భారత ప్రభుత్వం ప్రతిష్టాత్మకంగా చేపట్టిన ₹37,500 కోట్ల కోల్ గ్యాసిఫికేషన్ పథకానికి ఏడు సంస్థలు దరఖాస్తు చేసుకున్నాయి. అయితే, భారీ క్యాపిటల్ ఖర్చులు మరియు టెక్నికల్ సమస్యల వల్ల ప్రాజెక్టుల అమలులో ఇబ్బందులు తలెత్తుతున్నాయి. వీటిపై క్షుణ్ణంగా పరిశీలన అవసరం.
భారతదేశం రసాయనాలు మరియు ఎరువుల కోసం దిగుమతులపై ఆధారపడటాన్ని తగ్గించడానికి ప్రభుత్వం కోల్ గ్యాసిఫికేషన్ ప్రాజెక్టులను వేగవంతం చేస్తోంది. మే 2026లో ప్రభుత్వం ₹37,500 కోట్ల ఇన్సెంటివ్ ప్లాన్‌ను ఆమోదించిన తర్వాత, మొదటి రౌండ్ బిడ్డింగ్‌లో NTPC Limited, Adani Enterprises, Talcher Fertilisers, Gallantt Ispat మరియు Shyam Sel & Power వంటి సంస్థల నుంచి 7 ప్రతిపాదనలు అందాయి. ప్రాజెక్ట్ ఖర్చులలో 20% వరకు ఆర్థిక సాయం అందుతున్నప్పటికీ, ప్రాథమిక పెట్టుబడి వ్యయం చాలా ఎక్కువగా ఉండటం కంపెనీలకు భారంగా మారుతోంది.
ఆర్థిక మరియు సాంకేతిక సవాళ్లు
బొగ్గును మెథనాల్, అమ్మోనియా వంటి ఉత్పత్తులుగా మార్చడం అనేది అత్యంత ఖర్చుతో కూడుకున్న పని. ఇవి పూర్తిస్థాయిలో కార్యరూపం దాల్చడానికి చాలా సమయం పడుతుంది. ముఖ్యంగా, భారతీయ బొగ్గులో ఉండే అధిక యాష్ (Ash) కంటెంట్ వల్ల సాంకేతిక సమస్యలు ఎదురవుతున్నాయి. దీని కోసం ప్రత్యేకమైన, ఖరీదైన టెక్నాలజీని వాడాల్సి రావడం ఇన్వెస్టర్లకు అదనపు రిస్క్‌గా మారింది.
పెద్ద కంపెనీలకే ఎందుకు ప్రాధాన్యత?
ఈ ప్రాజెక్టులకు భారీ మూలధనం అవసరం కావడంతో కేవలం పెద్ద క్యాప్ కంపెనీలు మాత్రమే ఇందులో పాల్గొనగలుగుతున్నాయి. చిన్న సంస్థలకు ఈ ఆర్థిక భారం తట్టుకోవడం కష్టసాధ్యం. అటు బ్యాంకులకు కూడా గ్యారెంటీడ్ ఆఫ్-టేక్ అగ్రిమెంట్స్ (Offtake Agreements) లేకపోవడంతో రుణాలివ్వడానికి వెనకాడటం మరో కీలక సమస్య.
తదుపరి మార్పులేంటి?
ప్రస్తుతం ఉన్న సబ్సిడీలు సరిపోవని, క్రెడిట్ గ్యారెంటీ మెకానిజమ్స్ (Credit-guarantee mechanisms) కల్పించాలని పరిశ్రమ వర్గాలు కోరుతున్నాయి. ఇవి అందుబాటులోకి వస్తేనే బ్యాంకుల నుంచి తక్కువ వడ్డీకి రుణాలు దొరికే అవకాశం ఉంటుంది. 2030 నాటికి 100 మిలియన్ టన్నుల గ్యాసిఫికేషన్ సామర్థ్యాన్ని చేరుకోవాలంటే, ప్రభుత్వం నుంచి మరింత నిర్మాణాత్మక మద్దతు అవసరమని మార్కెట్ నిపుణులు భావిస్తున్నారు.