భారతదేశ ఇథనాల్ ఉత్పత్తి సామర్థ్యం **2,000 కోట్ల లీటర్లకు** చేరి, E20 ఇంధన లక్ష్యాలను చేరుకుంది. ఇప్పుడు ప్రభుత్వం కేవలం కెపాసిటీ పెంపుపైనే కాకుండా, ఫ్లెక్స్-ఫ్యూయల్ వాహనాలు మరియు పారిశ్రామిక వినియోగంపై దృష్టి సారిస్తోంది. ముడి పదార్థాల ధరలు, ఆహార భద్రతపై ఇన్వెస్టర్లు ఓ కన్నేసి ఉంచాలి.
భారతీయ ఇథనాల్ రంగం గత దశాబ్ద కాలంలో ఊహించని మార్పులను చూసింది. 2014లో కేవలం 421 కోట్ల లీటర్లుగా ఉన్న ఉత్పత్తి సామర్థ్యం, 2026 నాటికి 2,000 కోట్ల లీటర్లకు దూసుకెళ్లింది. పెట్రోల్‌లో 20% ఇథనాల్‌ను కలిపే 'E20 బ్లెండింగ్' లక్ష్యాన్ని చేరుకోవడంలో ఈ వృద్ధి కీలక పాత్ర పోషించింది. ఇప్పుడు పరిశ్రమ కేవలం విస్తరణపైనే కాకుండా, మార్కెట్ స్టెబిలిటీపై దృష్టి పెట్టింది.
ముడి పదార్థాల్లో మార్పు (Feedstock Shift)
గతంలో షుగర్ కేన్ (చెరకు) పైనే ఆధారపడిన పరిశ్రమ, ఇప్పుడు 70% ఇథనాల్‌ను ధాన్యాల (Grains) నుండి సేకరిస్తోంది. ముఖ్యంగా మొక్కజొన్న (Maize) వాటా 345 కోట్ల లీటర్లుగా నమోదైంది. దీనివల్ల చక్కెర పరిశ్రమపై ఒత్తిడి తగ్గినప్పటికీ, పెరుగుతున్న ధాన్యాల ధరలు మరియు ఆహార భద్రత (Food Security) మధ్య బ్యాలెన్స్ కాపాడడం ఇప్పుడు కొత్త సవాలుగా మారింది.
నెక్స్ట్ లెవల్: ఫ్లెక్స్-ఫ్యూయల్ వాహనాలు
రోడ్డు రవాణా రంగంలో ఇథనాల్ వాడకం ఇప్పటికే స్థిరపడింది. ఇప్పుడు ప్రభుత్వం 'ఫ్లెక్స్-ఫ్యూయల్ వాహనాల' (FFVs) వైపు మొగ్గు చూపుతోంది. ఇవి విజయవంతమైతే అదనంగా 312 కోట్ల లీటర్ల డిమాండ్‌ను సృష్టించవచ్చు. అంతేకాకుండా, సస్టైనబుల్ ఏవియేషన్ ఫ్యూయల్ (SAF) మరియు బయో-కెమికల్స్ రంగాల్లో కూడా ఇథనాల్ వాడకాన్ని పెంచేందుకు ప్రయత్నాలు జరుగుతున్నాయి.
ఇన్వెస్టర్లు గమనించాల్సిన అంశాలు
పెట్టుబడిదారులకు ఇప్పుడు డిస్టిలరీల సంఖ్య కంటే, కంపెనీలు ఫీడ్‌స్టాక్ ధరల హెచ్చుతగ్గులను ఎలా తట్టుకుంటున్నాయనేదే ముఖ్యం. ఏ కంపెనీలు అయితే ముడి పదార్థాల విషయంలో ఫ్లెక్సిబిలిటీని కలిగి ఉంటాయో, అవి తమ ప్రాఫిట్ మార్జిన్స్‌ను కాపాడుకోగలవు. అలాగే, భవిష్యత్తులో ప్రభుత్వం ఆహార భద్రత కోసం ధాన్యాల వినియోగంపై ఏవైనా ఆంక్షలు విధిస్తే, అది గ్రెయిన్-బేస్డ్ డిస్టిలరీల ఆదాయంపై ప్రభావం చూపే అవకాశం ఉంది.