దక్షిణ కొరియా తన రీసైక్లింగ్ లెక్కల్లో వాస్తవానికి దగ్గరగా ఉండేలా నిబంధనలను కఠినతరం చేసింది. గతంలో ప్లాస్టిక్ను కాల్చి శక్తిని ఉత్పత్తి చేయడాన్ని కూడా రీసైక్లింగ్గా లెక్కించేవారు. ఇప్పుడు ఈ పద్ధతిని మారుస్తూ, అంతర్జాతీయ ప్రమాణాలకు అనుగుణంగా కొత్త నియమాలను తీసుకొచ్చారు. దీంతో వ్యాపారాలకు, పెట్టుబడిదారులకు కఠినమైన నిబంధనలు, నిజమైన మెటీరియల్ ప్రాసెసింగ్కు అధిక డిమాండ్ ఏర్పడనుంది.
పాత లెక్కలకు స్వస్తి
దక్షిణ కొరియా తన రీసైక్లింగ్ గణాంకాలను సరిదిద్దే పనిలో పడింది. చాలా కాలంగా, ప్లాస్టిక్ను కాల్చి శక్తిని ఉత్పత్తి చేయడాన్ని (thermal recycling) కూడా రీసైక్లింగ్గా లెక్కించడం ద్వారా దేశం అధిక రీసైక్లింగ్ విజయాలను ప్రకటించుకుంది. కానీ వాస్తవానికి, ప్లాస్టిక్ వ్యర్థాలలో చాలా తక్కువ భాగం మాత్రమే కొత్త ఉత్పత్తులుగా మారాయి. దీనిని సరిదిద్దడానికి, అంతర్జాతీయ OECD ప్రమాణాలకు అనుగుణంగా, అక్టోబర్ 2025 నుంచి అధికారికంగా ప్లాస్టిక్ కాల్చివేతను (incineration) జాతీయ రీసైక్లింగ్ గణాంకాల నుంచి మినహాయించాలని ప్రభుత్వం నిర్ణయించింది.
తయారీదారులకు కఠిన నిబంధనలు
ఈ విధాన మార్పుతో కంపెనీలు వ్యర్థాల నిర్వహణపై తమ వైఖరిని మార్చుకోవాల్సి వస్తోంది. జనవరి 1, 2026 నుంచి, విస్తరించిన ఉత్పత్తిదారు బాధ్యత (Extended Producer Responsibility - EPR) వ్యవస్థ కింద 18 రకాల ప్లాస్టిక్ బొమ్మలను కూడా చేర్చారు. ఇంతకుముందు ఈ బొమ్మలను ప్రాసెస్ చేయడం కష్టం లేదా ఖర్చుతో కూడుకున్నది కావడంతో తరచుగా ల్యాండ్ఫిల్లకు తరలించేవారు లేదా కాల్చివేసేవారు. ఇకపై, ఈ ఉత్పత్తుల పారవేయడం మరియు రీసైక్లింగ్ బాధ్యతను తయారీదార్లే నేరుగా భరించాలి.
కేవలం సేకరణతో ఆగకుండా, ప్రభుత్వం రీసైకిల్ చేసిన మెటీరియల్ వాడకంపై కూడా నిబంధనలు విధించింది. రంగులేని PET పానీయాల బాటిళ్ల వంటి ఉత్పత్తులలో కనీసం 10% రీసైకిల్ చేసిన మెటీరియల్ను ఉపయోగించాలని, 2030 నాటికి ఈ లక్ష్యాన్ని **30%**కి పెంచాలని తయారీదార్లను ఆదేశించింది. దీనితో, కొత్త ప్లాస్టిక్పై ఆధారపడకుండా, కంపెనీలు సెకండరీ ముడి పదార్థాలలో పెట్టుబడులు పెట్టడానికి లేదా వాటిని సేకరించడానికి ఒత్తిడి పెరుగుతుంది.
కార్యాచరణపరమైన రిస్కులు, ఖర్చులు
వ్యాపారాలు, పెట్టుబడిదారులకు ఈ నియంత్రణ మార్పులు కొత్త సవాళ్లను తీసుకొస్తున్నాయి. నిజమైన సర్క్యులర్ ఎకానమీ వైపు ప్రపంచం పయనిస్తున్నా, ఇది చిన్న, మధ్య తరహా రీసైక్లింగ్ ఆపరేటర్లపై ఆర్థిక ఒత్తిడి పెంచుతుంది. వ్యర్థాల సేకరణ, రవాణా, శుద్ధి ఖర్చులు వేగంగా పెరుగుతున్నాయి. EPR ఫ్రేమ్వర్క్ కింద ప్రస్తుతం వసూలు చేస్తున్న రుసుములు ఈ ఖర్చులను అందుకోవడం లేదు.
అంతేకాకుండా, వ్యర్థాల నిర్వహణలో అంతరాయాలు ఏర్పడే ప్రమాదం ఉంది. ప్రభుత్వం ల్యాండ్ఫిల్ల వాడకాన్ని పరిమితం చేసి, మెటీరియల్ రికవరీని పెంచాలని చూస్తుండటంతో, ప్రస్తుత మౌలిక సదుపాయాలు సరిపోకపోవచ్చు. ఇంసినరేషన్ సామర్థ్యం కొరత, కఠినమైన మెటీరియల్ రికవరీ నిబంధనలు కలసి, సజావుగా వ్యర్థాల పారవేయడం, రీసైక్లింగ్ లాజిస్టిక్స్పై ఆధారపడే కంపెనీలకు తాత్కాలిక సరఫరా గొలుసు అంతరాయాలకు దారితీయవచ్చు.
భారత మార్కెట్కు గుణపాఠాలు
భారత మార్కెట్కు, దక్షిణ కొరియా అనుభవం పరిణితి చెందిన EPR ఫ్రేమ్వర్క్లు ఎలా ఉంటాయో ఒక ఆచరణాత్మక సూచనగా నిలుస్తుంది. భారతదేశం తన వ్యర్థాల నిర్వహణ, EPR మార్గదర్శకాలను మెరుగుపరుస్తున్న నేపథ్యంలో, FMCG, ప్యాకేజింగ్ రంగాలలోని కంపెనీలు ఇలాంటి మార్పులను ఎదుర్కోవచ్చు. నియంత్రణ సంస్థలు వ్యర్థ-శక్తి ప్రాజెక్టులను (waste-to-energy projects) కలిగి ఉన్న విస్తృత 'రికవరీ' నిర్వచనాల నుండి, కఠినమైన 'మెటీరియల్ రీసైక్లింగ్' లక్ష్యాల వైపు మొగ్గు చూపవచ్చు. ఈ పరిణామం కార్పొరేషన్లకు వర్తింపు ఖర్చులు, ESG రిపోర్టింగ్ అవసరాలను పెంచుతుంది. దీర్ఘకాలిక సుస్థిరత కోసం వారి వ్యర్థాల నిర్వహణ భాగస్వాముల సామర్థ్యం కీలకమవుతుంది.
