అసలు బకెట్ స్ట్రాటజీ ఎందుకు పనిచేయడం లేదు?
భారతదేశంలో రిటైర్మెంట్ కోసం 'బకెట్ స్ట్రాటజీ'ని అనుసరించేవారు చాలామంది ఉన్నారు. పెట్టుబడులను తక్షణ అవసరాలు, మధ్యకాలిక అవసరాలు, దీర్ఘకాలిక వృద్ధి లక్ష్యాలుగా విభజించడం దీని ముఖ్య ఉద్దేశ్యం. మార్కెట్ ఒడిదుడుకుల వల్ల వచ్చే 'సీక్వెన్స్ రిస్క్' (Sequence Risk) ను తగ్గించడమే దీని ప్రధాన లక్ష్యం. అయితే, భారతీయ ఆర్థిక వ్యవస్థ, ఇన్వెస్టర్ల ప్రవర్తన వల్ల ఈ స్ట్రాటజీ ఆశించిన ఫలితాలనివ్వడం లేదు.
'స్టాటిక్ బకెట్స్' (స్థిరమైన విభాగాలు) వల్ల ఫ్లెక్సిబిలిటీ తగ్గిపోతుంది. స్టడీస్ ప్రకారం, భారతీయ రిటైరీలకు 2.5%-3.5% (తొందరగా రిటైర్ అయ్యేవారికి) లేదా 3%-4% (సాధారణ రిటైరీలకు) వంటి తక్కువ విత్డ్రా రేట్లు అవసరం. ఇది ప్రపంచవ్యాప్తంగా వాడే 4% రూల్ కంటే తక్కువ. దీనికి కారణం మన దేశంలో అధిక ద్రవ్యోల్బణం, పెరుగుతున్న ఆరోగ్య సంరక్షణ ఖర్చులు. రిటైర్మెంట్ మొదటి 5-10 ఏళ్లు మార్కెట్ టైమింగ్ కి చాలా సెన్సిటివ్ గా ఉంటాయి. ఈ దశలో వచ్చే నష్టాలు పోర్ట్ఫోలియోను శాశ్వతంగా దెబ్బతీస్తాయి.
భారతదేశ మార్కెట్ పరిస్థితులను, ఇన్వెస్టర్ సైకాలజీని అర్థం చేసుకుని రిటైర్మెంట్ ప్లానింగ్ చేసుకోవాలి. ద్రవ్యోల్బణం (Inflation) మన పొదుపు విలువను నిరంతరం తగ్గిస్తుంది. ముఖ్యంగా, ఆరోగ్య సంరక్షణ ఖర్చులు (Healthcare Costs) మొత్తం ద్రవ్యోల్బణం కంటే వేగంగా పెరుగుతున్నాయి. నేషనల్ పెన్షన్ సిస్టమ్ (NPS) వంటి పథకాలు మార్కెట్ లింక్డ్ రిటర్న్స్ (కొన్నిసార్లు 9-12%) ఇస్తాయి, కానీ మార్కెట్ రిస్క్ ఉంటుంది. పబ్లిక్ ప్రావిడెంట్ ఫండ్ (PPF) 7.1% స్థిరమైన, రిస్క్ లేని రిటర్న్స్ తో టాక్స్ బెనిఫిట్స్ ఇస్తుంది. సీనియర్ సిటిజన్స్ సేవింగ్స్ స్కీమ్స్ (SCSS), ప్రధాన మంత్రి వయ వందన యోజన (PMVVY) వంటివి ఆదాయాన్నిస్తాయి కానీ ద్రవ్యోల్బణాన్ని అందుకోలేకపోవచ్చు.
కొందరు నిపుణులు, రెగ్యులర్ రీబ్యాలెన్సింగ్ చేసే ట్రెడిషనల్ అసెట్ అలొకేషన్ పద్ధతులు బకెట్స్ కంటే మెరుగని సూచిస్తున్నారు. ఎందుకంటే, అవి తక్కువకే కొని, ఎక్కువకే అమ్ముకునే (buy low, sell high) అవకాశాలను కల్పిస్తాయి. భారతదేశంలో గత డేటా ఆధారంగా సురక్షిత విత్డ్రా రేట్లు (safe withdrawal rates) చెప్పడం కష్టం. ఇక్కడి మార్కెట్ చరిత్ర తక్కువగా ఉండటం, రిటర్న్స్ తగ్గుతుండటం వల్ల గత ఫలితాలు ఇప్పుడు వర్తించకపోవచ్చు. బలమైన సోషల్ సేఫ్టీ నెట్ లేకపోవడం కూడా వ్యక్తిగత ప్లానింగ్ పై ఒత్తిడి పెంచుతుంది.
భారతదేశంలో రిటైర్మెంట్ కోసం సరళమైన విభజన కంటే మించిన వ్యూహం అవసరం. ద్రవ్యోల్బణాన్ని అధిగమించడానికి ఈక్విటీ (Equity) పెట్టుబడులు కీలకం (దీర్ఘకాలిక పోర్ట్ఫోలియోల్లో 70-80% ఈక్విటీ ఉండవచ్చు). అయితే, సంపన్న ఇన్వెస్టర్లు సమతుల్య విధానాన్ని (balanced approach) అనుసరిస్తున్నారు. భవిష్యత్తులో, మార్కెట్ పరిస్థితులకు అనుగుణంగా మారే ఫ్లెక్సిబుల్ విత్డ్రాయల్ స్ట్రాటజీ అవసరం. సహజసిద్ధమైన ప్రవర్తనా లోపాలను అధిగమించడానికి బలమైన ఫైనాన్షియల్ ఎడ్యుకేషన్ ప్రోగ్రామ్స్ కూడా ముఖ్యమైనవి. చివరికి, భారతీయ రిటైరీల విజయం క్రమశిక్షణతో కూడిన అమలు, నిరంతర అడాప్టేషన్, మార్కెట్ రిస్కులు, వ్యక్తిగత ఆర్థిక మానసిక స్థితిపై వాస్తవిక దృక్పథంపై ఆధారపడి ఉంటుంది.