2047 నాటికి దేశంలో స్టీల్ ఉత్పత్తి సామర్థ్యాన్ని **604 మిలియన్ టన్నులకు** పెంచాలని కేంద్రం లక్ష్యంగా పెట్టుకుంది. అయితే, ఉత్పత్తి పెరుగుదలతో పాటు కాలుష్య నియంత్రణ కూడా కంపెనీలకు పెద్ద సవాలుగా మారనుంది.
భారత ప్రభుత్వం 2047 నాటికి దేశీయ స్టీల్ ఉత్పత్తి సామర్థ్యాన్ని 604 మిలియన్ టన్నులకు చేర్చాలని ప్రతిష్టాత్మక లక్ష్యాన్ని నిర్దేశించుకుంది. ఈ భారీ విస్తరణ కేవలం కొత్త ప్లాంట్లు ఏర్పాటు చేయడం మాత్రమే కాదు, స్టీల్ తయారీ సాంకేతికతను పూర్తిగా మార్చుకోవాల్సిన అవసరం ఉందని నిపుణులు చెబుతున్నారు.
కంపెనీలపై భారం
Tata Steel, JSW Steel, మరియు SAIL వంటి దిగ్గజ సంస్థలు ప్రస్తుతం బొగ్గు ఆధారిత పద్ధతులపైనే ఆధారపడుతున్నాయి. గ్రీన్ స్టీల్ వైపు అడుగులు వేయాలంటే గ్రీన్ హైడ్రోజన్ లేదా నేచురల్ గ్యాస్ వంటి ఆధునిక పద్ధతులు అవసరం. దీనికోసం భారీ స్థాయిలో పెట్టుబడులు (Capital Investment) అవసరమవుతాయి. ఈ ఖర్చులు కంపెనీల లాభాల మార్జిన్లను తగ్గించడమే కాకుండా, అప్పుల భారాన్ని పెంచే అవకాశం ఉంది.
ఎగుమతులపై కార్బన్ ట్యాక్స్ ఎఫెక్ట్
ఐరోపా దేశాలు ప్రవేశపెట్టిన Carbon Border Adjustment Mechanism (CBAM) నిబంధనలు మన కంపెనీలకు పెద్ద పరీక్షగా మారాయి. స్టీల్ తయారీలో కార్బన్ ఉద్గారాలను తగ్గించకపోతే, ఎగుమతులపై భారీగా పన్నులు పడే ప్రమాదం ఉంది. ఇది కేవలం పర్యావరణ సమస్య మాత్రమే కాదు, భారతీయ స్టీల్ కంపెనీల ఆర్థిక మనుగడకు అత్యంత కీలకమైన అంశం.
ఇన్వెస్టర్లు ఏమి గమనించాలి?
పెద్ద కంపెనీలకు ఈ మార్పును తట్టుకునే శక్తి ఉన్నప్పటికీ, చిన్న స్థాయి స్టీల్ పరిశ్రమలకు ఇది ఇబ్బందికరంగా మారవచ్చు. ప్రభుత్వం ఈ మార్పు కోసం అందించే సబ్సిడీలు మరియు గ్రీన్ స్టీల్ రోడ్‌మ్యాప్ ఎలా ఉంటుందో చూడాల్సి ఉంది. కంపెనీలు తమ వ్యాపార వ్యూహాలను ఎలా మార్చుకుంటాయో గమనించడం ఇన్వెస్టర్లకు చాలా ముఖ్యం.