భారత్లో సెమీకండక్టర్ తయారీకి భారీగా నీటి అవసరం ఉంది. ఒక్కో ప్లాంట్కు రోజుకు **10-15 మిలియన్ గ్యాలన్ల** నీరు అవసరమవుతుంది. Tata Electronics, Micron వంటి సంస్థలు నీటి నిర్వహణ మరియు కెమికల్ వ్యర్థాలను ఎలా కంట్రోల్ చేస్తాయన్నదే ఇన్వెస్టర్లకు ఇప్పుడు కీలక రిస్క్.
భారతదేశం సెమీకండక్టర్ తయారీలో ప్రపంచ హబ్గా ఎదగాలని లక్ష్యంగా పెట్టుకుంది. ఈ క్రమంలో Tata Electronics మరియు Micron Technology వంటి దిగ్గజాలు భారీ యూనిట్లను ఏర్పాటు చేస్తున్నాయి. అయితే, ఈ ప్రక్రియలో అత్యంత కీలకమైన అంశం 'నీటి వినియోగం'. నివేదికల ప్రకారం, ఒక మెగా-ఫ్యాబ్ విజయవంతంగా నడవాలంటే రోజుకు 10 నుండి 15 మిలియన్ గ్యాలన్ల అల్ట్రా-ప్యూర్ వాటర్ అవసరం.
ఇన్వెస్టర్లు ఎందుకు ఆందోళన చెందాలి?
సెమీకండక్టర్ తయారీ నీటిపై ఆధారపడి ఉంటుంది. నీటి సరఫరాలో చిన్న అంతరాయం కలిగినా ఉత్పత్తి ఆగిపోయి, కంపెనీలకు భారీగా నష్టం వాటిల్లుతుంది. ముఖ్యంగా గుజరాత్ వంటి ప్రాంతాల్లో భూగర్భ జలాల లభ్యత తక్కువగా ఉండటం, పర్యావరణ నిబంధనల వల్ల ప్రాజెక్టులు ఆలస్యమయ్యే ప్రమాదం ఉంది.
రీసైక్లింగ్ ఖర్చులు - ఆర్థిక ప్రభావం
కంపెనీలు ప్లాంట్ నిర్మాణ సమయంలోనే వాటర్ రీసైక్లింగ్ వ్యవస్థలను ఏర్పాటు చేయాలి. తర్వాత వీటిని ఏర్పాటు చేయడం (Retrofitting) చాలా ఖర్చుతో కూడుకున్న పని. పరిశ్రమ ప్రమాణాల ప్రకారం 80% నుండి 95% వరకు నీటిని రీసైకిల్ చేయాల్సి ఉంటుంది. ప్రారంభంలోనే ఈ సాంకేతికతపై ఖర్చు చేయకపోతే, భవిష్యత్తులో క్యాపెక్స్ (Capex) పెరిగి కంపెనీ లాభాల మార్జిన్లపై ఒత్తిడి పెరుగుతుంది.
కెమికల్ రిస్క్ మరియు నిబంధనలు
నీటితో పాటు, 'PFAS' వంటి రసాయనాల వినియోగంపై కూడా అంతర్జాతీయంగా ఆంక్షలు పెరుగుతున్నాయి. వీటి నిర్వహణ కోసం అదనపు వ్యయం తప్పనిసరి. ప్రభుత్వ PLI స్కీమ్ సక్సెస్ కావాలంటే, ఈ కంపెనీలు పర్యావరణ నిబంధనలను పాటించడంతో పాటు, రీసైక్లింగ్ సామర్థ్యాన్ని ఎలా పెంచుకుంటాయో ఇన్వెస్టర్లు నిశితంగా గమనించాలి.