Whalesbook
కేంద్ర క్యాబినెట్ ఈ కీలక నిర్ణయం తీసుకుంది. దీని ద్వారా సుమారు 75 మిలియన్ టన్నుల బొగ్గును ప్రతి సంవత్సరం సింగ్యాస్ (Syngas) గా మార్చాలని లక్ష్యంగా పెట్టుకున్నారు. ఈ పథకం రాబోయే కాలంలో ₹2.5-3 లక్షల కోట్ల మేర పెట్టుబడులను ఆకర్షించగలదని అంచనా. 2030 నాటికి 100 మిలియన్ టన్నుల బొగ్గు గ్యాసిఫికేషన్ సామర్థ్యాన్ని సాధించాలనే జాతీయ లక్ష్యానికి ఇది దోహదపడుతుంది.
ప్రస్తుతం ప్రపంచవ్యాప్తంగా పెరుగుతున్న భౌగోళిక రాజకీయ అనిశ్చితి, LNG, మెథనాల్, అమ్మోనియా వంటి కీలక వస్తువుల దిగుమతులపై భారత్ ఎక్కువగా ఆధారపడటం ఈ నిర్ణయానికి ప్రధాన కారణాలు.
భారత్ లో భారీగా బొగ్గు నిల్వలున్నాయి, ఇవి సుమారు 401 బిలియన్ టన్నులు ఉండగా, దేశ ఇంధన మిశ్రమంలో 55% వాటాను కలిగి ఉన్నాయి. గ్లోబల్ గా బొగ్గు వాడకాన్ని తగ్గించాలని చూస్తున్నా, భారత్ తనకున్న ఈ వనరులను శక్తి స్వయం సమృద్ధికి వారధిగా వాడుకోవాలని చూస్తోంది. చైనా కూడా ఇలాంటి పద్ధతులనే అనుసరిస్తోంది.
ప్రస్తుతం దేశంలో జిందాల్ స్టీల్ (Jindal Steel) మాత్రమే ప్రధాన గ్యాసిఫికేషన్ ప్లాంట్ ను నిర్వహిస్తోంది. కోల్ ఇండియా లిమిటెడ్ (Coal India Limited), రిలయన్స్ ఇండస్ట్రీస్ (Reliance Industries), ONGC వంటి సంస్థలు ఈ రంగంలో కీలకంగా మారనున్నాయి.
అయితే, ఈ విధానంలో కొన్ని సవాళ్లున్నాయి. బొగ్గు గ్యాసిఫికేషన్ కు అధిక పెట్టుబడి అవసరం, ప్రాజెక్టులు పూర్తి కావడానికి 5-7 సంవత్సరాలు పట్టవచ్చు. దేశీయ బొగ్గులో బూడిద శాతం ఎక్కువగా ఉండటం, నీటి వినియోగం, భూగర్భ జల కాలుష్యం వంటి పర్యావరణపరమైన ఆందోళనలు కూడా ఉన్నాయి. అంతేకాకుండా, వేగంగా తగ్గుతున్న పునరుత్పాదక ఇంధన వనరుల (Renewable Energy) ఖర్చులతో పోలిస్తే దీని ఆర్థిక లాభదాయకత ప్రశ్నార్థకం.
ప్రభుత్వం ఈ రంగంలో పెట్టుబడులను ఆకర్షించడానికి 30 సంవత్సరాల వరకు బొగ్గు సరఫరా ఒప్పందాల (linkage tenures) కాలపరిమితిని పెంచింది. పునరుత్పాదక శక్తిని 2030 నాటికి 500 GW స్థాయికి పెంచే ప్రయత్నాలు కొనసాగుతున్న నేపథ్యంలో, బొగ్గు గ్యాసిఫికేషన్ వ్యూహం ఇంధన అవసరాలు, పర్యావరణ పరిరక్షణ, ఆర్థిక వాస్తవాల మధ్య సమతుల్యం సాధించడంపై ఆధారపడి ఉంటుంది.