ఇండియాలో ప్రతిష్టాత్మకంగా చేపడుతున్న AI డేటా సెంటర్ల ప్రాజెక్టులకు స్థానికుల నుంచి నిరసనలు వ్యక్తమవుతున్నాయి. ముఖ్యంగా థానే, విశాఖపట్నంలలో కరెంటు, నీటి వినియోగంపై ఆందోళనలు రేగుతున్నాయి. స్పష్టమైన జాతీయ విధానం లేకపోవడం ఇన్వెస్టర్లలో ఆందోళన కలిగిస్తోంది.
ఆర్టిఫిషియల్ ఇంటెలిజెన్స్ (AI) హబ్గా ఎదగాలని చూస్తున్న భారత్ కు ఇప్పుడు ఆపరేషనల్ ఇబ్బందులు ఎదురవుతున్నాయి. భారీగా పెట్టుబడులు అవసరమయ్యే డేటా సెంటర్లకు అధిక మొత్తంలో కరెంటు, నీరు అవసరం. ఈ ప్రాజెక్టుల వల్ల తమకు దక్కాల్సిన వనరులు తగ్గుతాయని థానే, విశాఖపట్నం వంటి ప్రాంతాల్లో స్థానికులు తీవ్ర నిరసన వ్యక్తం చేస్తున్నారు.
ఇన్వెస్టర్లకు ఎదురవుతున్న రిస్కులు
ఒక 100 MW కెపాసిటీ ఉన్న డేటా సెంటర్ రోజువారీగా భారీ స్థాయిలో నీటిని, విద్యుత్తును వాడుకుంటుంది. స్థానికంగా నీటి ఎద్దడి ఉన్నప్పుడు ఇలాంటి పెద్ద ప్రాజెక్టులు చర్చనీయాంశమవుతాయి. ఏదైనా ప్రాజెక్టుకు నిరసనలు ఎదురైతే లేదా న్యాయపరమైన చిక్కులు వస్తే, ప్రాజెక్ట్ కమిషనింగ్ ఆలస్యమై ఇన్వెస్టర్ల రిటర్న్స్ మీద భారీ ప్రభావం చూపే అవకాశం ఉంది.
రెగ్యులేటరీ గందరగోళం
ప్రస్తుతం ఈ రంగంలో స్పష్టమైన జాతీయ విధానం లేదు. 2020 నాటి డ్రాఫ్ట్ నేషనల్ డేటా సెంటర్ పాలసీ ఇంకా అమలులోకి రాలేదు. దీంతో రాష్ట్రాల వారీగా నిబంధనలు మారుతూ, ఇన్వెస్టర్లకు అయోమయం నెలకొంది. కనీసం 6.5 GW కెపాసిటీని 2030 నాటికి చేరుకోవాలనే లక్ష్యాన్ని సాధించాలంటే ప్రభుత్వం నుంచి తక్షణమే స్పష్టమైన మార్గదర్శకాలు రావాల్సి ఉంది.
ESG రిస్క్ ఫ్యాక్టర్
ఆసుపత్రుల వంటి అత్యవసర సేవలకు మాత్రమే దక్కాల్సిన విద్యుత్తును, డేటా సెంటర్లకు ప్రాధాన్యత ఇస్తూ కేటాయించడంపై స్థానికులు అసహనం వ్యక్తం చేస్తున్నారు. ఇది ESG (Environment, Social, Governance) పరంగా కంపెనీలకు పెద్ద రిస్క్గా మారింది. ESDS Software Solutions వంటి సంస్థలు ఇప్పటికే స్థానిక వ్యతిరేకతను ఒక ప్రధాన రిస్క్ అని తమ రిపోర్టుల్లో పేర్కొన్నాయి. భవిష్యత్తులో కంపెనీలు ఈ సవాళ్లను ఎలా ఎదుర్కొంటాయో ఇన్వెస్టర్లు నిశితంగా గమనించాలి.