అల్యూమినియం ధరల మంట: పెద్ద కంపెనీలకు పండగే.. చిన్నవాటికి కష్టాలే?

లండన్ మెటల్ ఎక్స్ఛేంజ్ (LME)లో అల్యూమినియం ధరలు టన్నుకు $3,500 దాటాయి. 2026 నాటికి $4,000 కు చేరుకోవచ్చని అంచనాలున్నాయి. పశ్చిమాసియాలో నెలకొన్న ఉద్రిక్త పరిస్థితులు సరఫరాకు అంతరాయం కలిగిస్తాయన్న భయాలే ఈ భారీ పెరుగుదలకు ప్రధాన కారణం. ఈ పరిణామం భారతీయ అల్యూమినియం దిగ్గజాలైన హిండాల్కో ఇండస్ట్రీస్, వేదాంత, నేషనల్ అల్యూమినియం కంపెనీ (NALCO) లకు కాసుల పంట పండించనుంది. ప్రస్తుతం దాదాపు పూర్తి సామర్థ్యంతో పనిచేస్తున్న ఈ కంపెనీల ఎగుమతి డిమాండ్, ఆదాయాలు పెరిగే అవకాశం ఉంది. హిండాల్కో మార్కెట్ విలువ సుమారు ₹1.95 లక్షల కోట్లు, వేదాంతది ₹2.74 లక్షల కోట్లు, NALCOది ₹675 బిలియన్లు ఉండటం గమనార్హం. ప్రత్యేకించి NALCO అప్పుల్లేకుండా, బలమైన లాభాలతో దూసుకుపోతోంది. మార్చిలో భారతదేశ తయారీ సూచీ (PMI) 53.8కి పడిపోయినా, ప్రైమరీ ఉత్పత్తిదారులకు మాత్రం ఈ ధరల పెరుగుదల లాభదాయకంగా మారనుంది.

అయితే, ఈ ధరల పెరుగుదల దేశీయంగా అల్యూమినియం ప్రాసెసింగ్ చేసే సుమారు 3,500 మైక్రో, స్మాల్ అండ్ మీడియం ఎంటర్‌ప్రైజెస్ (MSMEs) లకు మాత్రం పెను భారంగా మారింది. వీరు ఏటా 3.9 మిలియన్ టన్నుల అల్యూమినియం వాడుతుంటారు. ప్రస్తుతానికి కేవలం 65% సామర్థ్యంతో పనిచేస్తున్న వీరికి, లాభాల మార్జిన్లు కేవలం 5% మాత్రమే ఉన్నాయి. వీరికి ప్రధాన సమస్య దిగుమతి సుంకాలు. ముడి అల్యూమినియం దిగుమతులపై 8.25% సుంకం ఉండటం, యూరప్ (3-6%), అమెరికా (0-2.6%), దక్షిణ కొరియా (1-3%), చైనా (0-7%) వంటి దేశాలతో పోలిస్తే చాలా ఎక్కువ. దీనివల్ల దేశీయ వ్యాపారాలకు ఏటా అదనంగా సుమారు $600 మిలియన్లు (సుమారు ₹5,000 కోట్లు) ముడిసరుకు ఖర్చుగా పడుతోంది. అంతేకాదు, ASEAN దేశాల నుండి పూర్తయిన అల్యూమినియం ఉత్పత్తులు సుంకం లేకుండా వస్తుంటే, దేశీయ తయారీదారులు మాత్రం ముడిసరుకుపై సుంకం కట్టాల్సి వస్తోంది. ఇది 'మేక్ ఇన్ ఇండియా' లక్ష్యాలకు విఘాతం కలిగిస్తూ, దాదాపు 10 లక్షల ఉద్యోగాలకు ప్రమాదం తెచ్చిపెడుతోంది.

