గడచిన ఐదేళ్లలో (2021-2026) దేశంలోని 11 అభివృద్ధి చెందుతున్న నగరాల్లో ఇళ్ల ధరలు ఏకంగా **63%** పెరిగాయి. ప్రధాన మెట్రో నగరాల్లో నమోదైన **42%** వృద్ధితో పోలిస్తే ఇది చాలా ఎక్కువ. అయితే, ఈ ఆకర్షణీయమైన గణాంకాల వెనుక ఉన్న లిక్విడిటీ రిస్క్ మరియు స్థానిక ఉపాధి అవకాశాలపై ఇన్వెస్టర్లు దృష్టి పెట్టాల్సిన అవసరం ఉంది.
భారతీయ రియల్ ఎస్టేట్ రంగంలో కీలక మార్పు కనిపిస్తోంది. మెట్రో నగరాల కంటే Tier-2 నగరాలే ఇన్వెస్టర్లకు ఎక్కువ లాభాలను తెచ్చిపెడుతున్నాయి. Knight Frank మరియు CII నివేదిక ప్రకారం, 2021 నుండి 2026 మధ్య కాలంలో ఎంపిక చేసిన 11 నగరాల్లో ప్రాపర్టీ ధరలు 63% పెరిగాయి. ఇదే కాలంలో దేశంలోని టాప్ 8 మెట్రో నగరాల్లో వృద్ధి 42% కే పరిమితమైంది. దీర్ఘకాలికంగా చూస్తే, 2016-2026 మధ్య ఈ ఎమర్జింగ్ మార్కెట్లు 8% వార్షిక వృద్ధిని (CAGR) నమోదు చేయగా, మెట్రో నగరాలు కేవలం 4% వృద్ధిని మాత్రమే ఇచ్చాయి.
అభివృద్ధికి కారణాలేంటి?
చండీగఢ్, ఇండోర్, నాగ్పూర్, విశాఖపట్నం, కొచ్చి వంటి నగరాల వృద్ధికి మెరుగైన మౌలిక సదుపాయాలే కారణం. 2014 నుండి దేశంలో కార్యకలాపాలు సాగిస్తున్న ఎయిర్పోర్టుల సంఖ్య 74 నుండి 165కి పెరిగింది. నేషనల్ హైవే నెట్వర్క్ 1,46,572 కి.మీలకు చేరుకోగా, మెట్రో రైలు వ్యవస్థ 1,155 కి.మీలకు విస్తరించింది. దీనివల్ల వ్యాపారాలు మెట్రోల నుండి బయటకు వచ్చి ఈ ప్రాంతాల్లో విస్తరిస్తున్నాయి.
పెట్టుబడిదారులు గమనించాల్సిన రిస్కులు
ధరలు పెరగడం ఒక ఎత్తు అయితే, పెట్టుబడిదారులకు ఉండే ప్రధాన సవాలు లిక్విడిటీ. మెట్రో నగరాల్లో మాదిరిగా ఇక్కడ ప్రాపర్టీని అమ్మడం లేదా అద్దెకు ఇవ్వడం అంత సులభం కాకపోవచ్చు. నగదును వెంటనే వెనక్కి తీసుకోవడంలో (Liquidity) ఇబ్బందులు ఎదురైతే, తక్కువ ధరలో కొన్న ప్రయోజనం దెబ్బతినే ప్రమాదం ఉంది.
ఉపాధి అవకాశాలే కీలకం
కేవలం మౌలిక సదుపాయాలు ఉంటే సరిపోదు, స్థానికంగా ఉద్యోగ అవకాశాలు ఉంటేనే రియల్ ఎస్టేట్ విలువ నిలకడగా ఉంటుంది. నాగ్పూర్, ఇండోర్ వంటి నగరాల్లో మాన్యుఫాక్చరింగ్ మరియు లాజిస్టిక్స్ రంగాల వల్ల డిమాండ్ ఉంది, కానీ అన్ని చోట్లా పరిస్థితి ఇలాగే ఉండదు. కాబట్టి, ఇన్వెస్టర్లు కేవలం సిటీ వృద్ధిని మాత్రమే కాకుండా, మైక్రో-మార్కెట్లలోని ఉపాధి మరియు డిమాండ్-సప్లై సమతుల్యతను బేరీజు వేసుకోవడం చాలా ముఖ్యం.