2040 నాటికి గ్లోబల్ యురేనియం ఉత్పత్తి **50%** వరకు పడిపోయే అవకాశం ఉందని అంతర్జాతీయ అణుశక్తి సంస్థ (IAEA) హెచ్చరించింది. మరోవైపు డిమాండ్ **144%** పెరగనుండటంతో, భారత్ పెట్టుకున్న **100 GW** అణు విద్యుత్ లక్ష్యంపై నీలినీడలు కమ్ముకున్నాయి.
గ్లోబల్ న్యూక్లియర్ ఫ్యూయల్ మార్కెట్‌లో భారీ గ్యాప్ ఏర్పడబోతోంది. ప్రస్తుత అణు విద్యుత్ విస్తరణ ప్రణాళికలకు ఇది పెద్ద సవాలుగా మారే సూచనలు కనిపిస్తున్నాయి. అణు విద్యుత్ ప్లాంట్లకు అవసరమైన ఇంధనం అందుబాటులో ఉండకపోతే, భవిష్యత్తులో విద్యుత్ ఉత్పత్తి లక్ష్యాలు అందుకోవడం కష్టమని నిపుణులు హెచ్చరిస్తున్నారు.
ఎందుకు ఈ సమస్య?
యురేనియం మైనింగ్ అనేది చాలా క్లిష్టమైన ప్రక్రియ. కొత్త మైన్స్ ప్రారంభం కావడానికి సుమారు 10 నుంచి 15 ఏళ్ల సమయం పడుతుంది. కానీ అటువైపు డిమాండ్ పెరుగుదల చాలా వేగంగా ఉంది. అంతేకాకుండా, యురేనియంను రియాక్టర్ గ్రేడ్ ఇంధనంగా మార్చే (Enrichment) ప్రక్రియలో కూడా ప్రపంచవ్యాప్తంగా పరిమితులు ఉన్నాయి.
భారత్‌పై ప్రభావం ఏమిటి?
భారత ప్రభుత్వం 2047 నాటికి 100 GW అణు విద్యుత్ సామర్థ్యాన్ని సాధించాలని లక్ష్యంగా పెట్టుకుంది. అణు రియాక్టర్ల నిర్మాణం పట్ల చూపే శ్రద్ధ, వాటికి అవసరమైన ఇంధన భద్రతపై కూడా ఉండాలి. రియాక్టర్లు కట్టినంత మాత్రాన సరిపోదు, దశాబ్దాల పాటు నిరంతరాయంగా యురేనియం సరఫరా జరగాలి.
ప్రస్తుతం భారత్ రష్యా, కజకిస్థాన్, కెనడా వంటి దేశాలపై ఇంధనం కోసం ఆధారపడుతోంది. భవిష్యత్తులో గ్లోబల్ మార్కెట్‌లో సప్లై తగ్గిపోతే, ఇంధన ధరలు భారీగా పెరిగే ప్రమాదం ఉంది. దీనివల్ల ప్రాజెక్టుల నిర్వహణ ఖర్చు పెరగడమే కాకుండా, రియాక్టర్ల ప్రారంభంలో జాప్యం జరిగే అవకాశాలు ఉన్నాయి. ఇన్వెస్టర్లు కేవలం నిర్మాణ సంస్థల వార్తలకే పరిమితం కాకుండా, ప్రభుత్వ ఇంధన ఒప్పందాలు మరియు అంతర్జాతీయ యురేనియం ట్రేడ్ పాలసీలపై ఓ కన్నేసి ఉంచడం మంచిది.