ఇండియాలో కొత్తగా నిర్మించే డేటా సెంటర్లకు స్థానికుల నుంచి వ్యతిరేకత పెరుగుతోంది. ఈ నేపథ్యంలో నేషనల్ పాలసీ ఆవశ్యకత తెరపైకి వచ్చింది. కొత్త నిబంధనలు వస్తే ప్రాజెక్ట్ ఖర్చులు, టైమ్‌లైన్లపై ఎలాంటి ఎఫెక్ట్ పడుతుందో ఇన్వెస్టర్లు గమనించాలి.
ఇండియాలో డిజిటల్ మౌలిక సదుపాయాల విస్తరణ వేగంగా జరుగుతున్నా, ఇప్పుడు ఒక కీలక అడ్డంకి ఎదురైంది. ముఖ్యంగా థానే వంటి ప్రాంతాల్లో, ఈ భారీ ప్రాజెక్టుల వల్ల స్థానిక నీటి వనరులు తగ్గిపోతాయని, శబ్ద కాలుష్యం పెరుగుతుందని స్థానికులు ఆందోళన వ్యక్తం చేస్తున్నారు. ప్రస్తుతం దేశంలో డేటా సెంటర్లకు సంబంధించి ఒక సమగ్రమైన జాతీయ విధానం (National Policy) లేకపోవడం వల్ల, రాష్ట్రాల వారీగా నియంత్రణలు వేర్వేరుగా ఉంటున్నాయి. ఇది ఆపరేటర్లకు పెద్ద తలనొప్పిగా మారింది.
వృద్ధి నంబర్స్ వెనుక ఉన్న రిస్క్
2020 నాటికి 375 MW గా ఉన్న డేటా సెంటర్ సామర్థ్యం, 2025 నాటికి 1,575 MW కి దూసుకెళ్లింది. ఇంత వేగంగా వృద్ధి చెందుతున్నా, పర్యావరణపరమైన నిబంధనలు కఠినతరం కావడం వల్ల కంపెనీల ఫైనాన్షియల్ ప్లానింగ్ మారుతోంది. ఒకవేళ ప్రభుత్వం 'క్లోజ్డ్-లూప్ వాటర్ కూలింగ్ సిస్టమ్స్' వంటి పర్యావరణ అనుకూల సాంకేతికతలను తప్పనిసరి చేస్తే, ఆపరేటర్ల క్యాపిటల్ ఎక్స్‌పెండిచర్ (Capex) భారీగా పెరిగే అవకాశం ఉంది. ఇది ప్రాఫిట్ మార్జిన్లపై ఒత్తిడి తీసుకురావచ్చు.
ఇన్వెస్టర్లు ఏమి గమనించాలి?
ప్రాజెక్టులు ఆలస్యమవ్వడం అనేది ఇన్వెస్టర్లకు ప్రధాన ఆందోళన. ఏఐ (AI) మరియు క్లౌడ్ సర్వీసుల డిమాండ్‌ను అందుకోవాలంటే డేటా సెంటర్లు అనుకున్న సమయానికి పూర్తవ్వాలి. అయితే, పర్యావరణ నిబంధనల వల్ల ప్రాజెక్ట్ కమీషనింగ్ టైమ్ మారే అవకాశం ఉంది. ఎవరైతే ముందే సుస్థిరమైన డిజైన్లను (Sustainable Designs) అమలు చేస్తారో, వారు ప్రభుత్వ అనుమతులను వేగంగా పొందడమే కాకుండా, భవిష్యత్తులో వచ్చే అదనపు ఖర్చులను కూడా నివారించగలరు. మున్ముందు ప్రభుత్వం తీసుకురాబోయే 'సస్టైనబుల్ కూలింగ్ గైడ్‌లైన్స్' ఆ పరిశ్రమకు బెంచ్‌మార్క్‌గా మారనున్నాయి.