చాలామంది ఇండియన్ ఫ్యామిలీస్ పిల్లల చదువుల కోసం ₹1 కోటి నిధులను సమకూర్చుకోవాలని లక్ష్యంగా పెట్టుకుంటారు. అయితే, చదువుల ఖర్చులు (Education Costs) ఊహించని రీతిలో పెరగడం ఈ లక్ష్యానికి పెద్ద అడ్డంకిగా మారింది. దేశీయంగా కన్జ్యూమర్ ప్రైస్ ఇండెక్స్ (CPI) విద్యుత్ రంగంలో 3.30% ఉండగా, ప్రైవేట్ కాలేజీలు, ప్రొఫెషనల్ కోర్సుల ఫీజులు ఏకంగా 8-12% వరకు పెరుగుతున్నాయని అంచనాలున్నాయి. ఇంకా విదేశీ విద్య (Overseas Education) విషయానికి వస్తే, ఈ ఇన్ఫ్లేషన్ రేటు 15-25% వరకు చేరొచ్చని నిపుణులు చెబుతున్నారు.
దీని అర్థం ఏంటంటే, ఈరోజు ₹10 లక్షలు ఖర్చయ్యే కోర్సు, 15 ఏళ్ల తర్వాత ₹40-50 లక్షలకు పెరిగిపోవచ్చు. ఒకవేళ వార్షిక ఇన్ఫ్లేషన్ 10-12% చొప్పున కొనసాగితే, ఈ పరిస్థితి మరింత తీవ్రంగా ఉంటుంది. అలాగే, ప్రస్తుతం ₹1 కోటి అయ్యే విద్య, 18 ఏళ్ల తర్వాత కేవలం 5% ఇన్ఫ్లేషన్ రేటుతోనే ₹2.41 కోట్లకు చేరే ప్రమాదం ఉంది. ఈ లెక్కన, ₹1 కోటి అనేది ఒక సింబాలిక్ గోల్ గా మిగిలిపోయే అవకాశం ఉంది.
ఈ అధిక ఇన్ఫ్లేషన్ రేట్లను బీట్ చేసేందుకు పబ్లిక్ ప్రావిడెంట్ ఫండ్ (PPF) వంటి సురక్షితమైన పెట్టుబడులు (Safe Investments) సరిపోవడం లేదు. PPF ప్రస్తుతం 7.1% వడ్డీని అందిస్తున్నా, సగటున 5-6% ఇన్ఫ్లేషన్ ను పరిగణనలోకి తీసుకుంటే, రియల్ రిటర్న్స్ కేవలం 1-2% మాత్రమే వస్తున్నాయి. సుకన్య సమృద్ధి యోజన (SSY) 8.2% వడ్డీని ఇస్తున్నప్పటికీ, దీర్ఘకాలంలో (long term) అధిక ఇన్ఫ్లేషన్ ను నిలకడగా బీట్ చేయడం కష్టమే.
సిస్టమాటిక్ ఇన్వెస్ట్మెంట్ ప్లాన్స్ (SIPs) ద్వారా ఈక్విటీ మ్యూచువల్ ఫండ్స్ (Equity Mutual Funds) సాధారణంగా 11-15% వరకు అధిక రాబడిని (Returns) ఇచ్చే అవకాశం ఉంది. 10 ఏళ్లకు పైబడిన కాలంలో, ఇవి ఇన్ఫ్లేషన్ ను బీట్ చేసి, 5-8% రియల్ రిటర్న్స్ అందించగలవని నిరూపించుకున్నాయి. అయితే, మార్కెట్ ఒడిదుడుకుల (Market Volatility) కారణంగా, లక్ష్యానికి దగ్గర పడుతున్నప్పుడు ఈ రాబడుల్లో రిస్క్ ఎక్కువగా ఉంటుంది.
అంతర్జాతీయ ఉన్నత విద్య (International Higher Education) లక్ష్యంగా పెట్టుకుంటే, నిధుల సమస్య మరింత తీవ్రమవుతుంది. అమెరికా వంటి దేశాల్లో ట్యూషన్ ఫీజులు, వసతి ఖర్చులతో కలిపి ఏడాదికి $25,000 నుండి $55,000 (సుమారు ₹16.50 లక్షల నుండి ₹33.00 లక్షలు) వరకు ఖర్చవుతాయి. కెనడాలో కూడా ఈ ఖర్చులు ఏడాదికి ₹20-30 లక్షలు వరకు ఉండవచ్చు. ఈ విదేశీ విద్యపై 15-25% ఇన్ఫ్లేషన్ రేటుతో, దేశీయ విద్య కోసం ప్లాన్ చేసిన ఫండ్ అంతర్జాతీయ విద్యకు ఏమాత్రం సరిపోకపోవచ్చు.
పిల్లల బీమా పథకాలు (Child Insurance Plans) కూడా ఈ అధిక ద్రవ్యోల్బణాన్ని తట్టుకోవడం కష్టమని నిపుణులు అంటున్నారు. గ్యారెంటీడ్ ప్లాన్స్ 4-6% రిటర్న్స్ ఇస్తే, అవి పెరుగుతున్న చదువుల ఖర్చులను అధిగమించలేకపోవచ్చు. మార్కెట్ లింక్డ్ ప్లాన్స్ ఎక్కువ రాబడినిచ్చే అవకాశం ఉన్నా, లాంగ్-టర్మ్ లాక్-ఇన్ పీరియడ్స్, ఫ్లెక్సిబిలిటీ లేకపోవడం వంటి సమస్యలు ఉంటాయి.
చదువుల ద్రవ్యోల్బణం (Education Inflation), పెట్టుబడి రాబడుల (Investment Returns) మధ్య ఉన్న ఈ గ్యాప్, భవిష్యత్ విద్యా లక్ష్యాలను సరిగా నిధులు సమకూర్చలేకపోవడానికి దారితీస్తుంది. ఇన్ఫ్లేషన్ ప్రభావాన్ని లెక్కించకుండా, కేవలం ₹1 కోటి అనే స్టాటిక్ లక్ష్యాన్ని అనుసరిస్తే, పెద్ద మొత్తంలో నిధుల కొరత ఏర్పడే ప్రమాదం ఉంది. తల్లిదండ్రులు భవిష్యత్ ఖర్చులను నిర్దిష్ట ద్రవ్యోల్బణ రేట్లతో అంచనా వేయాలి. ముఖ్యంగా దీర్ఘకాలిక లేదా విదేశీ విద్య లక్ష్యాల కోసం, సాధారణ ద్రవ్యోల్బణం కంటే మెరుగైన రాబడినిచ్చే పెట్టుబడులను ఎంచుకోవాలి. ప్రస్తుతం ఉన్న పరిస్థితుల్లో, అనేక భవిష్యత్ విద్యా అవసరాలకు ₹1 కోటి అనేది సరిపోని బెంచ్మార్క్ అని స్పష్టమవుతోంది.