ప్రస్తుత విధానాలు పెద్ద, భారీ పెట్టుబడులు పెట్టే స్మెల్టింగ్ రంగాలకే అండగా నిలుస్తున్నాయి. ఈ రంగం మొత్తం పరిశ్రమ ఉపాధిలో కేవలం 10% (దాదాపు 80,000 ఉద్యోగాలు) మాత్రమే కల్పిస్తోంది. దీనికి భిన్నంగా, అల్యూమినియం ఎక్స్‌ట్రూజన్స్, కాస్టింగ్స్, ఫ్యాబ్రికేషన్ వంటి డౌన్‌స్ట్రీమ్ MSME రంగం దాదాపు 90% ఉద్యోగాలను అందిస్తూ, ప్రతి ₹1 కోటి పెట్టుబడికి 8-10 ఉద్యోగాలను సృష్టిస్తోంది. భారతదేశంలో అల్యూమినియం డిమాండ్ 2030 నాటికి 8.5 మిలియన్ టన్నులకు, 2047 నాటికి 28 మిలియన్ టన్నులకు చేరుకుంటుందని అంచనా. ఇటువంటి కీలక సమయంలో, ఈ విధానాలు దేశీయంగా మౌలిక సదుపాయాలు, రవాణా, పునరుత్పాదక ఇంధనం, రక్షణ, ఎలక్ట్రిక్ వాహనాలు, 5G రంగాలకు అవసరమైన అల్యూమినియం ఉత్పత్తిని ఖరీదుగా మార్చి, అంతర్జాతీయంగా పోటీతత్వాన్ని దెబ్బతీస్తున్నాయి. అంతేకాకుండా, చైనాతో పోలిస్తే భారత అల్యూమినియం స్మెల్టర్లు అధిక విద్యుత్ ఖర్చులను (6.5 సెంట్స్/kWh) ఎదుర్కోవాల్సి వస్తోంది.

అల్యూమినియం రంగంలో ప్రస్తుత విధానాలు, ఉద్యోగ సృష్టి, స్వయం సమృద్ధి లక్ష్యాలతో పొంతన లేకుండా ఉన్నాయి. గ్లోబల్ ధరల పెరుగుదల హిండాల్కో, వేదాంత, NALCO వంటి పెద్ద కంపెనీలకు స్వల్పకాలిక లాభాలను తెచ్చిపెట్టినా, తక్కువ లాభ మార్జిన్లు, ధరల హెచ్చుతగ్గులకు సున్నితంగా ఉండే MSME రంగాన్ని దెబ్బతీసే ప్రమాదం ఉంది. దేశీయంగా అధికంగా ఉన్న దిగుమతి సుంకాలు, అధిక విద్యుత్ ఖర్చులు భారత తయారీదారులను అంతర్జాతీయంగా ప్రతికూల స్థితిలో నిలబెడుతున్నాయి. ఈ విధానం వల్ల దాదాపు 10 లక్షల ఉద్యోగాలు ప్రమాదంలో పడటమే కాకుండా, దేశం తన ఆశించిన డిమాండ్ వృద్ధిని చేరుకోవడం, రక్షణ, ఎలక్ట్రిక్ వాహనాలు వంటి కీలక రంగాలకు మద్దతు ఇవ్వడం కష్టమవుతుంది. 'వికసిత భారత్' లక్ష్యాలను చేరుకోవడంలో ఇది ఒక పెద్ద అవరోధంగా మారే అవకాశం ఉంది.

ఈ సమస్యకు పరిష్కారంగా, పరిశ్రమ వర్గాలు ముడి అల్యూమినియం దిగుమతి సుంకాన్ని 7.5% నుండి 0% కు తగ్గించాలని సూచిస్తున్నాయి. ఇది ప్రపంచ ప్రమాణాలకు అనుగుణంగా ఉంటుందని, డౌన్‌స్ట్రీమ్ తయారీదారులకు న్యాయమైన పోటీని అందిస్తుందని వారి వాదన. పెద్ద ఉత్పత్తిదారులు ఇప్పటికే లాభాల్లో ఉన్నారని, వారికి దీనివల్ల పెద్దగా నష్టం ఉండదని చెబుతున్నారు. గతంలో స్టీల్, కాపర్ డ్యూటీలలో ఇలాంటి మార్పులు విజయవంతమయ్యాయని గుర్తుచేస్తున్నారు. కస్టమ్స్ ఆదాయం తగ్గినా, బలపడే ప్రాసెసింగ్ రంగం నుండి వచ్చే GST, కార్పొరేట్, ఆదాయపు పన్నుల ద్వారా దీన్ని భర్తీ చేయవచ్చని, తద్వారా GDP వృద్ధికి దోహదపడుతుందని అంచనా వేస్తున్నారు. భారతదేశం 2047 నాటికి 28 మిలియన్ టన్నుల అల్యూమినియం వాడకం చేరుకోవాలంటే, ప్రాసెసింగ్ పరిశ్రమ పోటీతత్వాన్ని కాపాడుకోవాలి. ప్రభుత్వ తక్షణ చర్యలు MSMEలకు ఊతమిచ్చి, ఆర్థిక వృద్ధిని వేగవంతం చేస్తాయని భావిస్తున్నారు.