గల్ఫ్ దేశాలు సంఘర్షణ ప్రాంతాలను తప్పించుకోవడానికి ఓమన్ తీరంలో 'షిప్-టు-షిప్' ట్రాన్స్ఫర్ పద్ధతిని వాడుతున్నాయి. దీనివల్ల రవాణా ఖర్చులు క్రూడ్ ఆయిల్ విలువలో ఏకంగా **25%** కి చేరుకున్నాయి. భారత్ వంటి దిగుమతి చేసుకునే దేశాలపై ఇది తీవ్ర ప్రభావం చూపనుంది.
ప్రస్తుతం గల్ఫ్ దేశాలు తమ క్రూడ్ ఆయిల్ను సురక్షితంగా రవాణా చేయడానికి ఒక క్లిష్టమైన లాజిస్టిక్స్ ప్లాన్ను అమలు చేస్తున్నాయి. గొడవలు జరుగుతున్న ప్రాంతాలను దాటేందుకు ఓమన్ తీరంలో ట్యాంకర్లను ఒకదానికొకటి అనుసంధానించి, ఒక ఓడ నుంచి మరో ఓడకు ఆయిల్ను మారుస్తున్నారు (Ship-to-Ship transfer). దీనివల్ల సప్లై ఆగిపోకుండా ఉన్నప్పటికీ, దిగుమతి చేసుకునే దేశాలకు మాత్రం ఖర్చులు భారీగా పెరిగాయి.
పెరిగిన ఖర్చులు
గతంలో క్రూడ్ ఆయిల్ ధరలో రవాణా ఖర్చు కేవలం 2% నుంచి 3% మాత్రమే ఉండేది. కానీ ఇప్పుడు పరిస్థితి మారింది. భారీ ట్యాంకర్ల రవాణా రేట్లు ఆకాశాన్ని తాకడంతో, ఈ ఖర్చు ఏకంగా క్రూడ్ ఆయిల్ విలువలో 25% కి పెరిగింది. అంటే మనం ఆయిల్కు పెట్టే ఖర్చులో ఎక్కువ భాగం ఇప్పుడు లాజిస్టిక్స్ కోసమే వెచ్చిస్తున్నామన్నమాట.
ఇండియాపై ప్రభావం
భారతదేశం తన అవసరాలకు 85% పైగా ముడి చమురును దిగుమతి చేసుకుంటుంది. ఇప్పుడు ల్యాండెడ్ కాస్ట్ (క్రిడ్ ధర + ట్రాన్స్పోర్ట్ + ఇన్సూరెన్స్) పెరగడం వల్ల మన దేశ కరెంట్ అకౌంట్ డెఫిసిట్ (CAD) పై ఒత్తిడి పెరుగుతుంది. ఇది నేరుగా రూపాయి విలువపై కూడా ప్రభావం చూపవచ్చు.
OMCల పరిస్థితి ఏమిటి?
Indian Oil Corporation (IOC), Bharat Petroleum (BPCL), మరియు Hindustan Petroleum (HPCL) వంటి కంపెనీలు ఈ పెరిగిన భారాన్ని భరించాల్సి వస్తోంది. రవాణా ఖర్చులు పెరగడం వల్ల ఈ OMCs లాభాల మార్జిన్లు తగ్గిపోయే ప్రమాదం ఉంది. ఒకవేళ ఇంధన ధరలను పెంచకపోతే, ఈ కంపెనీల ఆర్థిక ఫలితాల (Quarterly Results) పై ప్రతికూల ప్రభావం తప్పదు. అయితే, ONGC మరియు Oil India వంటి దేశీయ ఉత్పత్తి సంస్థలపై దీని ప్రభావం తక్కువగానే ఉంటుంది.