2030 నాటికి పూర్తి కావాల్సిన 20% ఇథనాల్ బ్లెండింగ్ (E20) లక్ష్యాన్ని భారత్ 2025లోనే అందుకుంది. ఇది దేశ ఇంధన భద్రతకు ఊతమిచ్చినప్పటికీ, ఆహార భద్రత పేరుతో ప్రభుత్వం విధిస్తున్న ఆంక్షలు పెట్టుబడిదారులకు కొత్త సవాళ్లుగా మారుతున్నాయి.
భారత ఇంధన రంగంలో ఒక పెద్ద మార్పు నమోదైంది. అనుకున్న సమయం కంటే 5 ఏళ్ల ముందే, అంటే 2025 నాటికే 20% ఇథనాల్ బ్లెండింగ్ లక్ష్యాన్ని భారత్ సాధించింది. పెట్రోల్ దిగుమతుల భారాన్ని తగ్గించడమే లక్ష్యంగా ప్రభుత్వం ఈ నిర్ణయం తీసుకున్నప్పటికీ, ఇది ఇప్పుడు 'ఫుడ్ వర్సెస్ ఫ్యూయల్' అనే పెద్ద చర్చకు దారితీస్తోంది.
సామర్థ్యం పెరిగినా.. లాభాలు వస్తాయా?
ప్రస్తుతం దేశంలో ఇథనాల్ ఉత్పత్తి సామర్థ్యం సుమారు 20 బిలియన్ లీటర్లకు చేరుకుంది. అయితే, కేవలం భారీ ప్లాంట్లు ఉంటే సరిపోదు, వాటిని ఎంత సమర్థవంతంగా వాడుకుంటున్నారనేదే (Capacity Utilization) కీలకమైన అంశం. ప్రభుత్వ బ్లెండింగ్ నిబంధనలు లేదా ముడి పదార్థాల లభ్యతలో చిన్న మార్పు వచ్చినా, భారీగా పెట్టుబడులు పెట్టిన కంపెనీల మార్జిన్లు దెబ్బతినే అవకాశం ఉంది.
ప్రభుత్వ కొత్త ఆంక్షలు
ఆహార ధరల నియంత్రణ కోసం ప్రభుత్వం కఠిన నిర్ణయాలు తీసుకుంటోంది. ముఖ్యంగా చెరకు రసం (Sugarcane juice) నుండి ఇథనాల్ తయారీపై ఆంక్షలు, డ్యూటీ ఫ్రీ చక్కెర దిగుమతులు వంటివి షుగర్ కంపెనీలకు గట్టి ఎదురుదెబ్బ. ఇప్పుడు కంపెనీలు తమ ముడి పదార్థాలను మార్చుకోవాల్సిన అనివార్య పరిస్థితి ఏర్పడింది.
గ్రెయిన్ బేస్డ్ మోడల్ వైపు మలుపు
చెరకుకు బదులుగా మొక్కజొన్న (Maize), పాడైపోయిన బియ్యం వంటి ధాన్యాల వైపు పరిశ్రమ మళ్లుతోంది. అయితే, ఇక్కడ కూడా సవాళ్లు ఉన్నాయి. గ్రెయిన్ సప్లై చైన్ నిర్వహణ క్లిష్టంగా ఉండటంతో పాటు, ధరల అస్థిరత కంపెనీలపై భారాన్ని పెంచుతోంది. రాబోయే కాలంలో ఏ కంపెనీలు తమ ఉత్పత్తి పద్ధతుల్లో ఫ్లెక్సిబిలిటీని (Flexible production) కలిగి ఉండి, ఖర్చులను తగ్గించుకోగలవో అవే మార్కెట్లో నిలబడతాయని నిపుణులు హెచ్చరిస్తున్నారు.