భారత్ దేశీయ నౌకా నిర్మాణానికి భారీ ఊతం: 437 నౌకలకు ఆర్డర్!

దేశీయ నౌకా నిర్మాణానికి కొత్త శకం!

భారతదేశాన్ని ఒక అగ్రగామి మారిటైమ్ శక్తిగా మార్చే లక్ష్యంతో, 'మారిటైమ్ అమృత్ కాల్ విజన్ 2047' మరియు 'మారిటైమ్ ఇండియా విజన్ 2030' ప్రణాళికల్లో భాగంగా ఈ భారీ నౌకల ఆర్డర్ రానుంది. దేశ వాణిజ్యంలో 90% పైగా దిగుమతులపై ఆధారపడటం వల్ల ఎదురయ్యే ఆర్థిక, భద్రతాపరమైన ప్రమాదాలను తగ్గించేందుకు ఇది అత్యవసరం. ప్రభుత్వమే క్రమబద్ధంగా ఆర్డర్లు ఇవ్వడం ద్వారా దేశీయ షిప్‌యార్డులను ప్రోత్సహించాలని, ప్రత్యేక టెక్నాలజీ, నైపుణ్యం కలిగిన వర్క్‌ఫోర్స్‌ను అభివృద్ధి చేయాలని యోచిస్తోంది.

రెండు-దశల వ్యూహం: దేశీయతకు ప్రాధాన్యత

ఈ ప్రణాళికలో రెండు కీలక విభాగాలున్నాయి. గ్రీన్ టగ్స్, మీడియం-రేంజ్ ట్యాంకర్స్ వంటి సాధారణ నౌకలను దేశీయంగానే, ప్రస్తుత తయారీ సామర్థ్యాలను ఉపయోగిస్తూ నిర్మించనున్నారు. అయితే, వెరీ లార్జ్ గ్యాస్ క్యారియర్స్ (VLGCs), వెరీ లార్జ్ క్రూడ్ క్యారియర్స్ (VLCCs) వంటి అత్యంత ప్రత్యేకమైన (Specialized) నౌకల కోసం స్ట్రక్చర్డ్ టెండర్లను ఆహ్వానిస్తారు. అంటే, కొన్ని ప్రారంభ నౌకలు దిగుమతి అయినప్పటికీ, దాదాపు 8 నౌకల్లో 6 నౌకలను భారతదేశంలోనే నిర్మించాలనేది లక్ష్యం. దీని ద్వారా టెక్నాలజీ బదిలీ, అధునాతన షిప్‌బిల్డింగ్ నైపుణ్యాలను పెంపొందించుకోవాలని భావిస్తున్నారు. కంటైనర్ షిప్ టెండర్లలో 'రైట్ ఆఫ్ ఫస్ట్ రిఫ్యూజల్' క్లాజ్ కూడా భారతీయ కంపెనీలకు అదనపు ప్రయోజనాన్ని అందిస్తుంది, స్థానిక భాగస్వామ్యాన్ని ప్రోత్సహిస్తుంది.

ప్రపంచ స్థాయికి ఎదగాలనే లక్ష్యం

ప్రస్తుతం, భారతదేశం వార్షిక షిప్‌బిల్డింగ్ సామర్థ్యం కేవలం 0.072 మిలియన్ గ్రాస్ టన్నులు (GT) మాత్రమే. ఇది చైనా (39 మిలియన్ GT), దక్షిణ కొరియా (20 మిలియన్ GT), జపాన్ (9 మిలియన్ GT) వంటి అగ్రగామి దేశాలతో పోలిస్తే చాలా తక్కువ. 2047 నాటికి దీనిని వార్షికంగా దాదాపు 4.5 మిలియన్ GTకి పెంచి, ప్రపంచంలోనే టాప్-5 షిప్‌బిల్డింగ్ దేశాల్లో ఒకటిగా ఎదగాలనేది లక్ష్యం. ఈ లక్ష్యాన్ని చేరుకోవడానికి మౌలిక సదుపాయాల ఖర్చులు, టెక్నాలజీ అప్‌గ్రేడ్‌లు, నైపుణ్యం కలిగిన కార్మికుల కొరత వంటి సవాళ్లను అధిగమించాల్సి ఉంది. చైనా, దక్షిణ కొరియా, జపాన్ వంటి దేశాలు భారీ ప్రభుత్వ సబ్సిడీలు, అధునాతన టెక్నాలజీ, ఏకీకృత పరిశ్రమ వ్యవస్థలతో ముందున్నాయి. భారతీయ షిప్‌బిల్డింగ్ రంగం ప్రధానంగా ప్రభుత్వ రంగ సంస్థలు, రక్షణ రంగంపైనే కేంద్రీకృతమై ఉంది. అయితే, ₹25,000 కోట్ల మారిటైమ్ డెవలప్‌మెంట్ ఫండ్, షిప్‌బిల్డింగ్ డెవలప్‌మెంట్ స్కీమ్, పెద్ద నౌకలకు ఇన్‌ఫ్రాస్ట్రక్చర్ స్టేటస్ వంటి ఇటీవలి సంస్కరణలు పెట్టుబడులను ఆకర్షించి, తూర్పు ఆసియా ప్రత్యర్థులతో పోలిస్తే ఉన్న 25-30% వ్యయ వ్యత్యాసాన్ని తగ్గించేందుకు దోహదపడతాయి. ఈ ప్రణాళిక 'మేక్ ఇన్ ఇండియా, మేక్ ఫర్ వరల్డ్' నినాదానికి అనుగుణంగా, వార్షికంగా సుమారు $75 బిలియన్ల ఫ్రైట్ దిగుమతి బిల్లును తగ్గించడంలో కూడా సహాయపడుతుంది.

