ఇప్పుడు కాలేజీలే స్టార్టప్ హబ్‌లుగా మారుతున్నాయి. అయితే క్యాంపస్ ప్రాజెక్టులను సక్సెస్ ఫుల్ బిజినెస్‌లుగా మార్చడంలో విద్యార్థి ఫౌండర్లకు ఉన్న అడ్డంకులు, ఇన్వెస్టర్లు ఎదుర్కొనే రిస్క్‌ల గురించి ఇప్పుడు తెలుసుకుందాం.
భారతీయ విద్యా వ్యవస్థలో ఇప్పుడు పెద్ద మార్పు కనిపిస్తోంది. కేవలం థియరీ చదువులకే పరిమితం కాకుండా, Mesa School of Business మరియు వివిధ IITలు స్టార్టప్ ఇంక్యుబేటర్లుగా మారుతున్నాయి. ఇది విద్యార్థులకు మంచి ప్లాట్‌ఫామ్ అయినప్పటికీ, గ్రాడ్యుయేషన్ తర్వాత మార్కెట్ వాస్తవాల్లో నిలదొక్కుకోవడం పెద్ద సవాలుగా మారింది.
ఫౌండర్లకు ఉన్న ప్రధాన సవాళ్లు
విద్యార్థి ఫౌండర్లు ఎదుర్కొనే అతి పెద్ద సమస్య 'టైమ్ మేనేజ్‌మెంట్'. డిగ్రీ పూర్తి చేయడం, అదే సమయంలో కంపెనీని బిల్డ్ చేయడం రెండూ కత్తి మీద సాము లాంటివి. IIT Jammu మరియు IIT Guwahati వంటి కొన్ని సంస్థలు అటెండెన్స్ విషయంలో సడలింపులు ఇస్తున్నప్పటికీ, ఇన్వెస్టర్ల దృష్టిలో ఇది ఒక 'Operational Risk' గానే ఉంటుంది. ఫౌండర్ తన బిజినెస్ గోల్స్ మీద ఎంతవరకు ఫోకస్ చేయగలడనేది కీలక ప్రశ్న.
ఫైనాన్షియల్ సస్టైనబిలిటీ
స్టార్టప్ రంగాన్ని బట్టి సక్సెస్ రూట్ మారుతుంటుంది:
- Food-Tech: Mumbai Pav Co వంటి కంపెనీలు తక్కువ మూలధనంతో (Capital) త్వరగా మార్కెట్ ఫీడ్‌బ్యాక్ పొందగలవు.
- Deep-Tech & EVs: Ather Energy వంటి కంపెనీల ప్రయాణం వేరు. ఇవి మార్కెట్ మెచ్యూరిటీకి రావడానికి 10 ఏళ్లు దాకా సమయం పట్టవచ్చు. ఇలాంటి వాటికి 'Patient Capital' చాలా అవసరం.
ఇంక్యుబేటర్ల పాత్ర
Human Biogenesis వంటి కంపెనీలకు ల్యాబ్ సౌకర్యాలు, మెంటార్‌షిప్ మరియు గవర్నమెంట్ గ్రాంట్లు ప్రాణవాయువులా పనిచేస్తాయి. అయితే దేశవ్యాప్తంగా ఇలాంటి వనరులు అందరికీ సమానంగా అందుబాటులో లేవనేది చేదు నిజం.
చివరగా, ఇన్వెస్టర్ల కోణంలో చూస్తే.. కేవలం ఐడియా బాగుంటే సరిపోదు, ఆ స్టార్టప్‌కు ఉన్న మెంటార్‌షిప్ సపోర్ట్, గ్రాడ్యుయేషన్ తర్వాత కంపెనీని నడపడానికి అవసరమైన 'Runway' (నిధులు) ఉన్నాయా లేదా అనేది చూడటం చాలా ముఖ్యం.