భారత IBC సంస్కరణలు: వ్యాపార లావాదేవీలకు కొత్త ఊపు.. కానీ కొత్త లీగల్ సవాళ్లు తప్పవా?

భారీ ఎత్తున అప్పుల్లో కూరుకుపోయిన కంపెనీలను త్వరగా, సమర్థవంతంగా పరిష్కరించాలనే లక్ష్యంతో IBCలో కీలక మార్పులు చేశారు. కొత్త రూల్స్ ప్రకారం, ఏదైనా కేసును అడ్మిట్ చేసుకోవడానికి ట్రిబ్యునల్స్‌కు కేవలం 14 రోజులు మాత్రమే సమయం ఉంటుంది. ఆలస్యం జరిగితే, దానికి కారణాలు తప్పనిసరిగా తెలపాలి. దీంతో ఏళ్ల తరబడి సాగే కోర్టు కొట్లాటలను నివారించవచ్చని భావిస్తున్నారు. అంతేకాదు, క్రెడిటర్స్ కమిటీ (CoC) ఏర్పడిన తర్వాత లేదా రెజల్యూషన్ ప్లాన్ల కోసం ఆహ్వానాలు పంపిన తర్వాత, 90% CoC సభ్యుల అంగీకారం లేకుండా కేసులను విత్‌డ్రా చేయడంపై కూడా ఆంక్షలు విధించారు.

ఈ మార్పుల వెనుక ఉన్న అసలు ఉద్దేశ్యం, IBCని అసలు లక్ష్యానికి తిరిగేలా చేయడం. కేవలం ఒక బేరసారాల సాధనంగా కాకుండా, నిజమైన పరిష్కారాల వైపు నడిపించడమే దీని లక్ష్యం. పార్టీలను ముందుగానే నిమగ్నం చేయడం, అనవసరమైన నిష్క్రమణలను నివారించడం ద్వారా, మంచి విలువను త్వరగా రాబట్టే ప్రయత్నాలు జరుగుతాయి. 'క్లీన్ స్లేట్' (Clean Slate) సూత్రానికి బలం చేకూర్చడం కూడా దీనిలో భాగమే. అంటే, రెజల్యూషన్ ప్లాన్ ఆమోదం పొందినప్పుడు, గతంలోని క్లెయిమ్‌లన్నీ రద్దవుతాయి. ఇది విజయవంతమైన అప్లికెంట్లకు మరింత భరోసా ఇస్తుంది.

భారతదేశ IBC సంస్కరణలు అంతర్జాతీయ ప్రమాణాలకు దగ్గరవుతున్నప్పటికీ, కొన్ని కీలక తేడాలున్నాయి. ఉదాహరణకు, అమెరికాలోని చాప్టర్ 11 (US Chapter 11) వ్యవస్థలో, రుణదాతల పర్యవేక్షణలో రుణగ్రహీతలే కంపెనీని నడుపుకునే అవకాశం ఉంటుంది. దీనికి భిన్నంగా, గతంలో భారత IBCలో, ప్రస్తుత యాజమాన్యాన్ని సస్పెండ్ చేసి, రుణదాతలు నియంత్రణలోకి తీసుకునేవారు. అయితే, కొత్తగా ప్రవేశపెట్టిన క్రెడిటర్-ఇనిషియేటెడ్ ఇన్సాల్వెన్సీ రెజల్యూషన్ ప్రాసెస్ (CIIRP) వంటివి, కొన్ని సందర్భాల్లో 'డెబ్టార్-ఇన్-పొసెషన్' (Debtor-in-possession) అంశాలను కూడా పరిచయం చేస్తున్నాయి. ఇవి కంపెనీ విలువను కాపాడటానికి, తక్షణ యాజమాన్య మార్పులను నివారించడానికి ఉపయోగపడతాయి. గ్రూప్, క్రాస్-బోర్డర్ ఇన్సాల్వెన్సీపై నియమాలను మెరుగుపరచడానికి కూడా పనులు జరుగుతున్నాయి.

గతంలో IBC అమలులో అనేక సమస్యలు తలెత్తాయి. ముఖ్యంగా, కేసులను అడ్మిట్ చేసుకోవడంలో భారీ ఆలస్యాలు జరిగాయి. చాలా కేసులు 330 రోజుల చట్టబద్ధమైన పరిమితిని దాటి సాగాయి. ఇటీవల సుప్రీంకోర్టు కూడా, నేషనల్ కంపెనీ లా ట్రిబ్యునల్స్ (NCLTs) రెజల్యూషన్ ప్లాన్లను ఆమోదించడానికి చాలా సమయం తీసుకుంటున్నాయని, కొన్ని ఆమోదాలు గడువు దాటి దాదాపు రెండు సంవత్సరాలు పడుతున్నాయని ఎత్తిచూపింది. దీనివల్ల విలువ కోల్పోవడం, పెద్ద ఎత్తున పెండింగ్ కేసులు ఏర్పడటం జరిగింది. దాదాపు ₹10-15 లక్షల కోట్ల మేర నిధులు పెండింగ్ కేసుల్లోనే నిలిచిపోయాయి. రియల్ ఎస్టేట్ రంగంలో IBC కేసులు ఎక్కువగా ఉన్నప్పటికీ, చట్టపరమైన మార్పులు వచ్చినా, ఆ రంగంలోని సమస్యలు పూర్తిగా పరిష్కారం కాలేదు. బ్యాంకుల రికవరీ మెరుగుపడినా, ఫైనాన్షియల్ క్రెడిటర్లు ఇప్పటికీ సగటున 68% వరకు నష్టాలను ఎదుర్కొంటున్నారు.