సవాళ్లను అధిగమించే ప్రయత్నం

అయితే, ఈ ప్రతిష్టాత్మక లక్ష్యాలను సాధించడంలో అనేక సవాళ్లున్నాయి. అంతర్జాతీయంగా ఉన్న 25-30% వ్యయ వ్యత్యాసం, తక్కువ కార్మికుల సామర్థ్యం, దిగుమతి చేసుకునే భాగాల వల్ల పెరిగే మెటీరియల్ ఖర్చులు, అధిక వడ్డీ రేట్లు ప్రధాన అడ్డంకులు. స్టీల్, ముఖ్యమైన యంత్రాలు వంటి అనేక భాగాల కోసం దిగుమతులపై ఆధారపడటం సరఫరా గొలుసు సమస్యలకు, పెరిగిన ఖర్చులకు దారితీస్తుంది. అత్యంత ప్రత్యేక నైపుణ్యం కలిగిన సాంకేతిక కార్మికుల కొరత, కొత్త టెక్నాలజీ, ఆటోమేషన్ కోసం భారీ పెట్టుబడులు అవసరం. వేలాది కోట్ల రూపాయల పెట్టుబడులతో కొత్త సౌకర్యాలను నిర్మించడం, ప్రస్తుత వాటిని అప్‌గ్రేడ్ చేయడం వంటివి భారీ ఆర్థిక నష్టాన్ని కలిగిస్తాయి. చైనా వంటి దేశాల నుండి బలమైన పోటీ, భారీ ప్రభుత్వ మద్దతు వంటివి కూడా భారతదేశానికి కఠినమైన పోటీ వాతావరణాన్ని సృష్టిస్తాయి. బలమైన అమలు, నిరంతర ప్రభుత్వ మద్దతు లేకుండా, నిర్దేశించుకున్న సామర్థ్య లక్ష్యాలను చేరుకోవడం కష్టమవుతుంది.

స్వయం సమృద్ధి వైపు అడుగులు

అయినప్పటికీ, ప్రభుత్వ విధానపరమైన నిబద్ధత, గణనీయమైన నిధుల మద్దతుతో, గతాన్ని అధిగమించి, దేశీయ నౌకా నిర్మాణ సామర్థ్యాన్ని గణనీయంగా పెంచుకోవడానికి, 2047 నాటికి ప్రపంచంలోని అగ్రశ్రేణి దేశాల్లో ఒకటిగా నిలవడానికి స్పష్టమైన మార్గం కనిపిస్తోంది. డిమాండ్‌ను క్రోడీకరించడం, ప్రత్యేక తయారీని ప్రోత్సహించడం, అధునాతన సాంకేతికతలను అందిపుచ్చుకోవడం ద్వారా స్వయం సమృద్ధి కలిగిన మారిటైమ్ పరిశ్రమను నిర్మించడమే లక్ష్యం. ఇది కేవలం నౌకల నిర్మాణం గురించే కాదు, ఆర్థిక బలాన్ని పెంచడం, ఎన్నో ఉద్యోగాలు సృష్టించడం, అంతర్జాతీయ వాణిజ్యం, శక్తి భద్రతలో భారతదేశ ప్రయోజనాలను కాపాడటం గురించిన సమగ్ర ప్రణాళిక.