భారతదేశంలో ప్లాస్టిక్ రీసైక్లింగ్ ప్రక్రియపై Dow, PepsiCo India మరియు IIT Delhi నిపుణులు కీలక చర్చలు జరిపారు. ప్లాస్టిక్ రీసైక్లింగ్ లో ఉన్న మౌలిక సదుపాయాల కొరత, అధిక వ్యయం మరియు పాలసీల అమలులో ఉన్న లోపాల వల్ల పైలట్ ప్రాజెక్టులు ఇండస్ట్రియల్ స్థాయికి ఎదగడం లేదని వారు స్పష్టం చేశారు.
రీసైక్లింగ్ ఎందుకు ఇంకా ప్రాథమిక దశలోనే ఉంది?
భారతదేశంలో ప్లాస్టిక్ వ్యర్థాల నిర్వహణపై నిపుణులు తీవ్ర ఆందోళన వ్యక్తం చేస్తున్నారు. Dow, PepsiCo India, మరియు IIT Delhi ప్రతినిధులు ఒకే వేదికపైకి వచ్చి, ప్రస్తుత రీసైక్లింగ్ ప్రయత్నాలు కేవలం చిన్నపాటి 'పైలట్ ప్రాజెక్టులకే' పరిమితం అవుతున్నాయని పేర్కొన్నారు. భారీ స్థాయిలో ప్లాస్టిక్ వ్యర్థాలను ఎదుర్కోవడానికి అవసరమైన ఇండస్ట్రియల్ కెపాసిటీని మనం ఇంకా అందుకోలేకపోతున్నాం.
ప్రధాన అడ్డంకులు ఇవే:
- మౌలిక సదుపాయాల కొరత: Extended Producer Responsibility (EPR) వంటి ఫ్రేమ్వర్కులు ఉన్నప్పటికీ, వ్యర్థాల సేకరణ మరియు సార్టింగ్ వ్యవస్థలు చాలా విడిపోయి (Fragmented) ఉన్నాయి. ఆధునిక ఆటోమేటెడ్ సార్టింగ్ ప్లాంట్లు లేకపోవడంతో, రీసైక్లింగ్ యూనిట్లకు నాణ్యమైన ముడి పదార్థం (Feedstock) అందడం లేదు.
- ధరల పోటీ: కొత్త ప్లాస్టిక్ (Virgin Resin) తయారీ ఖర్చుతో పోలిస్తే, రీసైకిల్ చేసిన మెటీరియల్ తయారీ ఖర్చు ఎక్కువగా ఉండటం కంపెనీలకు భారంగా మారింది. దీనికి పరిష్కారంగా, పర్యావరణ ప్రభావాన్ని పరిగణనలోకి తీసుకునేలా అకౌంటింగ్ విధానాలను మార్చాలని నిపుణులు సూచిస్తున్నారు.
- సాంకేతిక సవాళ్లు: మెకానికల్ రీసైక్లింగ్తో సాధ్యం కాని ఫ్లెక్సిబుల్ ప్యాకేజింగ్ కోసం 'కెమికల్ రీసైక్లింగ్' వంటి అధునాతన టెక్నాలజీ అవసరం. కానీ, వీటిలో పెట్టుబడులు తక్కువగా ఉండటం మరియు సరైన ప్రభుత్వ అనుమతులు లేకపోవడం పెద్ద సమస్యగా మారింది.
పరిష్కారం ఏంటి?
రాష్ట్రాలకు అనుగుణంగా మారుతున్న పాలసీల వల్ల తయారీదారులకు ఇబ్బందులు ఎదురవుతున్నాయి. అందుకే 2030 నాటికి ప్లాస్టిక్ సర్క్యులర్ ఎకానమీ సాధించాలంటే, ప్యాకేజింగ్ డిజైన్లను మార్చడం (Monomaterial), ప్రభుత్వ నిబంధనలు మరియు ప్రైవేట్ రంగం సమన్వయంతో పనిచేయడం అత్యంత కీలకమని నిపుణులు తేల్చి చెప్పారు.