వేగవంతమైన పరిష్కారం లక్ష్యంగా పెట్టుకున్నప్పటికీ, ఈ కఠినమైన 14 రోజుల అడ్మిషన్ విండో, ట్రిబ్యునల్స్‌ను 'డిఫెన్సివ్ నిర్ణయాలు' (defensive decisions) తీసుకునేలా ప్రోత్సహించవచ్చు. దీర్ఘకాలిక ప్రక్రియలను నివారించడానికి, అధికారులు మరిన్ని కేసులను మొదట్లోనే తిరస్కరించే అవకాశం ఉంది. దీనివల్ల సంక్లిష్టమైన వివాదాలు పరిష్కారం కాకుండా, అప్పీల్ కోర్టులకు తరలిపోయే ప్రమాదం ఉంది. ఇది పరోక్షంగా, మరిన్ని కేసులను, కానీ ఉన్నత స్థాయిలో తీసుకువచ్చే అవకాశం ఉంది. విత్‌డ్రాల్ నియమాలు దుర్వినియోగాన్ని అరికట్టినప్పటికీ, స్నేహపూర్వక పరిష్కారాలకు ఉన్న అవకాశాలను తగ్గిస్తాయి.

నేషనల్ కంపెనీ లా ట్రిబ్యునల్స్ (NCLTs) లోని భారీ బ్యాక్‌లాగ్ అతిపెద్ద అడ్డంకిగా మిగిలింది. సుమారు 30,600 కేసులు పెండింగ్‌లో ఉండటంతో, ప్రస్తుత ప్రాసెసింగ్ రేట్లతో వాటిని క్లియర్ చేయడానికి దాదాపు ఒక దశాబ్దం పట్టవచ్చని అంచనా. ఇది సకాలంలో పరిష్కారాల లక్ష్యాన్ని తీవ్రంగా పరిమితం చేస్తుంది. కొత్త ప్రక్రియలైన CIIRP వంటివి ఆశాజనకంగా ఉన్నప్పటికీ, అవి వేర్వేరు తరగతుల రుణదాతలను సృష్టించవచ్చు. దీనికి భారతదేశంలో ఇంకా నిర్మాణంలో ఉన్న అధునాతన లీగల్, ఆపరేషనల్ సెటప్‌లు అవసరం. దీంతో అమలులో రిస్క్‌లు ఉన్నాయని ఆందోళనలు వ్యక్తమవుతున్నాయి. అంతేకాకుండా, CoC కీలక పాత్రను పెంచినప్పటికీ, 'క్రెడిటర్ కార్టెల్స్' (creditor cartels) మరియు ఆపరేషనల్ క్రెడిటర్ల కంటే ఫైనాన్షియల్ క్రెడిటర్లకు అనుకూలంగా వ్యవహరించే అవకాశాలపై విమర్శలున్నాయి.

నవీకరించబడిన IBC ఫ్రేమ్‌వర్క్, భారతదేశ దివాలా వ్యవస్థ పరిపక్వత చెందుతోందని సూచిస్తోంది. వేగం, నిశ్చయత, రుణదాతల నియంత్రణపై బలమైన దృష్టి సారించింది. మెరుగైన రికవరీ రేట్లు, బ్యాంకుల నాన్-పెర్ఫార్మింగ్ అసెట్స్ (NPAs) తగ్గడం, పెట్టుబడిదారుల విశ్వాసం పెరగడం వంటివి దీని ద్వారా సాధ్యపడవచ్చు. అయితే, ఈ సంస్కరణలు ఎంతవరకు విజయవంతమవుతాయనేది NCLT సామర్థ్య పరిమితులు, CIIRP వంటి కొత్త మోడళ్లను సజావుగా ఏకీకృతం చేయడం వంటి అమలు అడ్డంకులను అధిగమించడంపై ఆధారపడి ఉంటుంది. చట్టం పరిష్కారాలను వేగవంతం చేయాలని లక్ష్యంగా పెట్టుకున్నప్పటికీ, వివాదాలు చట్టవ్యవస్థలోని వేర్వేరు భాగాలకు మారే ప్రమాదం, అలాగే డిస్ట్రెస్డ్ ఆస్తులను నిర్వహించడంలో ఉన్న అంతర్గత ఇబ్బందులు, నిజంగా సమర్థవంతమైన, ఊహించదగిన దివాలా పరిష్కార మార్గం ఇప్పటికీ సంక్లిష్టంగానే ఉందని సూచిస్తున్నాయి.