రిజర్వ్ బ్యాంక్ ఆఫ్ ఇండియా (RBI) నిబంధనల నుంచి తప్పించుకునేందుకు భారతీయ కార్పొరేట్ గ్రూపులు తమ బ్యాలెన్స్ షీట్లను మార్చుకుంటున్నాయి. NBFC మరియు CIC హోదా రాకుండా, రిపోర్టింగ్ నిబంధనలను పక్కన పెట్టేందుకు కంపెనీలు చేస్తున్న ప్రయత్నాలు ఇప్పుడు మార్కెట్లో హాట్ టాపిక్గా మారాయి.
భారతీయ పెద్ద కార్పొరేట్ సంస్థలు RBI పరిధిలోకి రాకుండా ఉండేందుకు తమ బిజినెస్ మోడల్స్ను మారుస్తున్నాయి. ప్రధానంగా సెంట్రల్ బ్యాంక్ అమలు చేస్తున్న 'ప్రిన్సిపల్ బిజినెస్ టెస్ట్' ను దాటవేయడమే వీటి లక్ష్యం. ప్రస్తుత నిబంధనల ప్రకారం, ఒక సంస్థ ఆర్థిక ఆస్తులు మొత్తం ఆస్తుల్లో 50% కంటే ఎక్కువగా ఉండి, ఆర్థిక కార్యకలాపాల ద్వారా వచ్చే ఆదాయం 50% దాటితే, అది కచ్చితంగా NBFCగా రిజిస్టర్ కావాల్సి ఉంటుంది.
కంపెనీల వ్యూహాలు ఏమిటి?
ఈ పరిమితులను దాటకుండా ఉండేందుకు కంపెనీలు రకరకాల ఎత్తుగడలు వేస్తున్నాయి:
- నాన్-ఫైనాన్షియల్ ఆదాయం: కమోడిటీ ట్రేడింగ్ వంటి తక్కువ మార్జిన్ ఉన్న వ్యాపారాలను పెంచి, తద్వారా ఫైనాన్షియల్ ఆదాయం 50% లోపు ఉండేలా చూసుకుంటున్నాయి.
- ఆస్తుల మార్పు: రియల్ ఎస్టేట్ వంటి భౌతిక ఆస్తులలో పెట్టుబడులు పెంచుతున్నాయి. దీనివల్ల CIC (Core Investment Company) రిజిస్ట్రేషన్ అవసరం లేకుండా జాగ్రత్త పడుతున్నాయి.
ఎందుకు ఈ భయం?
ఒకసారి రెగ్యులేటెడ్ ఎంటిటీగా రిజిస్టర్ అయితే, క్యాపిటల్ బఫర్స్ మెయింటైన్ చేయడం, రిస్క్ ఆఫీసర్లను నియమించడం వంటి కఠినమైన నిబంధనలు పాటించాల్సి ఉంటుంది. అంతేకాదు, అప్లికేషన్ ప్రాసెస్ అయ్యే వరకు కొత్త పెట్టుబడులపై ఆంక్షలు ఎదుర్కోవాల్సి వస్తుంది. అందుకే కంపెనీలు ఫార్మలైజేషన్ కంటే స్వేచ్ఛగానే పనిచేయడానికి ఇష్టపడుతున్నాయి.
ఆడిటర్ల పాత్ర మరియు ఇన్వెస్టర్ల రిస్క్
తాజా కంపెనీల చట్టం ప్రకారం, ఒక సంస్థ NBFC నిర్వచనంలోకి వస్తుందా లేదా అని ఆడిటర్లు సర్టిఫై చేయాలి. దీంతో చాలా గ్రూపులు రిజిస్ట్రేషన్ లేదా బిజినెస్ రీస్ట్రక్చరింగ్ అనే రెండు మార్గాల మధ్య ఒకదాన్ని ఎంచుకుంటున్నాయి. ₹1,000 కోట్ల కంటే ఎక్కువ ఆస్తులు ఉన్న కంపెనీలు ప్రైవేట్ ట్రస్టులు, లిమిటెడ్ లయబిలిటీ పార్ట్నర్షిప్ల ద్వారా ఇన్వెస్ట్మెంట్లను దాస్తున్నాయి. ఇది పారదర్శకతను తగ్గిస్తుంది కాబట్టి, ఇన్వెస్టర్లు గ్రూప్-లెవల్ లీవరేజ్ మరియు ఇంటర్-కంపెనీ లోన్ల విషయంలో అప్రమత్తంగా ఉండాలి.