోల్/డీజిల్ వాహనాల కంటే 20-30% అధికంగా ఉండే EVల ప్రారంభ ధర, నియంత్రణపరమైన అనిశ్చితులు కూడా ఆందోళన కలిగిస్తున్నాయి. FAME II వంటి ప్రభుత్వ ప్రోత్సాహకాలు ముఖ్యమైనవే అయినా, వాటి గడువు ముగిసిన తర్వాత కూడా స్థిరమైన, దీర్ఘకాలిక విధానాలు ఇన్వెస్టర్ల విశ్వాసాన్ని నిలబెట్టాలి. గతంలో EV లక్ష్యాలను చేరుకోలేకపోవడం కూడా పాలసీ కొనసాగింపు ఎంత ముఖ్యమో తెలియజేస్తుంది.
భవిష్యత్ అంచనాలు: ఆశయాలను వాస్తవంలోకి తీసుకురావడం
2030ల తర్వాత భారత్లో EVల వాడకం గణనీయంగా పెరుగుతుందని అంచనా. ప్రభుత్వ స్థానికీకరణ ప్రయత్నాలు, లిథియం వంటి వనరుల ఆవిష్కరణలు ఆత్మనిర్భర తయారీ వ్యవస్థను నిర్మించడంలో సహాయపడతాయి. అయితే, 2050 నాటికి 50% ఉద్గారాల తగ్గింపు లక్ష్యాన్ని సాధించాలంటే, నిరంతరాయ పాలసీ మద్దతు, మౌలిక సదుపాయాల అభివృద్ధి, స్థానిక భాగాల తయారీని వేగవంతం చేయడం అవసరం. తయారీ రంగంలో తమ బలాన్ని ప్రపంచ పోటీతత్వ ఎగుమతి ఇంజిన్గా మార్చుకుంటూనే, పాలసీ మార్పులు, బయటి సరఫరా గొలుసులపై ఆధారపడటం వంటి నష్టాలను తగ్గించుకోవడంపైనే భారతదేశ EV భవిష్యత్తు ఆధారపడి ఉంటుంది.